Κυριακή, 6 Ιουλίου 2014

Αρωματοφορείς (aromatherapy pendants)

Ε, τα χορτάσαμε τα μενταγιόν της Ράνιας μας, δεν έχετε παράπονο, ε;

Πάλι καθυστερημένη, καταϊδρωμένη, αλλά πανευτυχής και γεμάτη ιδέες επιστρέφω να απαντήσω σε απορίες και ερωτήσεις σας, και να μεταφέρω ό,τι νέο θεωρώ σημαντικό! 'Τοιμαστείτε! Έρχεται!!!

Αλλά πριν πάμε σ' αυτά, πρέπει να μοιραστώ μαζί σας έναν από τους λόγους της εξαφάνισής μου! Με την Φάιζα του αγαπημένου venus-spell δημιουργήσαμε τη νέα σειρά των αρωματοφορέων. Ήταν από τις πολύ ευχάριστες περιόδους της κοινής μας πορείας! Τελικά το να δημιουργείς με τα χέρια σε κάνει και πάλι παιδί. Ό,τι κι αν φτιάχνεις! Πόσο μάλλον όταν έχεις στα χέρια σου υλικά "αληθινά", ζωντανά και πανίσχυρα, όπως είναι οι λίθοι! Και πόσο ταιριάζουν οι λίθοι με τον ταπεινό πηλό της μάνας Γης! Υλικά βγαλμένα και τα δύο από την αγκαλιά Της λοιπόν, συνδυάστηκαν σε αρωματοφορείς και όχι μόνο. Αφού υπάρχουν φυλακτά που γίνονται σε πηλό, η Φάιζα ξεκίνησε ήδη να φτιάχνει πανέμορφα φυλακτά για πολλά και σημαντικά θέματα!

Για τον τρόπο χρήσης των αρωματοφορέων δε χρειάζεται να πω τίποτα, αν έχετε διαβάσει τα προηγούμενα ποστ. Αλλά για να βοηθήσω τους "καινούργιους", και επειδή η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως, παραθέτω εδώ το σχετικό κείμενο που βρίσκεται αναρτημένο και στο venus-spell, μαζί με φωτογραφίες για να πάρετε μια ιδέα του τι κάναμε! Είμαι πολύ χαρούμενη για το αποτέλεσμα, και σας λέω με σιγουριά πως οι φωτογραφίες τα αδικούν ΠΟΛΥ! Ακολουθεί πάραυτα το σχετικό κείμενο και φωτογραφίες!

"Χιλιάδες χρόνια τώρα, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τα αρώματα για να σαγηνεύσουν (όπως το τριαντάφυλλο), να προστατεύσουν και να καθαρίσουν το χώρο (όπως το λιβάνι και φασκόμηλο), να πλησιάσουν τον Θεό ή απλώς να προσευχηθούν ή/και να διαλογιστούν (όπως λιβάνι, σανδαλόξυλο και μύρο), αλλά ακόμα και για να θεραπεύσουν (όπως ο ευκάλυπτος).

Η δύναμη των αιθέριων ελαίων έχει αποδειχθεί ήδη, όχι μόνο όταν χρησιμοποιούνται απευθείας πάνω στο σώμα, αλλά κι όταν εισπνέονται, οπότε κι έχει αποδειχθεί πως εξισορροπούν τις ορμόνες μας, αλλά και προκαλούν την έκκριση συγκεκριμένων ορμονών το καθένα, ανάλογα με την χημοσύστασή του. Για παράδειγμα, το γεράνι αυξάνει την προγεστερόνη, κι έτσι θεωρείται ιδανικό για την αύξηση της γονιμότητας.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρο βιβλίο για τις πιθανές χρήσεις στην καθημερινότητά μας, αλλά και σε πιο ιδιαίτερες και «δύσκολες» περιπτώσεις, όμως έχουν ήδη γραφτεί αρκετά από άλλους. Ο καλύτερος τρόπος για να αποδείξουμε στον εαυτό μας τη δύναμη των αιθέριων είναι μέσω της χρήσης τους. Και ο πιο ασφαλής, αλλά εξίσου αποτελεσματικός τρόπος είναι μέσω της όσφρησης.

Κυκλοφορούν (στο εξωτερικό κυρίως) πολλοί «αρωματοφορείς» ή aromatherapy pendants, όπως είναι γνωστά στο εξωτερικό, αλλά και κάθε είδους σχετικά κοσμήματα. Η αλήθεια είναι πως έναν απλό ή και πιο περίτεχνο αρωματοφορέα μπορείτε να φτιάξετε και οι ίδιοι. Αλλά με τόση αγάπη φτιαγμένους αρωματοφορείς δε θα βρείτε εύκολα στο εμπόριο. Ούτε τόση ενεργειακή δύναμη έχουν ακόμα κι αν φορεθούν χωρίς αιθέρια. Οι αρωματοφορείς μας είναι δημιουργίες με λίθους, που ειδικά αν συνδυαστούν με τα κατάλληλα αιθέρια, θα αυξήσουν τη δύναμη των λίθων τους, και θα εντυπώσουν στο δικό σας ενεργειακό πεδίο όλες εκείνες τις «πληροφορίες» που θα σας οδηγήσουν στον εκάστοτε στόχο σας. Ο κάθε αρωματοφορέας δίνεται με οδηγίες και προτάσεις, ανάλογα με τον λίθο του.

Και για τα πολύ ευαίσθητα δέρματα, για τους ανθρώπους που δεν ανέχονται στο δέρμα τους ούτε καν ένα άρωμα (έστω και συνθετικό) του εμπορίου, αρωματοφορέας θα γίνει η πιο όμορφη πρακτική λύση, αφού μπορείτε να αρωματίζετε αυτόν και να έχετε όλη τη μέρα άθικτο και αναλλοίωτο το αγαπημένο σας άρωμα.

Δείτε τη συλλογή μας, η οποία θα ενημερώνεται και θα αλλάζει τακτικά, και διαλέξτε τον αρωματοφορέα (ή τους αρωματοφορείς), που θα σας συντροφεύσει στις προσπάθειές σας για επίτευξη του όποιου στόχου σας ή απλά θα δώσει.... άρωμα στην καθημερινότητά σας χωρίς τον κίνδυνο αλλεργιών ή αλλοίωσης της μυρωδιάς!

Και φυσικά να έχετε το νου σας για προσθήκες νέων φυλακτών, που φτιάχνονται ειδικά από πηλό σύμφωνα με τις αρχαίες οδηγίες, και αφεθείτε στην προστασία και τη φροντίδα του φυλακτού, που θα έχετε ενισχύσει με ειδικά μίγματα αιθέριων που ήδη υπάρχουν στο κατάστημα ή που μπορούν να δημιουργηθούν ειδικά για το πρόβλημά σας.

Σας ευχόμαστε όμορφες και αρωματικές μέρες και νύχτες!!!"

 
Από τα πολύ όμορφα φυλακτά προστασίας, ενάντια σε ζημιές και κλοπή!


Τα λιτά κι απέριττα, με την απίστευτη δύναμη!

  Με την επιπλέον "ενίσχυση", με έξτρα λίθους ή/και διακόσμηση.

Τα κοσμήματα! 

 Το χέρι της Φατίμα είναι από μόνο του μια κατηγορία! 
Είναι μικρό και κομψό, επίσης με ενίσχυση λίθων.

Οι δημιουργίες δεν σταματάνε εδώ. Υπάρχουν κι άλλες ιδέες οι οποίες θα παρουσιαστούν σύντομα. Εκτός από τον πανέμορφο λευκό πηλό που αναδεικνύει τα χρώματα των λίθων, χρησιμοποιούμε ήδη κι άλλα χρώματα φυσικού πηλού (στο φυσικό του χρώμα δηλαδή) που εντυπωσιάζουν με την απλότητα και την ομορφιά τους. Όλα, τα νυν και τα επόμενα, θα τα βρείτε κλασσικά εδώ

Αν παίρνετε ιδέες από τις δημιουργίες μας, νιώθω πολύ μεγάλη χαρά γι' αυτό, και το ξέρετε! Άλλωστε η δημιουργικότητα στους ανθρώπους είναι ανεξάντλητη. Μία έμπνευση χρειάζεται για να φτιάξεις ένα νέο σύμπαν! Σωστά; Ε, Κατερινιώ ;)

Τα λέμε συντόμως με τα υπόλοιπα σημαντικά! Σας φιλώ, τσούπρες αγαπημένες... και κύριοι υπέροχοι που είστε λίγοι και καλοί!

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Τα μενταγιόν της Ράνιας!!!

Δείτε τι απίστευτα μενταγιόν (και μια αρωματιέρα παρακαλώ πολύ) έφτιαξε η Ράνια μας! Με έβαλε στην πρίζα να πάω να αγοράσω εξαρτήματα για να κόβω, να προσθέτω, να φτιάξω ένα σωρό! Θέλω να φτιάξω κι εγώ μια αρωματιέρα και θέλουμε οδηγίες Ράνια μας!!!!!

Περιμένουμε εδώ να μας πεις τι καλούπι χρησιμοποίησες, κλπ κλπ.




Α, ναι... και ΜΠΡΑΒΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ!


Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Aroma me forever! Συνταγές...

Η μύτη σας, ο γιατρός σας! Αγαπήστε την!

Και αφού έχουμε φτιάξει καμιά 200αριά μενταγιόν αρωματοθεραπείας, ήρθε η ώρα να... βάλουμε τη μύτη μας σε δουλειά. Να τα χρησιμοποιήσουμε! Μπορούμε να ανανεώνουμε ένα μενταγιόν με το ίδιο άρωμα, για να μην "μπλεχτούν" οι μυρωδιές, ή για να μη χρειάζεται να περιμένουμε να εξατμιστεί τελείως το άρωμά του πριν το ενισχύσουμε. Οπότε πράγματι μπορούμε να έχουμε ένα για κάθε περίσταση, όπως πολύ σωστά έθεσε μια φίλη!

Οι πιθανές εφαρμογές... πραγματικά άπειρες! Εδώ θα παραθέσω μερικές ενδεικτικές μόνο συνταγές, για να πειραματιστείτε κι εσείς, και φυσικά με κάθε νέα συνταγή που θα δοκιμάζεται από μένα ή που θα προτείνετε/δοκιμάζετε εσείς, θα ενημερώνεται η ανάρτηση, για να έχουμε όλοι μία βιβλιοθηκούλα συνταγών για τα νέα μας κοσμήματα! Σας θυμίζω ότι εκτός από πάνω μας, μπορούμε να τα έχουμε σε ντουλάπες, συρτάρια, χώρους συγκέντρωσης (πχ γραφείο) ή χαλάρωσης (πχ υπνοδωμάτιο) ή σε χώρους που θέλουμε να υπάρχει καλή διάθεση και εγρήγορση (πχ σαλόνι), αλλά και στο αυτοκίνητο, και σε εξωτερικούς ακόμα χώρους. Εννοείται πως μπορείτε να βάζετε μόνο ένα αιθέριο στο μενταγιόν, αλλά μπορείτε να εκμεταλλευτείτε τη δύναμη της συνεργίας των αιθέριων, και να δημιουργήσετε πανίσχυρα μίγματα, που -όταν καταλήξετε με τα πειράματά σας- θα τα έχετε σε αντίστοιχα μπουκαλάκια. Από αυτά τα μίγματα θα βάζετε μία-δύο σταγόνες στο μενταγιόν σας. Κάποια μίγματα θα διατηρούνται για μία μέρα, άλλα μέχρι και τρεις μέρες. ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΝΘΕΣΕΙΣ ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΤΙΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΜΙΓΜΑΤΟΣ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΙΩΝ σε σταγόνες/μέρη). Πάμε, εντελώς επιγραμματικά:

Ξεκινάμε με τη γνωστή συνταγή που έχουμε ήδη αναφέρει:

ΛΙΠΟΔΙΑΛΥΣΗ, ΑΔΥΝΑΤΙΣΜΑ - μίγμα γκρέιπφρουτ και λεμόνι (1,1)

ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΟΡΕΞΗΣ-ΑΙΣΘΗΣΗ ΧΟΡΤΑΣΗΣ
                            μέντα (αν έχουμε πρόβλημα λαιμαργίας και νευροφαγίας, ή κακές συνήθειες γενικά)

Και προφανώς:
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΑ  γκρέιπφρουτ, λεμόνι, μέντα (1,2,2)

ΚΟΨΙΜΟ ΤΣΙΓΑΡΟΥ - μέντα, γαρύφαλλο, μαύρο πιπέρι, λεμόνι, γκρέιπφρουτ (2,1,2,1,1)

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ - μίγμα από μύρο, λιβάνι, πατσουλί  (2,2,1) ιδανικό για διαλογισμό γενικά
                              ή ελίχρυσος, λιβάνι, κέδρος (1,1,2) -πιο εσωτερικό μείγμα, δημιουργεί και
                              την ανάγκη για διαλογισμό
                              ή γερμανικό χαμομήλι, φασκόμηλο, βέτιβερ (2,2,1), βαθιά χαλάρωση, ιδανικό
                              αν δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε/χαλαρώσουμε την ώρα του διαλογισμού,
                              καθαρίζει και τον χώρο ενεργειακά      
                    
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ - νερόλι, λεμόνι,πορτοκάλι (1,1,2) ή υλάνγκ-υλάνγκ, γιασεμί, γκρέιπφρουτ (1,1,2)

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΙ - μέντα, λεβάντα (1,1) ή ευκάλυπτος, λεβάντα (1,1) 
                              ή λεβάντα, ματζουράνα, χαμομήλι, λιβάνι (1,1,2,2)

ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ - νερόλι, λεμόνι, ματζουράνα (1,1,2) ή τζίντζερ, λεβάντα (1,2)
                            ή λιβάνι (δοκιμάστε το την ώρα της κρίσης!)
                            ή μέντα, λεβάντα για πρόληψη ημικρανιών (1,1)

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 
                            λεβάντα, ματζουράνα, γεράνι, κυπαρίσσι, φασκόμηλο, περγαμόντο, υλάνγκ-υλάνγκ
                            (1,2,3,3,3,2,1)
                             λεβάντα, ματζουράνα, γεράνι, δεντρολίβανο, τριαντάφυλλο (1,2,3,3,4)
                             λεβάντα, μελισσόχορτο (1,3) για λίγες μέρες πριν την περίοδο, πρόληψη
                            αν έχουμε πολύ αίμα στην περίοδο, κυπαρίσσι, φασκόμηλο, ματζουράνα (3,2,1)

ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ - φασκόμηλο, γεράνι, λεβάντα, νερόλι, λεμόνι, (1,3,2,2,1)
                            ή τριαντάφυλλο, λεμόνι, γεράνι (3,1,2)

ΜΠΟΥΚΩΜΑΤΑ, ΚΑΤΑΡΡΟΗ, ΒΗΧΑΣ, (και από αλλεργίες),  
                            λεβάντα, δεντρολίβανο, ευκάλυπτος, μέντα (3,1,2,1)

ΑΣΘΜΑ - λεβάντα, μέντα, λεμόνι,  (3,2,1) όταν έχουμε "βάρος" για ώρες (σε περιόδους αλλεργίας)
                             ή περγαμόντο, λιβάνι, λεβάντα (1,3,2) για πρόληψη των κρίσεων
                             ΠΡΟΣΟΧΗ, αν κάποιο από τα μίγματα εντείνει τα συμπτώματα, το αποφεύγουμε.

ΠΡΟΛΗΨΗ Ή/ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΛΛΕΡΓΙΩΝ - λεβάντα, μέντα, λεμόνι (2,1,1)

ΗΡΕΜΟΣ ΑΛΛΑ ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΝΟΥΣ, ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΕΣ
                             (πχ προβληματικός χώρος εργασίας ή σύσκεψη, όπου μας δίνει και έμπνευση, 
                            ή συνάντηση με άτομο/α που μας εκνευρίζουν. Πολύ καλό και για την οδήγηση)-
                            υλάνγκ-υλάνγκ, λεβάντα, περγαμόντο, lemongrass (2,3,2,1)

ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΑΠΟ ΣΤΡΕΣ (μετά τη δουλειά ή όταν έχουμε υπερένταση) 
                             γερμανικό χαμομήλι, φασκόμηλο, κέδρος (2,1,1)
                             ή λεβάντα, λεμόνι (2,1) για να ξεθολώσει ο νους

ΓΙΑ ΕΥΕΞΙΑ, ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ, ΧΑΡΑ - γκρέιπφρουτ, μανταρίνι, πορτοκάλι, λεμόνι (2,1,2,1) 
                            ή υλάνγκ-υλάνγκ, γεράνι, περγαμόντο, λεβάντα (1,2,2.1)

ΜΕΛΕΤΗ, ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ (και εξετάσεις)
                          μέντα, δεντρολίβανο, άρκευθος, λεμόνι, lemongrass, λεβάντα (2,3,2,2,1,1)
                           ή δεντρολίβανο, λεβάντα, λιβάνι (1,1,2) (δοκιμάστε το σε εξετάσεις)

ΓΙΑ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ - περγαμόντο, γιασεμί (1,2) ή ή νερόλι, πορτοκάλι (1,2)
                            ή για ομιλία σε κοινό: 
                           πεύκο, κυπαρίσσι γκρέιπφρουτ, περγαμόντο, πορτοκάλι (2,1,1,1,1)

ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ - νερόλι, γαρύφαλλο, περγαμόντο, πορτοκάλι (2,1,2,1)

ΕΞΙΣΟΡΡΟΠΗΣΗ ΤΣΑΚΡΑΣ (όταν υπάρχει γενική ανισορροπία σε θέλω και μπορώ, συναισθήματα,
                              εξάρσεις, ή απότομες αλλαγές στην ενέργειά μας (πχ κόπωση-υπερδραστηριότητα)
                             Από μία σταγόνα: λιβάνι, άρκευθος, γεράνι, νερόλι, λεμόνι, περγαμόντο, πορτοκάλι,                                 γκρέιπφρουτ.

ΑΝΤΙΚΟΥΝΟΥΠΙΚΟ ΜΙΓΜΑ για άτομα ευαίσθητα σε αιθέρια  (οπότε ενδείκνυται το μενταγιόν) ή αν έχουμε φτιάξει ένα μεγαλύτερο πήλινο διακοσμητικό για χρήση σε εσωτερικό ή εξωτερικό χώρο. Εκεί θα βάλουμε το λιγότερο 10-15 σταγόνες από το μείγμα μας. Στο μενταγιόν μπορούμε να βάλουμε 2-3 σταγόνες. - ευκάλυπτος, σιτρονέλα, λεβάντα, δεντρολίβανο, γεράνι, δυόσμος, γαρύφαλλο, lemongrass (5,4,3,3,4,2,1,1)

ΓΙΑ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ - γεράνι (προγεστερόνη), φασκόμηλο (οιστρογόνα), υλάνγκ-υλάνγκ (γενικό για γονιμότητα και χαλάρωση), μανταρίνι, πορτοκάλι (για καλή διάθεση και ρύθμιση άγχους) (3,3,2,2,2)


Αυτά προς το παρόν. Έχετε να πειραματιστείτε. Σας θυμίζω πως τα περισσότερα είναι συνταγές προσωπικές (άλλα είναι συρραφή από διάφορες πηγές), και δεν υποστηρίζω πως θα κάνουν αυτό ακριβώς που λένε, αλλά έχω ενδείξεις ότι θα κάνουν αρκετά απ' αυτά που υπόσχονται. Το feedback από εσάς είναι πολύτιμο, οπότε θα είμαστε σε "επικοινωνία" για όλα τα παραπάνω (εκτός των άλλων, δηλαδή).


Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Aroma me for ever! Η κατασκευή!

Καλά, όχι φορέβερ, αλλά για αρκετές ωρίτσες σίγουρα!

Ώρα για τα αρωματοκοσμηματάκια μας! 

Για όσους δεν θυμούνται ή δεν διάβασαν, έχει ήδη αποδειχτεί από έρευνες επιστημονικές πως μέσω της όσφρησης ο εγκέφαλος δραστηριοποιεί αντίστοιχα "συστήματα" του οργανισμού και ενεργοποιεί συγκεκριμένα συναισθήματα, ορμόνες και λειτουργίες. Η αγαπημένη μας κινητοποίηση είναι η ενεργοποίηση της διαδικασίας τις λιπόλυσης μέσω των αιθέριων του λεμονιού και του γκρέιπφρουτ.

Και είπαμε κι εμείς: πώς θα έχουμε πάντα μαζί μας αυτό το κλειδάκι που ανοίγει τις πόρτες του παραδείσου (βλ. λιπόλυση). Με ένα όμορφο μενταγιόν είναι η απάντηση.

Και πώς το φτιάχνουμε το όμορφο μενταγιόν; Είχαμε δώσει ένα λινκ, το ξαναδίνουμε: ΕΤΣΙ φτιάχνουμε το όμορφο μενταγιόν, με πηλό terracota. Εγώ χρησιμοποίησα πηλό που δεν χρειάζεται φούρνισμα.

Επειδή οι περισσότεροι δεν έχουμε σφραγιδούλες για να σταμπάρουμε τα μενταγιόν μας, αυτοσχεδιάσαμε και ιδού τα αποτελέσματα...




Δεν πήγε κι άσχημα η προσπάθεια, ε; Το κόλπο πανεύκολο. Χρησιμοποίησα για τα περισσότερα φόρμες σιλικόνης μικρές (σαν αυτή στη φωτογραφία αριστερά), τις οποίες γύριζα ανάποδα και πίεζα σταθερά αλλά απαλά στον πηλό μου. Εκτός από το πάνω αριστερά,όλες αυτές οι φωτογραφίες είναι από καλούπια τέτοια. Τα υπόλοιπα έγιναν από βραχιόλια, κρεμαστά κλπ, που μαράζωναν από την λύπη τους κλεισμένα μέσα στην κοσμηματοθήκη των κοριτσιών κυρίως αλλά και τη δική μου. Ανακύκλωση υλικών και πάλι! 

Αλλά προφανώς δεν φτιάξαμε μόνο αυτά (είχα και τις κόρες "βοήθεια"). 500γρ πηλός εξανεμίστηκαν στο δεκάλεπτο! Είμαστε δημιουργικές γυναίκες, τι να κάνουμε! Δε με πιστεύετε; Δείτε τι έφτιαξαν οι κόρες, εμπνευσμένες από τα αρώματα! Λέλουδα... από φούστες Μπάρμπι, καλαμάκια και το άρωμα της γιαγιάς! Μεγάλη επιτυχία τα λέλουδα! Ο Λεπά θα έκανε πάρτι. Αλλά Λεπά δεν μας βρισκόταν. Εμείς κι εμείς ήμασταν και ένα μισόκιλο πηλού, που του δώσαμε και κατάλαβε!
Λουλούδια στα λουλούδια!
Φέρτε πιάτα να σπάσουμε!
Τα πραγματικά Λουλούδια της ζωής μου!

Αφού αυτοσχεδίασαν το λοιπόν οι αγάπες μου, και με άφησαν για λίγο να παίξω κι εγώ, δείτε τι έφτιαξα με τις αυτοσχέδιες σφραγίδες μας (όταν βαρέθηκα να τις χρησιμοποιώ για στάμπες):


Έχω αφήσει τη βελόνα (μεγάλη βελόνα) μέσα στην τρύπα για να μη μου χαλάσει, γιατί είναι στο πλάι οι τρύπες σ' αυτό το στέλεχος.
 Όπως θα καταλάβατε, καλό είναι όταν βάζουμε στελέχη μέσα στον πηλό μας, να ανοίγουμε τις τρύπες του μενταγιόν εκεί που είναι οι τρύπες του στελέχους μας, ώστε όταν κάποτε σπάσει να μην χάσουμε το στέλεχος, αλλά μόνο τον πηλό! Σημειώστε πως αν προσθέσουμε οτιδήποτε μέσα στον πηλό, τις σταγόνες του αιθέριου θα τις βάζουμε από την άλλη πλευρά, για να μην μας λεκιάσει το μέταλλο. Πάρτε κι άλλες ιδέες:



Μπορείτε να πλάσετε τον πηλό γύρω από το στέλεχος
ή/και να τον κόψετε με ένα μαχαίρι στο σχήμα που θέλετε.




Αυτό το πέρασα γύρω-γύρω και πίσω με ένα
δαχτυλίδι μου, για να κάνει τους "πόρους".
Και το ζωδιακό!


Η τρικέρτα έχει βγει κούκλα. Γενικώς όλα είναι καταπληκτικά
από κοντά, τώρα που στεγνώνουν κιόλας και "ανοίγει" το χρώμα!
Είναι πολύ εντυπωσιακά! Χάνουν στις φωτογραφίες!
Πάνω-πάνω, μενταγιόν με τα αρχικά των "παιδιών" μου.
Οι δύο κόρες μου, Ξένια και Άσπα, και ο βαφτισιμιός μου, Άγγελος.
Τώρα... τυχαίο είναι που τα δυο λιοντάρια έχουν τα ίδια αρχικά;;;;;
Δε μας σώζει τίποτα, λέμεεεεεε!
Και επιτέλους εδέησε να βάλουμε τα πρώτα, αυτά που σχεδόν έχουν στεγνώσει από την πρώτη φουρνιά που φτιάξαμε με τις τσούπρες, οι οποίες είναι περιχαρείς (για του λόγου του αληθές, δείτε παρακάτω στις φωτό), και ενθουσιάστηκαν με το όλο πρότζεκτ, και η βραδιά μας συνεχίστηκε πολύ αρωματικά, αφού είχαμε παιχνίδι στην επιλογή αρωμάτων. Μία σταγόνα πίσω (δύο εγώ, γιατί ήταν δύο τα αιθέρια) και μοσχοβόλησε ο τόπος όλος. Κάποια στιγμή που έσκυψα πάνω από τη μικρή που είχε επιλέξει το νερόλι (μμμμμ... το χρυσούλι μου), μύριζε σαν νερατζιά το μωρό μου, μου 'ρχόταν να το ζουπήξω, αλλά έπαιρνα εισπνοές από το δικό μου μετά και χαλάρωνα!

Προς το παρόν διάλεξα την τρικέρτα-σφραγίδα,
με άρωμα λεμόνι-γκρέιπφρουτ (εννοείται!!!!)
Τη φορώ και πετώ!

Το νερόλι της οικογένειας
Λεμόνι-γκρέιπφρουτ, σαν τη μαμά,
αν και αρχικά προτίμησε λεβάντα.



















Και η τελική επιλογή της μεγάλης.
Ο αρκουδούλης Λεμονέν!

Σε γενικές γραμμές περάσαμε χάρμα και το συστήνω σαν ένα πρότζεκτ-παιχνίδι, όπου θα διασκεδάσουν όλοι! Μείνετε συντονισμένοι, γιατί ευθύς αμέσως ακολουθούν διάφορες συνταγές-προτάσεις, γιατί καλό το παιχνίδι και οι φατσούλες, αλλά μας ενδιαφέρει το πρακτικόν του θέματος!

Ως την επόμενη ανάρτηση, λεμονογκρεϊπφρουτένιους χαιρετισμούς σας στέλνω, και δεν ξέρω αν θα βοηθήσει με αυτό που λέγαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, αλλά ότι σε αναζωογονεί η μυρωδιά, ναι... όντως! Και μπορεί με την αλλεργία η οσφρητική μου ικανότητα να έχει πέσει στο 20%, αλλά πάραυτα λαμβάνω υπέραρκετά "σήματα" δροσιάς από το μπούστο μου!

Επανέρχομαι!

ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ξέχασα. Μην ανησυχείτε με τον χαμό που θα δημιουργηθεί από τον πηλό στην κουζίνα. Καθαρίζει πανεύκολα, και ξεπλένεται στο λεπτό!

Για κλείσιμο, πάρτε και μία πανοραμική των... σφραγίδων aka στελεχών που πήγαν υπέρ πίστεως και αρωματοθεραπείας...









Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Α πα πα! Πάνε τα κιλά!



Στο καλό και να μην μας ξανάρθετε! Μη μας γράφετε, μη μας σκέφτεστε, μην ελπίζετε να τα ξαναπούμε σύντομα!

Αγαπημένες φίλες, τελικά θα μοιραστώ το "πρόγραμμα" ενίσχυσης της προσπάθειάς μου να χάσω όοοοοολα τα περιττά κιλά που συσσώρευσα (πανεύκολα) με δύο εγκυμοσύνες, πολύ άγχος, περισσότερη καθιστική ζωή (και εργασία, και δη στο σπίτι, που είναι το χειρότερο γι' αυτό), και ακόμα περισσότερη μασαμπούκλα μόνη ή με παρέα. Είναι τραγελαφικό, με τις γνώσεις και την εμπειρία που απέκτησα τα τελευταία λίγα χρόνια που διαβάζω για τα δώρα της φύσης εντατικά (πιο πριν διάβαζα... περιστασιακά και επιφανειακά), να μην τα χρησιμοποιώ και σ' αυτόν τον τομέα. 

Ιδού λοιπόν τα λίγα από τα πολλά που αποφάσισα να εφαρμόσω και να ενσωματώσω στην καθημερινή μου διατροφή, με θεαματικά μέχρι στιγμής αποτελέσματα (αναμενόμενα, αλλά άλλο είναι να περιμένεις κάτι, κι άλλο να το ζεις).

Καταρχάς, δεν μπορώ να κόβω τροφές και να βλέπω απαγορευτικά και STOP σε διατροφή. Δεν θεωρώ πως κάτι που σου το απαγορεύουν άλλοι μπορείς να το ακολουθήσεις τελικά για αρκετό διάστημα, ώστε να δεις αποτελέσματα που θα διαρκέσουν. Γι' αυτό εξαρχής αποφάσισα να μην κόψω τίποτα. Αντίθετα.... ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ. Και αυτές οι προσθήκες είναι τα όπλα μας στην μάχη ενάντια στην κακή διατροφή, αλλά και το άγχος, την κόπωση και την κατάθλιψη. Τι προσθέτουμε;

Προσθέτουμε βότανα και τροφές που βοηθούν να λειτουργεί σωστά αυτή η υπέροχη μηχανή που ξεχνάμε ότι είναι το σπίτι μας. Το σώμα μας. Το υπέροχο σώμα μας. Προσθέτουμε βότανα και τροφές και αιθέρια έλαια που βοηθούν τον εγκέφαλο να καταπραΰνει την νευροφαγία, την αεροφαγία και την λαιμαργία. 

Σημειώστε τι χρειάζεται να έχετε σπίτι σας, προκειμένου να τα προμηθευτείτε:

Ρίζα τζίντζερ (και στο lidl έχει) Όχι σκόνη, ρίζα.
Μουστάρδα (αν την φτιάχνετε εσείς, ακόμα καλύτερα).
Μέλι.
Λεμόνι ή χυμό λεμονιού φυσικό.
Λουίζα
Φασκόμηλο
Μαύρο τσάι (oolong)
Πράσινο τσάι
Τσουκνίδα
Ιβίσκο
Φυτολάκα (προαιρετικά, β' φάση)
Σημύδα (προαιρετικά, β΄ φάση)
Αιθέριο έλαιο λεμόνι
Αιθέριο έλαιο γκρέιπφρουτ
Φαγόπυρο SOS!

Τα προαιρετικά δεν τα έχω ξεκινήσει καν, αλλά θα τα ενσωματώσω τάχιστα. Για την ακρίβεια μετά τον πρώτο μήνα, γιατί είναι πιο βαρύ πυροβολικό (τα βότανα ειδικά), και θα βοηθήσουν να μην "κολλήσει" η ζυγαριά. Αναλυτικά, ας δούμε τι κάνει το καθένα, και παρακάτω θα σας δώσω το ακριβές πρόγραμμα (το οποίο συνδυάζει όλες τις "συνθήκες" και πληροφορίες που θα διαβάσετε παρακάτω, οπότε δεν έχετε να ανησυχείτε μην σας ξεφύγει κάτι σημαντικό).

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ

Τζίντζερ. Το τζίντζερ είναι σπουδαίο ΦΑΡΜΑΚΟ! Καταρχάς με την πρώτη φορά (την πρώτη γουλιά για να είμαι πιο ακριβής), μου σταμάτησε το αλλεργικό άσθμα που με ταλαιπωρεί αυτές τις μέρες. Το λατρεύω, το σέβομαι, το ευγνωμονώ! Οι ωφέλειές του δεν φτάνουν να τις καταγράψουμε εδώ, ούτε καν επιγραμματικά, αλλά πολύ γρήγορα να πούμε ότι βοηθάει στο: πεπτικό σύστημα (ιδανικό για μετά το φαγητό δηλαδή), έχει αντιοξειδωτική και ανοσορρυθμιστική δράση, επιδρά θετικά σε χοληστερίνη και ζάχαρο, ενδείκνυται για τα συμπτώματα του κρυολογήματος και ως αντιπυρετικό, απαλύνει τους πονοκεφάλους και τον στομαχόπονο.Υπάρχουν δε σοβαρές ενδείξεις ότι βοηθά στις αρθρίτιδες, αφού ανακουφίζει από μυϊκούς πόνους. Το σημαντικό βέβαια στην περίπτωσή μας είναι ότι το τζίντζερ, λόγω του ότι τονώνει την κυκλοφορία του αίματος, και αυξάνει τις καύσεις, εξαφανίζει τα λίπη και την κυτταρίτιδα μέχρι να πεις... κύμινο (όχι... τζίντζερ θα λες μετά δια παντός!). Μέχρι τρεις φορές την ημέρα σε ένα από τα αφεψήματά σου, και σε λίγες βδομάδες βγαίνεις παραλία με ομπρέλα, αλλά χωρίς σαμπρέλα! ΟΜΩΣ, το τζίντζερ θέλει προσοχή στην κατανάλωσή του. Καταρχάς για τις τρεις φορές που θα το πιείτε, πρέπει να πίνετε ένα λίτρο νερό ημερησίως (χωρίς να υπολογίζουμε τα αφεψήματα... για καθαρό σκέτο νεράκι μιλάμε), γιατί αλλιώς μπορεί να δημιουργήσει πέτρες στα νεφρά. Επομένως, είναι μία λύση εξαιρετική, που πρέπει όμως να τη χρησιμοποιούμε όπως θα κάναμε με μια αποτοξινωτική προσέγγιση, άρα για μικρό διάστημα (μέχρι 2-3 μήνες το χρόνο, που είναι υπέραρκετό γι' αυτό που το θέλουμε). Και όταν το κάνουμε πίνουμε πολύ νερό. ΕΠΙΣΗΣ, το τζίντζερ ΠΟΤΕ δεν το πίνουμε/τρώμε βράδυ (μετά τις 8:00 πχ), δηλαδή για τουλάχιστον 4-5 ώρες πριν τον ύπνο. Όπως λένε στην Αγιουβερδική ιατρική, το τζίντζερ το πρωί είναι φάρμακο, το βράδυ είναι δηλητήριο. Άλλες παρενέργειες δεν έχει, αλλά αν δεν είστε σίγουρες ότι θα μπορείτε να πίνετε όσο νερό χρειάζεται, καλύτερα να το αφήσετε στην άκρη. Εγώ πίνω δύο-τρεις φορές την ημέρα (δύο συνήθως), και μια χαρά "ζητάει" νεράκι ο οργανισμός μου, κάτι που για μένα είναι πρωτοφανές, επειδή ποτέ δεν έπινα πολύ νερό. Έχω ένα μπουκάλι μόνο για μένα, οπότε μπορώ να ελέγχω αν πίνω λιγότερο. Εναλλακτικά, δοκιμάστε μηλόξυδο (ένα φλιτζανάκι την ημέρα σκέτο, αλλά προσοχή αν είστε υποτασικοί, μπορεί να σας έρθει μια ζαλούρα καμιά ώρα) ή καμιά καλή αλοιφούλα λιποδιάλυσης, όπως αυτή που πουλάνε στο arcane πουχού! (ε, να μην το παινέσουμε το λατρεμένο μας;)

Μουστάρδα. Κι όμως, η μουστάρδα είναι βοηθός μας! Η σιναπένια ομορφιά που λέγεται μουστάρδα επιταχύνει τον μεταβολισμό μέχρι και κατά 25% για αρκετές ώρες μετά την κατανάλωσή της. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό έτσι; Καλά, μην πλακωθείτε να τρώτε μουστάρδα! Ένα-δύο κουταλάκια του γλυκού τη μέρα είναι υπέρ-αρκετά για να δείτε αποτελέσματα. Εγώ σήμερα την έβαλα στο ρύζι που έφτιαξα (το έφαγα άσπρο, οι υπόλοιποι με σάλτσα), και ήταν σαν να έτρωγα ινδικό! Τα κεφτεδάκια (ελληνικότατα) με επανέφεραν στην πραγματικότητα! Τα φχαριστήθηκα, και τα έφαγα χωρίς να στερηθώ ούτε σε ποσότητα, ούτε σε γεύση. Όπως τα έφαγαν οι άλλοι, πλούσια-πλούσια, τα έφαγα κι εγώ!

Μέλι. Το γλυκό και λατρεμένο δώρο της μέλισσας, πέρα από τις άπειρες γνωστές ιδιότητές του, που δε θα τις επαναλάβω εδώ, είναι και πανίσχυρο μυκητοκτόνο, καθαρίζοντας το έντερο και το στομάχι από πιθανούς "ανεπιθύμητους ενοίκους" που μπορεί να ευθύνονται ίσως για αυτό που στα μάτια άλλων είναι λαιμαργία! Ίσως.... Κι αν όχι, η θρεπτική του αξία είναι υπέραρκετή για να μας πείσει να το προσθέσουμε σε οποιαδήποτε πρόγραμμα ΣΩΣΤΗΣ διατροφής. Το πρωί θα σας ξυπνήσει, το βράδυ θα σας κατευνάσει, και θα σας ετοιμάσει για νάνι!

Λεμόνι. Πασίγνωστο επίσης για τις λιποδιαλυτικές του ικανότητες, την ενισχυτική του ανοσοποιητικού δράση του, και την τονωτική του επίδραση στον οργανισμό γενικά. Η αλκαλοποίηση που επιφέρει στον οργανισμό (παρά την όξινη γεύση του) είναι αυτή που συμβάλλει στην λιποδιάλυση. Χίλια καλά μας προσφέρει το ταπεινό, πολυτραγουδισμένο λεμονάκι, ό,τι κι αν θέλουμε να κάνουμε ή να μην κάνουμε στο ταλαίπωρο κορμί μας. Θέλουμε να χάσουμε βάρος; Εκεί... βοηθός και φίλος δυνατός και σταθερός να μας βαστά μην πέσουμε κάτω από την πείνα (όχι... αυτό ίσχυε για τις παλιές δίαιτες που λιμοκτονούσαμε). Θέλουμε απλώς να είμαστε υγιείς; Εκεί, να μας κρατά το χέρι χαμογελαστό και ντροπαλό! Και το κερασάκι στην λεμονότουρτα ποιο είναι; Μας φτιάχνει τη διάθεση. Εμπρός στην μάχη κατά της κατάθλιψης! 

Λουίζα η μάχιμη. Ώχου, σοβαρά τώρα θέλετε να σας πω για την λουίζα; Είναι δυνατόν να μην έχετε εμπεδώσει ότι είναι το νούμερο ένα βότανο για το αδυνάτισμα αλλά και την πέψη;  Προσφέρει και πολλά άλλα, βέβαια, και στην περίπτωσή μας θα το χρησιμοποιήσουμε και για να κοιμόμαστε ήρεμα. Η Λουίζα ως κατεξοχήν διουρητικό (και άρα αντιπυρετικό) βότανο, αλλά και λόγω του ότι ρυθμίζει την όρεξη, βοηθά στο αδυνάτισμα, αλλά εκείνο το έξτρα λίτρο νεράκι τελικά, θα μας χρησιμεύσει πολύ, γιατί εμείς δε θέλουμε να χάσουμε υγρά, θέλουμε να χάσουμε λίπος. Και πώς θα χάσουμε λίπος; Αποτοξινώνοντας τον οργανισμό μας ήπια και με μέτρο. Κι αυτό ακριβώς κάνει ένα διουρητικό βότανο, όταν καταναλώνεται με μέτρο. Δεν χάνεις λίπος, όταν αφυδατώνεις το σώμα σου. Απλώς μειώνεις τον όγκο του λίπους, αλλά όταν παίρνεις αρκετό σκέτο νερό, σε συνδυασμό με ένα διουρητικό βότανο, γλυτώνεις από την κατακράτηση υγρών, που ενισχύει την τοξίνωση του οργανισμού, και που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ΚΑΙ για την κυτταρίτιδα και την αποθήκευση λίπους. Άρα, δε θα μας αδυνατίσει η λουίζα, αλλά θα μας βοηθήσει να αποτοξινώσουμε και να "λιπάνουμε" τα γρανάζια της πέψης, ώστε να αποθηκεύουμε πλέον λιγότερο λίπος, και να καθαρίζουμε σιγά-σιγά και σταθερά, μέσω της αποβολής υγρών (που τα ανανεώνουμε τακτικά με το σκέτο νερό μας) τα λιποκύτταρα. Η λουίζα, λόγω της διουρητικής της δράσης επίσης θέλει προσοχή αν έχετε υπόταση, αλλά αν πίνετε αρκετό νεράκι, δε θα έχετε -ανάλογα και με την περίπτωση βέβαια- πρόβλημα. Εγώ είμαι υποτασική χρόνια, ξαναλέω, και πίνω 2-3 φλιτζάνια την ημέρα και νιώθω μια χαρά ντούρα και δυνατή. Αλλά πίνω και το έξτρα νεράκι μου! Προσπαθώ να πίνω έστω μισό ποτηράκι σκέτο νερό πριν ή μετά από τα βασικά αφεψήματά μου, για να μην το ξεχνάω!

Φασκόμηλο η έκπληξη. Ε λοιπόν το φασκόμηλο θα σας εκπλήξει, είμαι σίγουρη. Δε φαντάζεστε τι ωραία πράγματα μπορεί να κάνει για σας! Καλά λέγανε, ότι αν έχεις φασκόμηλο στον κήπο, δε θα πεθάνεις ποτέ! Το φασκομηλάκι σμπρώχνει για τα καλά τον μεταβολισμό μας,διαλύει τα λίπη, και εμποδίζει την απορρόφηση των κακών λιπών από τον οργανισμό! Θεϊκό δεν είναι; Τρία σε ένα! Καις, καις, καις, διαλύει τα λίπη που έχουμε ήδη συσσωρεύσει, αλλά και απορροφάς -τουλάχιστον στον βαθμό που θα απορροφούσες χωρίς αυτό- λιγότερα λίπη που θα μαζεύονταν σε όλα τα λάθος σημεία και για τους λάθος λόγους! Έρευνα απέδειξε ότι ακόμα και με διατροφή εξαιρετικά υψηλή σε λίπος, το φασκόμηλο (χάρη στο καρνοσικό οξύ του) μειώνει τον αναμενόμενο ρυθμό αύξησης βάρους! Δείτε εδώ για περισσότερες λεπτομέρειες. Το λατρέψατε; Και η πλάκα είναι ότι οι λαϊκοί γιατροί (βλ. γιαγιάκα μου) συμβούλευαν όσους είχαν πρόβλημα με τη χολή, ειδικά αν την είχαν βγάλει, να πίνουν φασκόμηλο, για να μην έχουν πρόβλημα με τα λίπη. Πώς μ' αρέσει όταν η επιστήμη αποδεικνύει την εμπειρική γνώση! Οπότε θα καταλάβετε γιατί θα το πίνετε σταθερά πλέον πριν από το φαγητό σας. Περισσότερα παρακάτω, στο πρόγραμμα!

Μαύρο και πράσινο τσάι. Θα τα πίνουμε και τα δύο, γιατί μας προσφέρουν διαφορετικά πράγματα. Θέλουμε την αντιοξειδωτική δράση του πράσινου τσαγιού, το ότι εμποδίζει την απορρόφηση των λιπών, και την ελαφρά διουρητική (αποτοξινωτική) του δράση, αλλά θέλουμε και την αύξηση του μεταβολισμού του μαύρου τσαγιού. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Έχουμε ξαναμιλήσει για το τσάι, και σίγουρα θα έχετε διαβάσει κι αλλού γι' αυτό.

Τσουκνίδα η καθαρτική. Πίνε τσουκνίδα κάθε μέρα για να μην αρρωστήσεις ποτέ, έλεγε κάποιος που δεν τον θυμάμαι τώρα, αλλά πολύ σοφός ήταν! Η τσουκνίδα είναι πικρό βότανο (θεόπικρο όμως!) και αυτό από μόνο του τα λέει όλα! Καθαρίζει το αίμα αλλά και όλο μας το σώμα από τις τοξίνες, αγαπά την καρδιά μας, καμιά φορά περισσότερο κι από μας,  και συμβάλλει στην καλή υγεία μας, προλαμβάνοντας αλλά και καταπολεμώντας ένα σωρό ασθένειες! Την πίνουμε για να είμαστε γεροί και δυνατοί, και δε θέλω αντιδράσεις. Και θα την πιείτε και χωρίς γλυκαντική ουσία, για να νιώσετε την πικράδα της και να την αγαπήσετε γι' αυτό ακριβώς που είναι! Προσοχή όμως. Δεν πίνουμε τσουκνίδα μαζί με σημύδα γιατί αναιρούν το ένα βότανο το άλλο. Τσάμπα η πικρίλα;;;;;

Ιβίσκος ο λιποφάγος. Όπου και να κοιτάξεις λένε για την ιδιότητά του να μειώνει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες, κάτι πολύ σύνηθες σε υπέρβαρους, και πολύ επικίνδυνο, γιατί δείχνει τα δόντια του όταν είναι σχετικά αργά να αντιμετωπίσεις με ήπιες λύσεις το πρόβλημα... Και αφού βοηθά και στον καλύτερο μεταβολισμό των τροφών και έχει την ίδια προληπτική δράση υπέρ της καρδιάς όπως το κόκκινο κρασί.... ε θα τον προτιμήσουμε, ειδικά για πριν ή μετά το φαγητό, αλλά και το βράδυ θα τον προτιμήσουμε, γιατί προσφέρει ήρεμο ύπνο. Αχ, πόσο τον έχουμε ανάγκη.

Φυτολάκα. Την φυτολάκα την αγαπάμε -εκτός των άλλων- γιατί τρώει τα παχάκια, όπως τρώμε εμείς τα γαριδάκια ένα πράμα! Γιατί να της στερήσουμε τη χαρά; ΑΛΛΑ θα την προτιμήσουμε μόνο αν δεν έχουμε πρόβλημα υπέρτασης ή άλλο πρόβλημα υγείας (ή εξασθενημένο οργανισμό), γιατί είναι εξαιρετικά δυνατό φυτό. Κι ακριβώς επειδή είναι δυνατό φυτό, θα το πιούμε στα δύσκολα, όταν πια θα έχουμε χάσει κάποια κιλά, και μένουν τα επίμονα παχάκια. Κι αυτό μόνο για λίγο, άντε μέχρι 2-3 βδομάδες. Μετά πρέπει να κάνουμε διάλειμμα κι αν χρειάζεται και νιώθουμε καλά, να κάνουμε άλλες 2-3 βδομάδες κοκ.

Σημύδα. Η σημύδα είναι ισχυρός μας σύμμαχος στην μάχη ενάντια στην κυτταρίτιδα (τη βάλαμε και στην αλοιφή για την κυτταρίτιδα, θυμάστε;), αλλά κι αυτή θα την χρειαστούμε μόνο σε περίπτωση που δούμε ότι το τζίντζερ δεν κάνει αρκετά καλή δουλειά ή αν δεν πήραμε τζίντζερ για διάφορους λόγους. Αυτή θα μπορούσαμε να την εισάγουμε από την α' φάση των βοτάνων, αλλά καλύτερα να μην φορτώσουμε τον οργανισμό μας με πολλά από την αρχή. Αυτά που πίνουμε στην α' φάση είναι μια χαρά βότανα, που προσφέρουν ευεξία, καλή υγεία, προστασία, αλλά και βοήθεια να φτάσουμε στον στόχο μας σταθερά και ήπια. Καλό είναι να κάνουμε εναλλαγές. Γι'αυτό προτίμησα να κρατήσω τη σημύδα για μετά.

Και πάμε στα αιθέρια που θα χρειαστούμε για να ολοκληρώσουμε το μικρό μας θαύμα! Τι σας έχω, τι σας έχω! Χαμογελάστε, σ' αυτό το στάδιο θα το διασκεδάσουμε πολύ! Αλλά πριν χαμογελάσουμε, ας πούμε μερικά σημαντικά πράγματα, που στον ενθουσιασμό μας τα ξεχνάμε.

Πολλοί προτείνουν να παίρνουμε τα αιθέρια εσωτερικά, αλλά αυτό είναι κάτι που θα το αποφασίσει ο αρωματοθεραπευτής σας. Καμία ιστοσελίδα δεν μπορεί να σας πει με ασφάλεια ποια αιθέρια και αν μπορείτε να καταναλώσετε. ΕΙΔΙΚΑ επειδή τα περισσότερα είναι νοθευμένα, κι αυτό σημαίνει ότι περισσότερο κακό μπορεί να κάνουν παρά καλό (μιλάμε για εσωτερική χρήση), σε περίπτωση που πέσετε σε καμία "καλή" εταιρεία αιθέριων. 

Το αυτό ισχύει και για τα βότανα σε μεγάλο βαθμό. Πέρα από την αυτονόητη (?) χρήση που κάνουμε μόνοι μας, και την εμπειρική γνώση που έχει αρκετά γερές βάσεις στη χώρα μας, καλό είναι για σοβαρότερες παθήσεις ή σε περίπτωση που θέλουμε να πίνουμε ένα βότανο για μεγάλο χρονικό διάστημα, να μιλήσουμε με έναν βοτανολόγο που εμπιστευόμαστε. Ό,τι σας γράφω εδώ είναι αυτά που κράτησα ΓΙΑ ΜΕΝΑ, τα χρησιμοποιώ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, και τα μοιράζομαι, όπως κάνω με ό,τι ενδιαφέρον ή καλό και χρήσιμο ανακαλύπτω. Αλλά ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν είναι ο λόγος μου νόμος, ούτε θα πρέπει να αφήνετε την υγεία σας στα χέρια άλλων, όσο κι αν τον συμπαθείτε. Αποφασίστε τι ακριβώς θέλετε να πετύχετε, και επιλέξτε τα βότανά σας ή τον τρόπο δράσης σας με πρώτο παράγοντα ΤΟ ΜΕΤΡΟ! Ειδικά στο θέμα μας, το γρήγορο αδυνάτισμα σπανίως είναι και μόνιμο. Όσο πιο αργά και σωστά χάνουμε, με όσο λιγότερες στερήσεις χάνουμε κιλά, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε καταρχάς την υγεία μας, αλλά και τη νέα μας σιλουέτα. Δε θα σας πω με τι ρυθμούς χάνω εγώ, γιατί δεν έχει νόημα. Άλλος έχει περισσότερα κιλά να χάσει, άλλος λιγότερα. Αυτό που με ικανοποιεί προσωπικά είναι ακριβώς το ότι δεν στερούμαι τίποτα -έφαγα και ένα ωραιότατο σπιτικό τυραμισού προχθές, και εχθές το βράδυ, λόγω έλλειψης χρόνου ετοίμασα ένα ωραιότατο "βρώμικο" σάντουιτς νααααααα, μετά συγχωρήσεως. Κι όμως και τις δύο μέρες συνέχισα να χάνω σταθερά, λίγα γραμμάρια, αλλά σταθερά. Και το καλό είναι ότι χάνω ήδη πόντους, ακριβώς επειδή πίνω νερό, οπότε δεν χάνω υγρά, δεν αφυδατώνομαι. Ούτε από τους μύες χάνω όμως, γιατί τρώω αρκετή πρωτεΐνη, και μάλιστα πολύ καλής ποιότητας... Από το φαγόπυρο, καλοί μου φίλοι! (άντε επιτέλους φτάσαμε στο δια ταύτα, ε Ράνια; χαχα) Θα πούμε και γι' αυτό λίγο πιο κάτω. 

Επίσης, βότανα αποφεύγουν όσοι έχουν επιληψία και οι εγκυμονούσες. 

Αυτά τα αυτονόητα και διαφωτιστικά, ελπίζω. 

Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς θα το κάνουμε το αιθέριο λεμόνι και το αιθέριο γκρέιπφρουτ. Μπορείτε να χοροπηδάτε από τη χαρά σας, γιατί αυτό που οι αρωματοθεραπευτές ήξεραν εμπειρικά, αποδείχτηκε και από την επιστήμη (άργησαν, ως συνήθως, αλλά οκ...)  Η έρευνα, που θα την βρείτε ολοκληρωμένη εδώ, απέδειξε εν ολίγοις, ότι με την όσφρηση και ΜΟΝΟ ενεργοποιείται η λιπόλυση (μέσω του συμπαθητικού νευρικού συστήματος που δραστηριοποιεί τον λιπώδη ιστό), και παρεμποδίζεται η περαιτέρω αύξηση βάρους! Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού αποδεικνύεται από την αίσθηση ευφορίας και αναζωογόννησης που νιώθουμε όταν μυρίζουμε κιτροειδή αιθέρια!    
Πώς χρησιμοποιούμε αυτή την πληροφορία και γνώση; Αυτό που χρειάζεται είναι να είμαστε "εκτεθειμένοι" σε αυτά τα αιθέρια, και ένας τρόπος είναι να παίρνουμε μία βαθιά εισπνοή, πρωί - μεσημέρι- βράδυ και ενδιάμεσα όταν νιώθουμε την ανάγκη, αλλά ο καλύτερος τρόπος είναι... να τα φοράμε! Αντί να αγοράσουμε κολιέ αρωματοθεραπείας (όχι ότι είναι όλα ακριβά, υπάρχουν και πάμφθηνα), μπορούμε να φτιάξουμε μόνες μας, για μας και τους φίλους μας, για την οικογένεια, το σπίτι, το αυτοκίνητο, με διάφορα αιθέρια ή το ίδιο αν μας εμπνέει τόσο πια! Πώς θα το φτιάξουμε;

Το μόνο που χρειάζεται είναι πηλός terracotta, ο αυθεντικός που λένε! Πηλός και ένα κορδονάκι (δερμάτινο ή ό,τι άλλο θέλουμε) για να το κρεμάσουμε. Αν θέλουμε να κάνουμε και σχεδιάκια, αυτοσχεδιάζουμε στο τι θα χρησιμοποιήσουμε, αλλά συνήθως τα κορίτσια έχουν πολύ ωραίες ανάγλυφες σφραγιδούλες, που βολεύουν πολύ! Ιδέες μπορείτε να πάρετε από εδώ. Δε χρειάζεται καν να διαβάσετε τι γράφει, αρκούν οι φωτογραφίες. Η μυρωδιά διαρκεί 1-2 μέρες, και μπορείτε να βάλετε μία σταγόνα στη μία πλευρά (το ένα αιθέριο) και μία στην άλλη (το άλλο αιθέριο). Λύθηκε το πρόβλημα!

Πάμε τώρα στη βόμβα μεγατόνων της διατροφής! Το φαγόπυρο, το λατρεμένο μου, το κουτσουνάκι μου, το αγαπουλίνι μου, το γούτσου-γούτσου μου!!!!!! Να 'ναι καλά η Στέλλα μας που μου το πρότεινε! Θα συνέχιζα να ζω χωρίς να γνωρίζω την ύπαρξή του! Η Στέλλα μου είπε ότι αν το τρώω πρωί βράδυ με γιαούρτι θα χάσω άνετα πολλά κιλά. Δεν το τρώω έτσι. Προτιμώ να το τρώω με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, και νιώθω ήδη ότι μ' έχει βοηθήσει πολύ. Από τα λίγα που έχω διαβάσει κι αυτά που νιώθω η ίδια με τη χρήση του, επιβεβαιώνω τα εξής:

Μειώνει την όρεξη (πρωτεΐνη, παιδάκι μου! τι να λέμε τώρα!)
Αυξάνει τις καύσεις
Σου φτιάχνει τη διάθεση
Σου κόβει την επιθυμία για ζάχαρη και γλυκό (όχι ότι δε θα το λιμπιστείς αν το δεις, αλλά δεν βγαίνεις και τρέχοντας να πάρεις από το δίπλα ζαχαροπλαστείο ας πούμε).
Σου κόβει την επιθυμία για καφέ (??? γι' αυτό δεν είμαι σίγουρη. πιθανά οφείλεται και στα βότανα)

Ε, τι άλλο να θέλεις από μία τροφή επιτέλους; Κι είναι άπειροι οι τρόποι που μπορεί να καταναλωθεί. Η αλήθεια είναι πως ως σπόροι είναι Παναγιά μου βόηθα (σόρρυ, φαγοπυράκι μου, αλλά δεν τρώγεσαι έτσι με τίποτα). Σε μορφή αλευριού όμως ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ!!!! Ακόμα και τα παιδιά το λάτρεψαν σε κρέπες, και μέχρι που είπαν σε φίλη τους  ότι η μαμά κάνει καλύτερες κρέπες από τον μπαμπά! Αμέ! Όλη τη δουλειά όμως την κάνει το ίδιο το φαγόπυρο. Συνταγές πολλές, αλλά εγώ θα μείνω προς το παρόν στη χρήση του ως αλεύρι, μέχρι να βρω κάτι που να μου επιτρέπει να το τρώω ως έχει, χωρίς να σιχτιρίζω. Επειδή όμως το αλεύρι είναι πιο ακριβό, καλύτερα να παίρνετε τους σπόρους και να τους αλέθετε σε μία μουλινέτα. Το ίδιο πράγμα είναι και δε χρειάζεται να παίρνετε δύο διαφορετικές συσκευασίες φαγόπυρου. Με μία συσκευασία έχετε δύο διαφορετικά "υλικά" για διαφορετική χρήση. Αγαπημένες μέχρι στιγμής, οι κρέπες και οι φρυγανιές (ή μπάρες),  οι οποίες μπορούν να καταναλωθούν όλες τις ώρες της ημέρας. Τις πρώτες δύο μέρες έτρωγα κρέπες πρωί βράδυ (χάλια, ε;), μία μέρα έφαγα και το απόγευμα γιατί ήρθε μία φίλη των παιδιών και τους έφτιαξα... Ε, έχασα κάτι τις παραπάνω εκείνη την μέρα, και βρε παιδιά, την έφαγα κανονικά, όχι λειψή. Με τυρί και ζαμπόν λέμε!!!! Πάντως η πρωινή "δόση" σε κρατάει για ώρες! Ο άντρας μου που είχε ένα σεμινάριο στη δουλειά σήμερα, και δεν πρόλαβε να φάει για μεσημέρι, έφαγε πρωινό κρέπα, και όταν τελικά έφαγε στις 6:00 δεν πλακώθηκε από την πείνα. Μου είπε χαρακτηριστικά ότι τον κράτησε μέχρι εκείνη την ώρα!

Για το φαγόπυρο μπορείτε να διαβάσετε άπειρες αναφορές σε ελληνικές και ξένες ιστοσελίδες. Εγώ θα σας δώσω μόνο την αγαπημένη μου συνταγή κρέπας, και μία συνταγή για φρυγανιά ή μπάρα που θα αγαπήσετε πολύ! Το καλύτερο, ξαναλέω, είναι πως αρέσει στα παιδιά σε αυτές τις μορφές, και ως μάνα δεν μπορώ να φανταστώ κάτι καλύτερο για τις δύο αγάπες μου που θέλω να τρώνε σωστά.

ΣΥΝΤΑΓΗ ΚΡΕΠΑΣ ΜΕ ΦΑΓΟΠΥΡΟ
70γρ αλεύρι φαγόπυρου
200γρ γάλα
1/2 κ.γλ. ζάχαρη
λίγο αλάτι
μια κουτ. σούπας λάδι
ένα αβγό.

Τα ανακατεύουμε καλά και είναι έτοιμη για τηγάνι. Αυτή η ποσότητα βγάζει 5 κρέπες και θα σας πάρει 10 λεπτά από την αρχή μέχρι το τέλος της. Πραγματικά πολύ γρήγορο και δυναμωτικό πρωινό. Δεν έχετε καμία δικαιολογία να μην το ετοιμάζετε για σας και τους αγαπημένους σας! 10 λεπτά για να ξεκινήσει η μέρα υγιεινά και ευχάριστα! Δεν ξέρω αν ξέρετε να φτιάχνετε κρέπες, αλλά ας πούμε δύο λόγια. Καλό είναι να έχετε ένα τηγάνι λεπτό. Το βάζετε στο μάτι να κάψει μόνο του, και μόλις κάψει ρίχνετε βουτυράκι (μια κοφτή του γλυκού), και μετά μία δόση ζύμης (που είναι νερουλή, αλλά δεμένη) αρκετή για μία λεπτή κρέπα. Καλό είναι να μάθετε να τη γυρίζετε στον αέρα (δεν είναι τίποτα. ειλικρινά) αλλιώς μονίμως θα σας "σπάει" όταν θα προσπαθείτε να τη γυρίζετε. Με μια ήρεμη αλλά σίγουρη κίνηση... απλώς γυρίστε την! Άμα το 'κανα εγώ, όλοι μπορούν να το κάνουν!

ΚΡΑΚΕΡΑΚΙΑ ΦΑΓΟΠΥΡΟΥ 
Συνταγές θα βρείτε πολλές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Μπορείτε να βάλετε ό,τι αλεύρι θέλετε (από ρυζιού, μέχρι μαύρο, μέχρι βρώμης... και φαγόπυρου εννοείται), και φυσικά μπορείτε να κάνετε συνδυασμό άλευρων, αλλά και μυρωδικών. Εγώ σας δίνω μία βασική συνταγή, την οποία μπορείτε να αλλάξετε και να τη φέρετε στα γούστα σας!

1 φλιτζάνι αλεύρι φαγόπυρου
1/4 φλιτζανιού νερό
2 κ.σούπας ελαιόλαδο
1/2 κ. γλυκού αλάτι
θυμάρι και ρίγανη προτείνω ανεπιφύλακτα!μέχρι ένα κουταλάκι από το καθένα
μπορείτε να βάλετε και σουσάμι κλπ

Ανακατεύουμε τα βασικά υλικά μας να γίνει μια ωραία ζύμη. Απλώνουμε με τον πλάστη μας και την κάνουμε λεπτή. Τη στρώνουμε σε αντικολλητική κόλλα στο ταψί μας και κόβουμε με τον κόφτη της πίτσας στις διαστάσεις που θέλουμε. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, για 15-20 λεπτά. Ελέγχουμε να μην παραψηθούν. Ελέγχουμε στα 15 λεπτά αν έχουν πάρει ωραίο χρώμα κι αν είναι τραγανά. Τα τρώμε όπως θέλουμε. Είναι τέλεια σαν κρουτόν στις σαλάτες σας. Εγώ παλιά έβαζα κανονική φρυγανιά για κρουτόν στην σαλάτα μου, αλλά εννοείται πως αυτό είναι πιο νόστιμο!

Κάπου είδα και μία παραλλαγή για τηγάνι που δεν την έχω δοκιμάσει. Την βρήκα εδώ, και επιφυλάσσομαι. Μπορείτε να τη δοκιμάσετε πρώτοι και να μου πείτε εσείς. Θα την κάνω όμως, δε μου γλυτώνει!

ΠΙΤΑ ΦΑΓΟΠΥΡΟΥ (για σουβλάκι κλπ)
Ανακατεύουμε σε ένα μπολ 40γρ αλεύρι φαγόπυρου, 1 πρέζα αλάτι, 100ml νερό, και από μυρωδικά ό,τι θέλουμε (πχ ρίγανη και θυμάρι). Το νερό το προσθέτουμε ενώ χτυπάμε με ένα πιρούνι. Αδειάζουμε το περιεχόμενο σε ένα μικρό τηγάνι (που έχουμε λαδώσει λίγο) ή κρεπιέρα και το τηγανίζουμε και από τις δύο πλευρές για αρκετή ώρα, μέχρι να δούμε ότι στεγνώνει από την κάθε πλευρά. Μπορούμε να το "γυρίσουμε" πολλές φορές στο τηγάνι μας, μέχρι να έχει την σύσταση που θέλουμε. Είναι πεντανόστιμο, μιμείται πολύ καλά τη γεύση μιας υπέροχης πίτας για σουβλάκι, και δεν διαλύεται όταν το τυλίγεις. Τέλειο. Απολαύστε κατά βούληση!

Υπάρχουν και συνταγές ωραιότατες για μπιφτέκια (ή τύπου μπιφτέκια) αλλά θέλω να το δοκιμάσω πριν σας το δώσω. Αν έχετε άλλες ιδέες, θα χαρώ να τις μοιραστούμε!

Αυτά τα ολίγα (εδώ γελάνε) με τις αναλύσεις και τις πληροφορίες. Πάμε στο...

ΔΥΝΑΜΩΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΗΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ
Φράουλες (κατά το δοκούν, υποθέτω)
1 ακτινίδιο
1 κ.σ. κολοκυθόσπορους (ανάλατους εννοείται)
2 κ.σ. νιφάδες φαγόπυρου
1 κ.γ. μέλι.

Καλή μας όρεξη!!!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Απαράβατος κανόνας Ένα. Τρώμε τα πάντα με μέτρο, κι εφόσον πρώτα ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ. Τα βότανα και το φαγόπυρο θα μας βοηθήσουν να μην φτάνουμε στο γεύμα ή/και στο δείπνο πεινασμένοι, και θα τρώμε θέλουμε δε θέλουμε αργά. Αυτό θα το δείτε σίγουρα!

Απαράβατος κανόνας Δύο: Δεν πίνουμε νερό στη διάρκεια του φαγητού, και για τουλάχιστον 15 λεπτά μετά το φαγητό, γιατί δυσχεραίνει την πέψη! Καλά, αν πνίγεστε πιείτε μερικές γουλιές! Αλλά κατά προτίμηση ΔΕΝ ΠΙΝΟΥΜΕ.

Πρώτο πράγμα το ΠΡΩΙ και τελευταίο το ΒΡΑΔΥ, ένα φλιτζανάκι χλιαρό νερό με χυμό μισού λεμονιού και μία κουταλιά του γλυκού μέλι! Θα δείτε μεγάλες αλλαγές με αυτό και μόνο!

ΠΡΩΙ - ΒΡΑΔΥ Τρώμε φαγόπυρο αν μπορούμε, για πρωινό οπωσδήποτε όμως. Το συνοδεύουμε με ό,τι θέλουμε (μέτρο, θυμίζω). Γλυκό, αλμυρό, όλα του πάνε, ανάλογα πώς το φτιάχνουμε κάθε φορά.

ΣΤΟ ΓΕΥΜΑ ή ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ μας προσθέτουμε μια κουταλιά του γλυκού μουστάρδα. 

ΣΤΟ ΓΕΥΜΑ μας, 15-20 λεπτά πριν, ένα φλιτζανάκι χλιαρό φασκόμηλο (σφηνάκι)

Αυτά είναι που θα ακολουθείτε χωρίς φόβο για όσο καιρό θέλετε (και για πάντα αν θέλετε). Ακόμα κι αν κάνετε μόνο αυτά, είμαι σίγουρη ότι θα δείτε διαφορά.

Και πάμε στα αφεψήματά μας. Αυτά τα βότανα θα τα βάζετε σε βρασμένο νερό και θα τα αφήνετε για περίπου 10 λεπτά. Μπορείτε να τους προσθέσετε μέλι ή/και λεμόνι για τη γεύση, αλλά από την δεύτερη ή τρίτη μέρα θα δείτε ότι δε θα σας νοιάζει. Εγώ τα πίνω πια σκέτα.

Α' φάση. Τα βότανα αυτής της φάσης θα τα πίνετε για διάστημα μέχρι δύο μήνες. Μετά θα κάνετε διάλειμμα δύο βδομάδων, και θα πάτε στη Β' φάση.

ΠΡΩΙΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: λουίζα, πράσινο τσάι (για να ξυπνήσουμε), τζίντζερ (το τζίντζερ το κόβετε πάχος όσο το πάχος δύο νομισμάτων περίπου, και το καθαρίζετε εξωτερικά).

ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ (μετά το 20λεπτο): λουίζα, ιβίσκος, τζίντζερ

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: τσουκνίδα, μαύρο τσάι (το μαύρο τσάι δεν έχει πολλή καφεΐνη, ενδείκνυται για απόγευμα).

ΒΡΑΔΥΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: λουίζα, ιβίσκος.

Β' φάση. Τα βότανα αυτής της φάσης είναι λιγότερα, αλλά πιο ισχυρά. Τα πίνετε για δύο-τρεις βδομάδες το πολύ, κι αν χρειαστεί κάνετε διάλειμμα μία βδομάδα και ξαναρχίζετε για άλλες δύο βδομάδες. Μην το πάρετε για πάνω από έξι μήνες κάθε χρόνο. Δεν είμαι βοτανολόγος. Σας λέω τι κρίνω εντελώς εμπειρικά από τα όσα έψαξα και από τα όσα "διαισθάνομαι" και από τη μελέτη στα αιθέρια περισσότερο. Και σας θυμίζω ότι πρέπει να είστε υγιείς για το διάστημα που παίρνετε τη φυτολάκα. ΕΝΤΙΤ: επειδή η φυτολάκα είναι πανίσχυρη (και τοξική), και μόνο τα πρώιμα φύλλα της είναι ακίνδυνα για χρήση, προφανώς κανείς δεν μπορεί να εμπιστευτεί την διαχείριση και πώληση του βοτάνου, εκτός από τους ομοιοπαθητικούς! Οπότε θα βρείτε σκευάσματα φυτολάκας σε σταγόνες ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ. Λεπτομέρειες όταν -και αν χρειαστεί να-ξεκινήσω το βότανο στη β' φάση, γιατί μέχρι στιγμής δεν νομίζω ότι θα χρειαστεί! Αν όμως.... θα ενημερώσω!

ΠΡΩΙΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: πράσινο τσάι, σημύδα.

ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ: τσουκνίδα

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: φυτολάκα.

ΒΡΑΔΥΝΟ ΑΦΕΨΗΜΑ: ιβίσκος (προαιρετικά)

Αυτό είναι το πρόγραμμα, το λοιπόν. Αν κάποιος έχει να προτείνει κάποια αλλαγή ή έχει απορίες, εδώ είμαστε. Θα χαρώ να ακούσω απόψεις ή και διαφωνίες. 

Πάνω απ' όλα εύχομαι να είμαστε πάντα υγιείς και ευτυχισμένοι μέσα στο σώμα μας, στο ιερό μας σώμα!

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

WAX my hands, dear...


Σαν πολύ καθίσαμε και το ρίξαμε στη μίρλα!

Ήρθε η ώρα να φροντίσουμε -και πάλι- τον εαυτό μας. Και όπως καταλάβατε άρχισε η επόμενη περίοδος φρενίτιδας στις αναρτήσεις! Είμαι των άκρων. Κλέβω χρόνο από τα 10.000 πράγματα που επιμελούμαι καθημερινά και του δίνω και καταλαβαίνει, και μετά ξανά-μανά επιστροφή στον ΠΟΝΟ! (έλα που δε μ' αρέσει.... σας έπεισα, ε;)

Με την ευκαιρία να ενημερώσω πως επιτέλους μελετώ για το πτυχίο αρωματοθεραπείας, με έναν άνθρωπο που θαυμάζω απεριόριστα εδώ και δύο χρόνια! Δεν το συνεχίζω εδώ! Θα γίνει ειδική ανάρτηση και πάρτι και διαγωνισμός και ό,τι άλλο γουστάρετε, όταν με το καλό το πάρω το τιμημένο!!!!! Αυτός ήταν και ένας από τους 10.000 λόγους που χάθηκα πάλι. Πάντα βρίσκω λόγους να χάνομαι. Είναι τόσο εύκολο. Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνω, αλλά ειλικρινά δε δυσκολεύομαι καθόλου!

Τέλος πάντων, ετοιμάστε πάλι τα χαρτιά και τα μολύβια σας, ετοιμάστε τα υλικά σας, σηκώστε μανίκια (γράψτε λάθος, μάλλον ήδη φοράτε κοντομάνικα πια) και καλώς ήρθατε πάλι στο σπιτικό μου.

Απόψε φτιάχνουμε τα αγαπημένα σας wax bar ενυδάτωσης, aka lotion bars. Δεν τα λέω lotion bars, γιατί δεν ξεκίνησε έτσι η "ιδέα". Η ιδέα ήταν να γίνουν portable οι αλοιφές μου και πιο εύχρηστα κάποια από τα λάδια, αλλά η βασική συνταγή ενδείκνυται μια χαρά για ενυδάτωση, οπότε πείτε τα όπως θέλετε.

Τα wax bars μπορούν να φτιαχτούν με ένα σωρό υλικά. Αν ψάξετε στις ιστοσελίδες του εξωτερικού, θα χάσετε τα αβγά, τα πασχάλια, και τα λάδια σας! Ως συνήθως σας έβγαλα από τον κόπο και σας γλύτωσα χρήμα, κάνοντας η ίδια όλα τα πειράματα και τις δοκιμές που θα θέλατε να κάνετε. Έβαλα από  cocoa butter μέχρι rose hip! Κατέγραφα τα πάντα με επιστημονική συνέπεια: πόσο κρατάει η ενυδάτωση, πόσο αντέχει σε σκληρές συνθήκες (βλ. πιάτα), πόση λίγδα αφήνει, κι ένα σωρό άλλες παραμέτρους που για μένα ήταν πολύ σημαντικές.

Είναι αδύνατον τα γούστα όλων μας να ταιριάζουν, βέβαια, αλλά δεδομένης της θετικής ανταπόκρισης στα wax bar που έχω δώσει ως τώρα, θα έλεγα πως τελικά είχα δίκιο για τη συνταγή. Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε περίτρανα πως η τελειότητα κρύβεται στην απλότητα! Θα μοιραστώ λοιπόν μαζί σας την απλούστατη, υπέροχη και flexible συνταγή για ενυδατική wax bar (και όχι μόνο), μια συνταγή που προσφέρει μια μπάρα αρκετά μαλακή ώστε να απλώνεται όμορφα και χωρίς να νιώθετε άβολα στη χρήση της, αλλά και αρκετά συμπαγής και σκληρή ώστε να μη λυώνει ούτε σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Καλό είναι να την έχετε σε λίγο χαρτάκι και μέσα σε ένα κουτάκι πλαστικό ή μεταλλικό, για να είστε σίγουρες ότι δε θα έχετε κανένα περίεργο "ατύχημα" μέσα στην τσάντα σας, πχ να σας λαδώσει κινητά ή τσιγάρα.

Τρία είναι τα υλικά μας: 
Βούτυρο καριτέ, λάδι καρύδας, και μελισσοκέρι. 

Αυτή είναι και η συνταγή σας!!!! Ναι, μην ψάχνεστε άλλο! Αυτή ακριβώς είναι η συνταγή σας. Ίσα μέρη από αυτά τα τρία υλικά. Υπολογίστε λοιπόν τι θέλετε να φτιάξετε και απλώς φτιάξτε το! Πώς; Λυώστε το μελισσοκέρι σας σε ένα μπρίκι, και μετά προσθέστε τα άλλα δύο υλικά και ανακατέψτε καλά να ενσωματωθούν. Βάλτε αμέσως στο καλούπι ή στα καλούπια σας, γιατί πήζει τάχιστα!

Πού το χρησιμοποιείτε; Παντού! Παντού όμως. Χείλη, πρόσωπο, σώμα, χέρια, πόδια... Και μπορείτε να το φτιάξετε ειδικά για συγκεκριμένες περιοχές (πχ για το ξύρισμα/πρόσωπο, ή για τα χείλη)

Μερικά τιπς για επιπλέον τσαχπινιές.

1. Θέλετε να προσθέσετε άρωμα; Θα βάλετε το αιθέριό σας (κατά προτίμηση) μέσα στο καλούπι σας. Με το που θα το βάλετε, περιμένετε να αρχίσουν να στερεοποιούνται οι άκρες. Τότε προσθέστε τα αιθέριά σας (που καλό είναι να τα έχετε έτοιμα σε ένα ποτηράκι αν είναι περισσότερα από δύο), ανακατεύοντας, με προσοχή μην τα χύσετε όλα, με μία οδοντογλυφίδα! Ενδεικτικά, για 100γρ μπάρας χρειάζεστε 30 σταγόνες νερόλι διαλυμένο (όχι το καθαρό), αλλά περισσότερο αν βάλετε λεβάντα ή τριαντάφυλλο (γύρω στα 35 με 40, ανάλογα με το αιθέριό σας). Δοκιμάστε με ό,τι αρωματικά εκχυλίσματα θέλετε. Βρείτε τις δικές σας αναλογίες στα αρώματα.


2. Θέλετε να φτιάξετε εντομοαπωθητικό; Αντί να κάθεστε να φτιάχνετε με αλκοόλ κλπ, που μπορεί να πειράξει και το δερματάκι σας, φτιάξτε ένα με αυτή την μπάρα, που θα λειτουργήσει και ενυδατικά. Φτιάχνω μπάρα ειδικά για αυτή τη δουλειά, αλλά μια χαρά μπορεί να δουλέψει και στην απλή συνταγή, χωρίς τα έξτρα έλαια. Ενδεικτικά αιθέρια, από τα οποία μπορείτε να βάλετε έως και 10 σταγόνες από το καθένα, και μέχρι 4-5, σε μία μπάρα των 100γρ: ευκάλυπτος, γεράνι, lemongrass, λεβάντα, κέδρος, τεϊόδεντρο, δυόσμος, σιτρονέλα, δεντρολίβανο. Παίξτε με τη μυρωδιά σε ένα ποτηράκι, μέχρι να καταλήξετε στα αιθέρια και τις αναλογίες (γιατί η μύτη είναι πολύ προσωπικό πράγμα, κυρίες και κύριοι!) και απολαύστε τα βράδια σας χωρίς τσιμπήματα! Αν βάλετε μόνο λεβάντα, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε μωρό μέχρι 2 μηνών, αλλά μην περιμένετε θαύματα. Άνω των δύο μηνών μπορείτε να προσθέσετε και το τεϊόδεντρο.

3. Θέλετε να φτιάξετε λιπ γκλος; Δεν υπάρχει καλύτερη συνταγή. Βελούδινη υφή, διάρκεια, αποτέλεσμα ματ αλλά εντυπωσιακό! Προσθέστε χρώμα με λίγο σκόνη από το ρουζ σας που θα το ανακατέψετε με τα λάδια σας (περισσότερες ιδέες με αυτό, σε άλλη ανάρτηση).

4. Θέλετε να φτιάξετε μια μπάρα για τις πρώτες βοήθειες; Για τσιμπήματα από κουνούπια; Για χτυπήματα; Πιο κάτω θα βρείτε βασικές συνταγές που μπορείτε να δοκιμάσετε και να "πειράξετε" όσο θέλετε (μέσα σε λογικά πλαίσια, αν θέλουμε να έχουμε το αποτέλεσμα για το οποίο προορίζονται). 

Για πρώτες βοήθειες: εγχύστε σε ένα από τα δύο βούτυρα ή και στα δύο βούτυρα, καλέντουλα. Για αυτή ειδικά τη συνταγή μπορείτε να μειώσετε στο μισό το λάδι καρύδας, αντικαθιστώντας το με βαλσαμέλαιο. Και με την ευκαιρία να σας επιστήσω την προσοχή σε κάτι πολύ σημαντικό (θα γίνει και ανάρτηση γι' αυτό οσονούπω). ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ... ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΩΝ, μα ΠΟΤΕ ΤΩΝ ΠΟΤΩΝ, μην βάζετε σύμφυτο σε τραύματα βαθιά. Έχω δει να το διαφημίζουν και να το πουλάνε κάτι ασυνείδητοι σε αλοιφές για ανοιχτές πληγές, για επούλωση, λέει. ΜΑ ΕΛΕΟΣ! Όλο λέω να κρατήσω το ρημάδι μου κλειστό, μα εδώ παίζονται ζωές! Πόσο άσχετοι και ασυνείδητοι μπορεί να είναι μερικοί άνθρωποι; Θυμώνω, απορώ και συγχίζομαι σε σημείο που με πιάνει δύσπνοια από τα νεύρα δηλαδή!!!! Πού το βάζεις το σύμφυτο κυρία μου στο τραύμα που χάσκει; Για να πάθει καμιά σήψη ο άλλος;;;;; Ανάθεμα τα πτυχία που διαφημίζεις πως έχεις!!!! ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΣΑΣ ΙΚΕΤΕΥΩ!

Τα είπα και ξεθύμανα.... Το λοιπόν, πού είχαμε μείνει; Α, ναι, αιθέρια που μπορείτε να προσθέσετε για την μπάρα πρώτων βοηθειών: χαμομήλι, λιβάνι (μέχρι 4 σταγόνες στα 100gr), τριαντάφυλλο, λεβάντα, γεράνι.

Για αντιμετώπιση τσιμπημάτων, θα κάνουν καταπληκτική δουλειά τα αιθέρια: λεβάντα, δυόσμος, λεμόνι, περγαμόντο, γεράνι, μελισσόχορτο, τεϊόδεντρο. Αν πρέπει να βάλετε μόνο τρία, βάλτε οπωσδήποτε, γεράνι, μελισσόχορτο, τεϊόδεντρο.... άντε, βάλτε και την λεβάντα, τέσσερα!

5. Βάλτε την μπάρα σας στο κομοδίνο σας και αλοίφετε τα ποδαράκια σας το βράδυ πριν τον ύπνο. Προσθέστε λεμόνι και λεβάντα, και όποιο άλλο αιθέριο αγαπάτε και θα ξυπνάτε με άλλα πόδια. Αυτή η μπάρα είναι ιδανική και για τα χέρια με πανάδες εννοείται! Λεμόνι το θαυματουργό, λέμε!


6. Χρησιμοποιήστε την εναλλακτικά για το ποπουλίνι του μωρού σας, στην αλλαγή της πάνας, όταν βγαίνετε βόλτα, κι εφόσον δε θέλετε να κουβαλάτε την απλή κηραλοιφή σας. Την ίδια δουλειά κάνει, και είναι λιγότερο βαβούρα.

7. Εδώ προσθέστε ό,τι άλλη ιδέα σας κατέβει! Μοιραστείτε την μαζί μας! Spread the love! Spread your wax bar! :)

Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Από αύριο έχει ο Θεός πάλι! Σας θέλω σε ετοιμότητα, ε;

Ασπασμούς και -καθυστερημένα- καλό μας μήνα!

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Οι "κύριοι" του Κυρίου...

....ή οι ρόλοι δεσμώτες που επιβάλλαμε στον Εαυτό μας.

Έχω καιρό να κάνω ανάρτηση σε αυτή την ενότητα της εσωτερικής πρακτικής. Και παρόλο που όλο και ήθελα να γράψω κάτι, το αμελησα μέχρι που τις τελευταίες μέρες ένα θέμα ξεπεταγόταν συνέχεια μπροστά μου, σχεδόν ενοχλητικά, με διάφορα ονόματα και μορφές, αλλά με την ίδια ουσία: τα καλά Εγώ, η ανάπτυξη της προσωπικότητας, οι ρόλοι στη ζωή μας χωρίς τους οποίους δεν μπορεί να επιτευχθεί επικοινωνία..

Διαφορετικά ονόματα για το ίδιο ακριβώς πράγμα: τα δεσμά που επιβλήθηκαν από το συλλογικό ασυνείδητο στο ατομικό, με τις ευχές μας... ή μάλλον λόγω του φόβου μας ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε χωρίς αυτά. Εν μέρει αυτή ακριβώς η πεποίθηση αποδεικνύει πως είμαστε σαν τους αιώνιους έφηβους που αρνούνται με διάφορες δικαιολογίες να αφήσουν την γονεϊκή οικία και να ανεξαρτητοποιηθούν, να ανοίξουν φτερά, να δημιουργήσουν. Μέχρι που στο τέλος γινόμαστε κακέκτυπα των "γονέων" μας, αντιγράφοντας τις δικές τους μάσκες, ακολουθώντας τους δικούς τους κανόνες και θέλω, και επαναλαμβάνοντας τα δικά τους λάθη. Ένας φαύλος κύκλος αποτυχιών και για μας και για την ανθρωπότητα, ένας φαύλος κύκλος ύπνωσης.

Ας δούμε λίγο τι λέει η "επιστήμη" της ψυχολογίας για το θέμα μας. Θα αναφερθώ πρώτα στον Γιουνγκ, γιατί μπορεί να μη θεωρείται ο μπαμπάς της ψυχολογίας, αλλά σίγουρα ήταν αυτός που κατάφερε να την κάνει αποδεκτή ως επιστήμη. Ο Γιουνγκ μίλησε για την περσόνα (persona... από το "προσωπείο"), που κυριολεκτικά σημαίνει μάσκα του ηθοποιού. Ο ορισμός της περσόνας από τον ίδιο είναι ο εξής: ένα λειτουργικό σύμπλεγμα που διαμορφώνεται για λόγους (κοινωνικής) προσαρμογής ή προσωπικής εξυπηρέτησης. Η περσόνα είναι αυτό που ΔΕΝ είναι το άτομο, αλλά που και το ίδιο το άτομο και οι άλλοι νομίζουν πως είναι (σημ: λόγια του επιστήμονα, όχι δικά μου)

Ενδιαφέρον... το λιγότερο, έτσι;

Βασικά, ακόμα κι ο Γιουνγκ (που μπορεί να έψαξε πολύ βαθιά στον ψυχισμό του ανθρώπου, αγγίζοντας και ξεπερνώντας ενίοτε τα όρια του εσωτερισμού, αλλά παρέμεινε ένας επιστήμων ριζωμένος στο φυσικό πεδίο), αναγνώρισε τους κινδύνους της περσόνας.

1. Η συνεχής εναλλαγή προσωπείων το κάνει σχεδόν αδύνατον να ανακαλύψει, αποδεχτεί και τιμήσει κάποιος τον αληθινό εαυτό του. Όταν οι άνθρωποι φορούν συνέχεια μάσκες -για τον οποιονδήποτε λόγο, καταλήγουν να μην μπορούν να ξεφορτωθούν αυτές τις μάσκες και να ζήσουν πραγματικά, να ζήσουν την πραγματικότητα του Εαυτού πίσω από την μάσκα. Δεν καταφέρνουν να γνωρίσουν τον πραγματικό τους εαυτό, δηλαδή.
2. Όταν ζούμε μέσα από ρόλους, σε μια ψευδαίσθηση που δεν μας χαρακτηρίζει ουσιαστικά αυτό περιορίζει αυτόματα το πραγματικό ΑΤΟΜΙΚΟ δυναμικό μας. Με άλλα λόγια η ατομική αλλά και κοινωνική ανάπτυξη και ωρίμανση υποδαυλίζονται σημαντικά.

Συνειδητοποιείτε τι λέει ο Γιουνγκ; Οι μάσκες καλύπτουν κενά ή "ανάγκες" ρόλων σε κοινωνικό επίπεδο. Είναι σαν να μοιράζονται οι ρόλοι από τον παραγωγό μιας παράστασης, κι εμείς απλώς παρουσιαζόμαστε για να μας δοθεί ο κατάλληλος ρόλος, τον οποίο προσπαθούμε να "απογειώσουμε" με την ερμηνεία μας. Και στο τέλος ο "χαρακτήρας" που υποδυόμαστε κατατρώει τον ίδιο τον ηθοποιό. Υπάρχουν βέβαια και οι ρόλοι που σχεδόν παρακαλάμε εμείς οι ίδιοι να παίξουμε. Αυτοί είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι ως τα γνωστά Εγώ που έχουμε αναφέρει σε άλλες αναρτήσεις.

Κάποτε ρώτησαν τον Σωκράτη αν γνωρίζει τον εαυτό του μέσα από την αυτοπειθαρχία, κι εκείνος απάντησε πως όχι, αλλά τουλάχιστον γνωρίζει ποιος ΔΕΝ είναι. Αυτό το "ΔΕΝ"... είναι η περσόνα, ή για την ακρίβεια οι περσόνες! Ποια ήταν η αυτοπειθαρχία του Σωκράτη; Η αυτοανάλυση, η αυτοπαρατήρηση, ο συνεχής έλεγχος των εσωτερικών διεργασιών σε σχέση με τα εξωτερικά συμβάντα.

Ας δούμε τώρα μια πολύ βασική ερμηνεία της μάσκας και της χρησιμότητάς της (ή επικινδυνότητάς της) βάσει της συμβατικής ψυχολογίας, από έναν... ψυχολόγο. Σας παραπέμπω σε μία από τις πάμπολλες ιστοσελίδες επί του θέματος, εδώ. Και αντιγράφω το κομμάτι που μας ενδιαφέρει:

"Πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, επισκέπτονται ψυχολόγους με σκοπό να τους λύσουν τα ψυχολογικά τους προβλήματα. Θεωρούν τις δυσκολίες τους ως προβλήματα της προσωπικότητας τους ή της προσωπικότητας των άλλων. Πιστεύουν ότι κάτι δεν πάει καλά με το χαρακτήρα και τη φύση τους, ή με το χαρακτήρα και τη φύση των άλλων. Τα προβλήματα τους θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού τους, ή του εαυτού των άλλων.
Οι άνθρωποι αυτοί, που βεβαίως και είναι μέλη ενός ή πολλών κοινωνικών ομάδων και συστημάτων, δεν έχουν συναίσθηση ότι λόγω της λειτουργίας αυτών των συστημάτων, τόσο η προσωπική σκέψη, όσο και το συναίσθημα, η βούληση και η δράση τους δεν είναι αυτόνομα, αλλά κοινωνικά. Κοινωνικά και πολιτισμικά. Βεβαίως και σε κάποιο βαθμό συνέβαλαν και οι ίδιοι, ωστόσο είναι από δύσκολο έως αδύνατο να διαχωριστεί η ακριβής ανάμειξη τους, τόσο στις ψυχολογικές τους λειτουργίες (σκέψη, συναίσθημα, βούληση, δράση) όσο και στα προβλήματα τους.
Η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας, οι ψυχολογικές τους λειτουργίες και τα προβλήματα τους, έχουν προέλθει από τη συνισταμένη του αποτελέσματος πολλών περιστατικών κοινωνικής αλληλεπίδρασης του παρελθόντος και των επιθυμιών που εστιάζονται στο μέλλον. Η ιστορία του καθενός και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται το μέλλον, είναι αποτέλεσμα της επίδρασης πολλών, αλληλοδιαπλεκόμενων και μη αντιληπτών σχέσεων κοινωνικής δύναμης, που ξεκινούν με τη γέννηση ενός ανθρώπου και την κοινωνικοποίηση του σε πολύπλοκα κοινωνικά συστήματα (οικογένεια, συγγενικό περιβάλλον, σχολείο κ.ο.κ.).
Είναι επόμενο ότι, με τους ανθρώπους που επισκέπτονται ψυχολόγο, οποιαδήποτε συζήτηση για ταυτότητα, χαρακτήρα και προσωπικότητα πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή, αποφεύγοντας να τονίζεται ότι τα ψυχολογικά προβλήματα ή χαρακτηριστικά κάποιου οφείλονται στην αποκλειστική ευθύνη, ανικανότητα, ή στο χαρακτήρα του. Το αντίθετο. Απαιτείται χρόνος και κόπος ώστε να διαχωριστούν ένα – ένα όλα τα κομμάτια της προσωπικότητας και να διαφανεί μέσω ποιών σχέσεων, λόγων ή συμπεριφορών αυτά διαμορφώθηκαν, γιατί προκαλούν προβλήματα και πώς αυτά θα αλλάξουν. Ο σκοπός πάντα παραμένει το να προσαρμοστεί το άτομο στην πραγματικότητα, σταματώντας ή τουλάχιστον μειώνοντας τις διαστρεβλώσεις, δύσκαμπτες σκέψεις και λανθασμένες αντιλήψεις που έχει υιοθετήσει, καθώς και τη λάθος αυτό-εικόνα με την οποία δυσκολεύεται να ζήσει φυσιολογικά.
Οι σχέσεις ισχύος στις κοινωνικές ομάδες είναι τόσο περίπλοκες, και τα δυσλειτουργικά χαρακτηριστικά τους τόσο έντονα, αρχής γενομένης από τις οικογένειες, που ανεξαιρέτως όλα τα άτομα προκειμένου να επιβιώσουν αποκτούν ένα «χαρακτήρα», ένα βασικό μοτίβο αντιδράσεων στα ερεθίσματα. Αυτό το μοτίβο προέρχεται από ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα εμπειριών από επιτυχημένες και αποτυχημένες αντιδράσεις στα κοινωνικά ερεθίσματα του παρελθόντος, άπειρα λόγια, συμβουλές και παραινέσεις άλλων ανθρώπων, συναισθήματα χαράς και συναισθηματικές πληγές που δεν έκλεισαν, αισθήσεις ευχάριστες και δυσάρεστες, αναμνήσεις φυσικού ή ψυχικού πόνου.
Τέλος, ένα σημαντικό στοιχείο που μένει από την κοινωνικοποίηση των ατόμων στις ποικίλες ομάδες, είναι η ταυτότητα, το όνομα που τους έχει δοθεί από τους σημαντικούς άλλους. Έξυπνος, βλάκας, τομάρι, πονηρός, καταφερτζής, ομορφούλα, κουτορνίθι και άλλοι χαρακτηρισμοί, αποδίδονται ως ταυτότητες από τις ομάδες στα άτομα. Μέσω των προβλητικών ταυτίσεων και της λειτουργίας της αυτό-εκπληρούμενης προφητείας, συνήθως, τα άτομα υιοθετούν τις δοσμένες σε αυτούς ταυτότητες και ρόλους, και συν τω χρόνω καθίσταται αδύνατος ο ορισμός του ποιος είναι ο «πραγματικός» εαυτός κάποιου και ποιοι οι κοινωνικοί ρόλοι που απλά εκπαιδεύτηκε να παίζει"

Αυτό κι αν ήταν ενδιαφέρον....

 Σε μεγάλο βαθμό το θέμα των ρόλων είναι ίσως ένα από τα λίγα πράγματα στα οποία συμφωνούν "επιστήμη" και εσωτερική διδασκαλία. Πόσο πιο ξεκάθαρο να το κάνει κανείς; Η μόνη διαφορά είναι στις προτάσεις που δίνει ο κάθε τομέας για την αντιμετώπιση/επίλυση του ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ των  ρόλων, γιατί ΝΑΙ, είναι πρόβλημα οι ρόλοι. Αλλά και στην ολοκληρωμένη ερμηνεία της πραγματικής δράσης και φύσης των ρόλων, που για την εσωτερική διδασκαλία έχουν ένα όνομα: ΕΓΩ. Ένα όνομα για το οποίο υπάρχουν πολλοί "παράνομοι" μνηστήρες. Πολλοί ονομάζουν Εγώ τον Εαυτό, το Είναι, ή ακόμα και την Ψυχή. Αλλά το Εγώ ταιριάζει σε έναν μόνο "κύριο"... αυτόν με τις πολλές μάσκες, τον ζογκλέρ των παραισθήσεων και ψευδαισθήσεων, τον σκηνοθέτη στον οποίο αναθέσαμε (για να μην πω παραδώσαμε αμαχητί) τη σκηνοθεσία της ίδιας μας της ταινίας/ζωής. Γιατί το Εγώ ζει μέσα από τους ηθοποιούς του, τα μικρότερα Εγώ, τους ρόλους μας, τα προσωπεία μας, τις μάσκες μας, όπως θέλετε πείτε τα, η ουσία είναι η ίδια. Το Εγώ είναι το μαύρο πέπλο που φορέσαμε εμείς οι ίδιοι στον Θεό μέσα μας, σκεπάζοντας το φως Του, τη δύναμή Του, την σοφία Του. Και φυσικά.... μας αρέσει πολύ αυτό, και μάθαμε να το θεωρούμε και απαραίτητο για να επιβιώνουμε σε κοινωνικό επίπεδο, για να επικοινωνούμε με τους συνανθρώπους μας, που και αυτοί πια είναι απλώς κινητά Εγώ με καλυμμένο το πραγματικό τους δυναμικό. 

Πόσο αυτοκαταστροφικοί είμαστε; Πόσο μικροί ψυχικά... Φοβόμαστε τόσο πολύ να είμαστε αυτό που είμαστε ικανοί να είμαστε, που το κρύψαμε στα εσωτερικά μας Τάρταρα, δοκιμάζοντας κάθε τρεις και λίγο μάσκες, ψάχνοντας να βρούμε την καλύτερη, την πιο αποδεκτή από τους άλλους και από "εμάς"... από τους υπόλοιπους ηθοποιούς, τα υπόλοιπα Εγώ μέσα μας. Και γίναμε ένα συνονθύλευμα Εγώ, μια ΛΕΓΕΩΝΑ σε ένα σώμα. Τι να σου κάνει κι αυτός ο εγκέφαλος μετα΄; Να μην γεμίσει κόμπλεξ; Να μην πνιγεί στις ίδιες του τις αντιφάσεις; Να μην χρειάζεται έναν... ψυχολόγο στην καλύτερη; Η πλάκα είναι πως όταν φτάνεις πια στο σημείο να μην βλέπεις καν το φως του Είναι σου, από τα πολλά πέπλα των Εγώ, το μόνο που μπορεί να σε βγάλει από τα σκοτάδια είναι η ψυχανάλυση. Γιατί για να βγεις μόνος σου θα χρειαστείς έστω και το αχνοφέγγισμα κάτω από το πέπλο για να βρεις το δρόμο μέσα από το πλήθος ΕΝΤΟΣ ΣΟΥ. Ο καλύτερος δάσκαλος/ψυχοθεραπευτής είναι αυτός μέσα σου, αλλά μόνο όταν δεν τον έχεις θάψει 200 μέτρα κάτω από το χώμα του φόβου σου! Αν ναι, θα χρειαστείς κάποιον να σκάψει για λογαριασμό σου τον τάφο, κι όταν τον ανοίξεις, τότε θα έχεις ίσως την ευκαιρία να επιλέξεις αν θα συνεχίσεις με τους ρόλους ή όχι...

Ο Γιουνγκ είχε ξεχωρίσει τους ανθρώπους που πορεύονταν βάσει του εσωτερικού τους φωτός, θεωρώντας πως είναι αυτοί που οδηγούν την ανθρωπότητα σε πρόοδο, γιατί οι μάσκες ΠΟΤΕ δεν μπορούν να δώσουν λύσεις και να οδηγήσουν σε πρόοδο. Αυτούς τους είχε ονομάσει ΔΙΑΝΟΙΕΣ, όχι με την έννοια των πιο έξυπνων βέβαια. Αυτές οι διάνοιες λοιπόν που δρουν χωρίς μάσκες, μοιάζουν σε αυτούς που φοράνε μάσκες τελείως "ανάποδοι" σε σχέση με τις κοινωνικές επιταγές και ανάγκες, ανατρεπτικοί ή ακόμα  και βίαιοι. Έχει ενδιαφέρον να το μελετήσετε το θέμα των διανοιών του Γιουνγκ. Υπάρχει η αντίληψη πως δεν μπορεί να προοδεύσει η ανθρωπότητα, ή ένα σύνολο/ομάδα ανθρώπων, αν δεν χρησιμοποιούμε μάσκες και ρόλους. Μα πώς είναι δυνατόν κάτι ψεύτικο να δώσει λύσεις; Πώς είναι δυνατόν μια ψευδαίσθηση να επιδράσει θετικά πάνω στην αντικειμενική πραγματικότητα, αφού δεν μπορεί καν να την αναγνωρίσει;

Ποιος είναι αυτός μέσα μας τέλος πάντων που θέλει να φοράμε μάσκες; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ; Γιατί επιλέγουμε να αυτοπροσδιοριζόμαστε μέσα από ρόλους που δεν είναι ΕΜΕΙΣ; Γιατί δεν μπορούμε να δούμε ότι έτσι ΑΥΤΟΔΙΑΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ στην ουσία; Διασπάμε την ολότητά μας, αποδυναμώνοντας έτσι τον ίδιο μας τον Εαυτό και καταστρέφοντας την όποια πιθανότητα να μεγαλουργήσουμε για το καλό της ανθρωπότητας αλλά και το δικό μας.

Είχαμε αναφερθεί επιφανειακά στο θέμα των Εγώ, ίσως αποσπασματικά σε διάφορες αναρτήσεις. Σε καμία δεν αναφέρθηκα συγκεκριμένα και αναλυτικά. Ούτε τώρα θα το κάνω... ακριβώς... αλλά θα μιλήσω περισσότερο για τις κατανοήσεις μέσα από την Εργασία μου, και την εμπειρία και κατανόηση άλλων εσωτεριστών, οι οποίοι είμαι σίγουρη ότι θα επιβεβαιώσουν ό,τι πω. Αν κι έχω μιλήσει πάνω-κάτω για την συγκεκριμένη εμπειρία που ακολουθεί σε φίλους, είναι η πρώτη φορά που την καταγράφω όσο πιο αναλυτικά μπορώ. Θα παρακαλέσω λοιπόν, ακόμα κι αν θεωρείτε πως είμαι τρελή, να σεβαστείτε το ότι πρόκειται για μια προσωπική εμπειρία, από τις σημαντικότερες για την εσωτερική μου πορεία.

Οι πρώτες μου εμπειρίες από τα Εγώ ήταν εικόνες από κάτι σαν βδέλλες στο αστρικό που έβλεπα ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ. Σε άλλους ήταν πάρα πολλές, σε άλλους λιγότερες, αλλού ήταν όλες καλοταϊσμενες, σε λιγότερους υπήρχαν μερικές πιο ισχνές, άλλες πιο καρδαμωμένες, και υπήρχαν και κάποιες που τρέφονταν από άλλες βδέλλες, ή έτσι έμοιαζε. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν φοβίες. Ρώτησα τον τότε εσωτερικό μου δάσκαλο και με κοίταξε με ένα ύφος σαν να έλεγε "τι άλλη χαζομάρα θα με ρωτήσεις σήμερα;"!!!!! Κλασσικά... 

Το διαπραγματεύτηκα μέσα μου, το ανέλυσα με χίλιους τρόπους, και την επόμενη φορά τον ρώτησα αν ήταν μνήμες που μας διαμόρφωναν σαν προσωπικότητα. Ειλικρινά είχα ρίξει πολύ ξενύχτι και διαλογισμό για να καταλήξω σε αυτή την κατανόηση. Με κοίταξε με ένα ύφος που σήμαινε "με ξαφνιάζεις, αλλά ακόμα είσαι μακριά". 

Δε θυμάμαι τι άλλα σκέφτηκα και τον ρώτησα. Άλλα ήταν κοντά στην πραγματικότητα, άλλα ήταν αλλού γι' αλλού. Κάποια στιγμή, όμως, ήρθε ο καιρός και βρέθηκα στη Γνώση, πήρα την γνωστική διδασκαλία (βλ Γκουρτζίεφ, Ουσπένσκι, Σαμαέλ Αούν Βεόρ, για να αναφέρω τους σύγχρονους γνωστικούς με το όνομα και τη βούλα... που λένε, γιατί οι γνωστικοί ανά τους αιώνες είναι πολλοί), κι εκεί ήρθε μια ωραία βραδινή ώρα που πήρα τη διδασκαλία για τα Εγώ. Και θυμάμαι πως ήμουν με το στόμα ορθάνοιχτο να ακούω σαν χαμένη να εξηγούν αυτά που έβλεπα και ένιωθα, με λόγια απλά και κατανοητά. Μπαμ-μπαμ, χωρίς γαρνιτούρες, χωρίς υπονοούμενα και χωρίς φραγμούς. Ένα, δύο, τρία... αυτά είναι, κυρία μου. Τέλος.

Μάλιστα.... "Είναι τα Εγώ που δημιουργήσαμε μέσα από τις ζωές μας, Δάσκαλε;" Χαμόγελο και φεύγει. Αυτό ήταν το ναι του Δασκάλου μου.

Τι είναι το Εγώ εν ολίγοις; Πείνα! Αυτό είναι. Μια ενεργειακή οντότητα που ζει και δρα με μόνο σκοπό του την ικανοποίηση της συνεχούς και ασταμάτητης πείνας του. Η επιβίωσή του εξαρτάται από το αν θα λάβει την συγκεκριμένη ποιοτικά ενέργεια με την οποία το δημιουργήσαμε εξαρχής. Η αντιστοιχία του στο φυσικό μας σώμα θα μπορούσε να είναι ο λεγόμενος ερπετικός εγκέφαλος, αφού αυτός είναι που έχει αναλάβει την επιβίωση του φυσικού μας σώματος, αλλά δεν είναι αυτή. Απλώς η Φύση της οντότητας του Εγώ ΜΟΙΑΖΕΙ ΠΟΛΥ με τη φύση του λεγόμενου ερπετικού εγκεφάλου. 

Πώς το δημιουργούμε; Ή μάλλον πότε δημιουργήθηκε το πρώτο Εγώ; Υπάρχουν πολλές "ερμηνείες" από διάφορες εσωτερικές διδασκαλίες, που δεν θα τις αναφέρω καν, γιατί δεν έχω καταφέρει να επιβεβαιώσω εσωτερικά καμία. Όμως μπορείτε να το ψάξετε οι ίδιοι αν σας ενδιαφέρει. Μια κλασσική "ερμηνεία" είναι η χριστιανική Ιστορία για το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, πχ.... Θεωρητικά η δημιουργία των πρώτων Εγώ εξυπηρέτησε στην ανάπτυξη του ατομικού αυτοπροσδιορισμού (εγώ ως μονάδα, Εγώ Είμαι), σε αντιπαράθεση με το Εμείς ως σύνολο (εμείς είμαστε), αλλά όχι για να εξαφανίσει το Εμείς Είμαστε, αλλά για να το συμπληρώσει.. Ήταν ένα εργαλείο φαντάζομαι για την ανάπτυξη του αριστερού εγκεφάλου που διαδράζεται την ατομικότητα, σε σχέση με τον δεξί εγκέφαλο που διαδράζεται την συλλογικότητα. Makes sense, που λένε. Αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως κι έτσι να είναι, στην πορεία το Εγώ Είμαι  έγινε Εγώ Είμαι και Κανείς Άλλος. Καβάλησε δηλαδή τη συλλογικότητα μέσα μας, επιβλήθηκε σχεδόν βίαια, ακόμα και σε κοινωνικό επίπεδο εις βάρος του Εμείς/Ομάδας, πράγμα εντελώς αφύσικο και ακατανόητο, αφού η κοινωνία εξυπηρετεί την επιβίωση, σωστά; Κι όμως αυτή δεν είναι η μόνη αντίφαση του Εγώ. Το Εγώ είναι ο ορισμός της αντίφασης!!!!! Προς το παρόν, ας δούμε πώς μέχρι πρόσφατα η Εγωική κοινωνία επέβαλλε την χρήση πχ του δεξιού χεριού (αριστερός εγκέφαλος) και εκθείαζε τις λειτουργίες του αριστερού εγκεφάλου (λογική, κλπ). Παραμένει τραγικός ο καταμερισμός, αλλά τουλάχιστον έχει αναγνωριστεί πως έχει παραγίνει το κακό. Αυτό το αφύσικο όμως, αυτή η αυτοκαταστροφικότητα είναι κι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του Εγώ. Το Εγώ είναι αυτοκαταστροφικό, γιατί "αγαπά" υπερβολικά τον εαυτό του, και ο εαυτός του είναι αυτή η μόνη επιθυμία που το θρέφει, δεν έχει άλλον εαυτό. Πχ, ένα Εγώ λαιμαργίας βλέπει μπροστά του μόνο φαΐ. Ακόμα και το σεξ το αντιμετωπίζει σαν φαγητό. Τον τρώει τον άλλον (ή κλείνει σφιχτά τα πόδια στη θέα του πέους.... όταν λειτουργεί από την κρυφή του πλευρά. Και οι δύο πλευρές το ίδιο Εγώ είναι). Ακόμα και στην αγάπη λειτουργεί όπως με το φαΐ. Ορμάει στον άλλον και τον πλακώνει στα φιλιά και τον σφίγγει μέχρι να τον σκάσει, και τον φιλάει με πάθος, τον ρουφάει και τον καταπιέζει, δεν του επιτρέπει να κινηθεί πέρα από τον κύκλο επιρροής του! Το Εγώ της λαιμαργίας είναι αυτό που βλέποντας ένα όμορφο μωρό θα πει όλο ενθουσιασμό και ένταση "θα σε φάω, θα σε ρουφήξω"! Έτσι ακριβώς λειτουργούν τα Εγώ στον πυρήνα τους. Σε λίγο θα δούμε τη σχέση των Εγώ με τους "ρόλους". Προς το παρόν ας δούμε πώς γεννιέται ένα νέο Εγώ. 

Από τα πρώτα Εγώ που δημιουργήθηκαν, με όποιον τρόπο και για όποιον λόγο κι αν δημιουργήθηκαν, βρεθήκαμε ξαφνικά όλοι μας με ρίζες Εγώ. Το Εγώ δεν είναι μεν αθάνατο, αλλά ζει όσο ζούμε εμείς στο φυσικό, σε όλους τους κύκλους του φυσικού. Αν ζήσουμε 10 ζωές, 10 ζωές θα ζήσει μαζί μας το ίδιο Εγώ και μέσα στις 10 ζωές θα "μάθει" μέσω διαφορετικών εμπειριών και καταστάσεων, θα γίνει πιο "έξυπνο", θα καμουφλαριστεί ή θα βγει τελείως μπροστά όταν δει την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά δεμένα! Θα θεριέψει εν ολίγοις, με τον έναν τρόπο ή τον άλλον. Κι΄όπως θα θεριεύει θα αρχίσει να δημιουργεί νέες αιτίες για να δημιουργηθούν κι άλλα Εγώ. Αυτό δεν έχω καταλάβει αν το κάνει επί τούτου ή αν απλά του προκύπτει. Το ότι το Εγώ δεν έχει ψυχή δε σημαίνει πως δεν έχει μια κάποια συνειδητότητα. Το ότι δε μοιάζει ακριβώς με τη δική μας και είναι παρασιτική, δε σημαίνει επίσης πως δεν είναι υπαρκτή. Το ότι δεν την κατανοούμε δε σημαίνει πως δεν είναι αποτελεσματική στις δράσεις της ή πως δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητά της με τον δικό της τρόπο. Καλά... μην αρχίσετε να τα αγαπάτε κιόλας. Δεν είναι γούτσου-γούτσου, ακόμα και τα καλύτερα από δαύτα!

Δεν ξέρω λοιπόν αν εσκεμμένα δημιουργεί καταστάσεις που δημιουργούν νέα Εγώ, ίσως απλώς η δημιουργία νέων Εγώ είναι το παράπλευρο αποτέλεσμα της προσπάθειας που κάνει το αρχικό Εγώ να τραφεί περισσότερο. Πχ ένα Εγώ λαιμαργίας θα αρχίσει να ψάχνει σαν τρελό για δίαιτες (η άλλη του πλευρά), γιατί κοινωνικά δεν είναι αποδεκτό να βγει ακριβώς όπως είναι (φανταστείτε αντιδράσεις όταν ορμήσει κάποιος χωρίς πιρούνια και κουτάλια μέσα σε μια πιατέλα με φαγητό, όπως ακριβώς θα ήθελε το Εγώ λαιμαργίας να κάνει). Αντίθετα πχ το Εγώ της πόρνης όχι μόνο αποδεκτό έχει γίνει, αλλά θεωρείται και μαγκιά και μόδα για την κοινωνία.΄Οσο πιο πόρνη είσαι στη συμπεριφορά σου, τόσο πιο in. Αυτό το Εγώ της πόρνης λοιπόν, δεν χρειάζεται να κρυφτεί. Ίσα-ίσα. Το Εγώ της λαιμαργίας όμως χρειάζεται και το κάνει. Πώς το κάνει; Φοράει την μάσκα του "προσέχω τη διατροφή μου" κι αρχίζει μετά μανίας τις δίαιτες, την κριτική για τη διατροφή και τη δίαιτα των άλλων (μόνο η διατροφή του συγκεκριμένου Εγώ είναι καλή, των άλλων είναι λάθος), τις συνταγές για σωστή διατροφή, την επιβολή της διατροφής του στον στενό οικογενειακό του κύκλο (βλ χορτοφάγους που σώνει και ντε πρέπει να γίνεις χορτοφάγος κι εσύ, αλλιώς σε χωρίζουν ή σε οδηγούν στην απόγνωση με τα σχόλιά τους, ή παμφάγους που κάνουν ακριβώς το ίδιο όταν ένα μέλος της οικογένειας αποφασίζει να γίνει χορτοφάγος... εν ολίγοις, σεβασμός στην επιλογή.... ούτε για δείγμα!) Αυτό το Εγώ της λαιμαργίας μόλις δημιούργησε σε αυτή την περίπτωση ένα μικρότερο Εγώ, αυτό του "χορτοφάγου" πχ, ενός συγκεκριμένου δηλαδή τύπου ανθρώπου που αυτό το νέο Εγώ (ακριβώς επειδή είναι νέο, φρέσκο και ξετσίπωτο και θρασύ, σαν τους έφηβους ένα πράγμα) ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ. Όσο θα γίνεται και κοινωνικά αποδεκτό και θα ταΐζεται από Εγώ άλλων, θα συνεχίσει να λειτουργεί ανοιχτά, σε κοινή θέα. Αν για κάποιον λόγο υποστεί προπηλακισμό και κυνηγητό, θα αλλάξει μορφή. Δηλαδή το Εγώ της λαιμαργίας ΤΡΕΦΕΤΑΙ και μέσα από το Εγώ του χορτοφάγου πχ. Αλλά αν και το Εγώ του χορτοφάγου αναγκαστεί να αλλάξει μορφή, θα συνεχίσει να τρέφεται ίσως μέσα από ένα νέο Εγώ που θα δημιουργήσει προκειμένου να τραφεί ανενόχλητο. Ίσως δημιουργήσει ας πούμε ένα Εγώ ακραίου ζωοφιλισμού, που θα βάζει τα ζώα πάνω και από τους ανθρώπους, θα ακυρώσει όλους τους ανθρώπους και θα έχει τα ζώα πάνω απ' όλους και όλα, κάτι που θα αιτιολογήσει την δράση του Εγώ - χορτοφάγος κλπ κλπ Βέβαια το τελευταίο Εγώ (του ζωόφιλου) θα μπορούσε να δημιουργηθεί από οποιοδήποτε άλλο αρχικό Εγώ, πχ από το Εγώ του επαναστάτη. Δεν έχει σημασία αυτή τη στιγμή (έχει σημασία να το βρούμε μέσα μας, το πώς δημιουργήθηκε). Επίσης να πω πως επέλεξα το συγκεκριμένο παράδειγμα γιατί είναι πολύ χαρακτηριστικό της εποχής. Είναι ένα νέο πανίσχυρο Εγώ που το ταΐζει η ίδια η κοινωνία, και γι' αυτό το χρησιμοποίησα. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν υπέροχοι Άνθρωποι χορτοφάγοι ή/και ζωόφιλοι. Ελπίζω να "νιώθετε"τη διαφορά.. 

Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν ΟΛΑ τα εγώ. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε πως΄ολα τα Εγώ τρέφουν και τρέφονται από όλα τα Εγώ, γιατί την συλλογικότητα που μισούν τόσο και που προσπαθούν να καταστρέψουν, την έχουν μεταξύ τους, επειδή είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσουν. Τραγελαφικό, έτσι; Αν ζούσαμε καθαροί από Εγώ, θα λειτουργούσαμε ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ... σαν τα Εγώ.... Συλλογικά.... θα βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον. Όπως ακριβώς κάνουν τώρα τα Εγώ μας, μόνο που αυτά το κάνουν για να επιβιώσουν ΕΚΕΙΝΑ κι όχι εμείς. 

Πολύ συμπυκνωμένα η πραγματικότητα για τα Εγώ είναι η παραπάνω.... Ελπίζω να μην σας βραχυκύκλωσα, δεν το θέλω καθόλου αυτό.

Ας δούμε τώρα την σχέση των Εγώ με τους λεγόμενους κοινωνικούς ρόλους που θεωρούμε τόσο σημαντικούς για την κοινωνική μας επιβίωση. Για να καταλάβουμε πόσο κακό κάνουμε στον εαυτό μας αλλά και στους γύρω μας και στην ανθρωπότητα ολόκληρη με το να επιδιώκουμε να παίζουμε ρόλους, δικαιολογώντας το ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη της επικοινωνίας, θα χρησιμοποιήσω ένα πολύ απλό παράδειγμα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάποια στιγμή γίνονται γονείς, κι αν δεν γίνουν έχουν τουλάχιστον ένα παράδειγμα από τους γονείς τους. Οπότε είναι ένα παράδειγμα που όλοι μπορούμε να κατανοήσουμε.

Από τη στιγμή που γινόμαστε γονείς, αναλαμβάνουμε έναν νέο "ρόλο", τον σημαντικότερο ίσως στη ζωή ενός ανθρώπου. Και για τους περισσότερους αρχίζει η μεγάλη εσωτερική μάχη των αντιθέσεων, γιατί οι περισσότεροι μεγαλώνουν τα παιδιά τους με το Εγώ του γονέα ως επί το πλείστον, κι όχι με την Ψυχή τους και Αληθινή Αγάπη. Και το Εγώ του γονέα θεωρείται ένα από τα "καλά" Εγώ, αλλά είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για δύο λόγους:
1.Είναι κοινωνικά αποδεκτό ως ένας ρόλος ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Και είναι αυτό που όπως και στο φυσικό γεννά το σώμα του παιδιού, έτσι και ενεργειακά γεννά στο παιδί ένα σωρό νέα Εγώ και θρέφει όλα τα παλιά του.
2. Ακριβώς επειδή είναι "καλό" Εγώ, έχει πολλές δικαιολογίες στη φαρέτρα του, και το ταΐζουν ΟΛΟΙ οι φόβοι μας, οπότε είναι και το πιο δύσκολο να αρνηθείς, να αναγνωρίσεις και να εξοντώσεις..

Το Εγώ του γονέα είναι ένας από τους λόγους που η ανθρωπότητα πολύ δύσκολα θα ελευθερωθεί, γιατί είναι αυτό που μιμείται καλύτερα τον εσωτερικό μας Πατέρα και την εσωτερική μας Μητέρα.

Για να δούμε, όμως, τι διαφορές έχει ένας άνθρωπος ως Εγώ-γονέας από έναν Άνθρωπο που είναι ΚΑΙ γονέας. Και μάλιστα θα δούμε την καλύτερη περίπτωση ενός Εγώ-γονέα, τον "ιδανικό" γονέα.

Ο Εγώ-γονέας έχει πάντα προτεραιότητα το παιδί του, οι επιλογές στη ζωή του λαμβάνονται με γνώμονα τις ανάγκες του παιδιού πρωτίστως. Είναι εκείνος που θα κάνει τα πάντα για να ταΐσει το παιδί του, να το ντύσει, να το σπουδάσει, θα το πάει στο καλύτερο σχολείο, θα το αρχίσει από νωρίς όλων των ειδών τα μαθήματα, και θα του μάθει "καλούς" τρόπους. Θα γεμίσει τις ώρες του με "δημιουργικές" δραστηριότητες και θα επιμένει πάντα να διαβάζει βιβλία, πολλά βιβλία, όλων των ειδών, τα καλύτερα πάντα. (θα στεναχωρηθείτε κάποιοι, αλλά πρέπει να ξέρετε πως τα Εγώ λατρεύουν τα βιβλία... όχι ότι δεν τα λατρεύει και η Ψυχή, αλλά τα βιβλία τα γραμμένα για Ψυχές είναι ελάχιστα πια). Ο Εγώ-γονεάς θα το μυήσει και στις βασικές τελετές της θρησκείας που ακολουθεί ο γονιός, θα το μάθει να κάνει τον σταυρό του ας πούμε, και θα το αγκαλιάζει τρυφερά όταν λέει όμορφα την προσευχή του, ή αν είναι άθεος, θα φουσκώνει από περηφάνια όταν το παιδί του στέκεται ακίνητο αγέλαστο αγαλματάκι που δεν ασχολείται την ώρα της προσευχής στο σχολείο και όταν απαντάει με έξυπνες ατάκες στις "επικρίσεις" των συμμαθητών του. Ο Εγώ-γονέας το φιλάει πριν πάει για ύπνο, κι αυτό είναι μέρος της τελετουργίας του. Αν δεν το κάνει νιώθει ενοχές. Οι ενοχές, όπως και ο φόβος είναι ένα καλό αναγνωριστικό στοιχείο. Χρησιμοποιήστε το. Του ετοιμάζει πάντα ο ίδιος το κολατσιό του, φροντίζει να μην τρώει κακές τροφές και να αθλείται, κι όταν μεγαλώσει θα κάνει τα πάντα για να το "βοηθήσει" να πάρει ένα πτυχίο, ή δύο ή τρία καλύτερα για να βρει μια καλή δουλειά, και να μπορέσει να κάνει μια καλή οικογένεια, και καλά παιδιά, στοιβαγμένοι όλοι μέσα σε ένα ωραίο σπίτι που ίσως έχει κι έναν όμορφο κήπο, όπου θα τρέχουν δύο σκυλιά και τρεις γάτες. Θα βοηθάει το παιδί του με τα εγγόνια. Θα κάνει τα πάντα για να το ξεκουράζει, γιατί ο Εγώ-γονέας αγαπάει τα παιδιά του, ασφαλώς και τα αγαπάει. Και τα αγαπάει ακόμα περισσότερο όταν του "μοιάζουν", όταν ανταποκρίνονται στις επιθυμίες του ίδιου του Εγώ-γονέα, κι όταν είναι ευγενικά, όμορφα, υπάκουα και έξυπνα, γιατί ο Εγώ-γονέας βλέπει τον ίδιο του τον εαυτό μέσα από το παιδί του, και ταΐζεται από τον θαυμασμό και τη ζήλια άλλων Εγώ-γονέων απέναντι στο παιδί του. Ο Εγώ-γονέας ζει τη ζωή απ' την αρχή, μέσα από τη ζωή του παιδιού του, κι αυτό σημαίνει πως όταν... αν το παιδί δεν τηρήσει τις "υποσχέσεις" του, δεν ανταποκριθεί στις προσδοκίες του Εγώ-γονέα δηλαδή, η "αγάπη" θα μετατραπεί αυτόματα σε πόνο, σε θλίψη, σε απόρριψη που την βιώνει προσωπικά, σε ανασφάλεια, και σε κάποιες περιπτώσεις θα επιστρέψει την απόρριψη με το να την εκδηλώσει το λιγότερο δημιουργώντας συνειδητά ενοχές στο παιδί, το χειρότερο στέλνοντάς το στο διάολο κι ακόμα παραπέρα. Ο Εγώ-γονέας αγαπά το ιδανικό παιδί που έχει πλάσει στο κεφάλι του, κι όχι το παιδί που έχει μπροστά του, και επειδή όλες οι ελπίδες του για αυτοεπιβεβαίωση έχουν πέσει πάνω στους ώμους αυτού του παιδιού, τα υπόλοιπα παιδιά είναι αυτομάτως "ανταγωνιστές".... "διεκδικητές" του τίτλου του καλύτερου παιδιού, του ομορφότερου παιδιού, του εξυπνότερου παιδιού, του ευγενικότερου παιδιού κλπ κλπ,  και μαζί με τα παιδιά, ανταγωνιστές είναι και οι Εγώ-γονείς τους βέβαια.

Από την άλλη ο Άνθρωπος με παιδί αντιλαμβάνεται την ΕΥΘΥΝΗ τού να μεγαλώσει έναν νέο Άνθρωπο, τον οποίο πρέπει να βοηθήσει να κατανοήσει τις κοινωνικές δομές, χωρίς να γίνει έρμαιο και υποχείριό τους, αλλά αντίθετα βοηθός και υποκινητής δράσεων για αλλαγή προς το καλύτερο.. Κατανοεί πως το παιδί αυτό είναι ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ άνθρωπος από αυτόν, και ότι η εξουσία που του έχει απονεμηθεί από την κοινωνία είναι πλασματική, με τη μορφή μιας σύμβασης προκειμένου να μπορεί να επιβιώσει καταρχάς το παιδί ως οντότητα, αλλά και να έχει όλες τις ευκαιρίες να εξελιχθεί ως ολότητα. Ο Άνθρωπος με παιδί αγαπά εξίσου όλα τα παιδιά, γιατί σε όλα τα παιδιά βλέπει τη συνέχεια της ανθρωπότητας (και όχι τη δική του πχ) και την ομορφιά της αγνότητας (και όχι του εαυτού του), και έχει εξίσου αίσθημα ευθύνης απέναντι σε όλα τα παιδιά, αναγνωρίζοντας όμως πως η ευθύνη του πολλαπλασιάζεται κατά πολύ ειδικά με αυτό το παιδί που ο ίδιος έφερε στον κόσμο, συνειδητά ή όχι. Ο Άνθρωπος με παιδί δε θα επικεντρωθεί στο να δώσει στο παιδί του την καλύτερη παιδεία και τις περισσότερες γνώσεις, αλλά στο να έχει όλα τα απαραίτητα εργαλεία έκφρασης της εσωτερικότητας και της δημιουργικότητάς του, αλλά και της ατομικής ανάγκης του για συγκεκριμένη γνώση, ώστε να τη λάβει μόνο του, εφόσον το Είναι του παιδιού το θέλει και το χρειάζεται, , και όταν έρθει η ώρα ή όταν οι ικανότητες και τα ταλέντα του το "απαιτήσουν". Εφόσον η κοινωνική σύμβαση, στην περίπτωσή μας, έχει επιβάλλει ένα ανταγωνιστικό σχολείο, θα χρησιμοποιήσει την ευκαιρία για να βοηθήσει το παιδί να επικεντρωθεί στις αλλαγές που χρειάζεται ένα τέτοιο σύστημα, χωρίς να χάνει τον σεβασμό του για τους φορείς αυτού του συστήματος, ώστε να μάθει να αναγνωρίζει τη σαθρότητα. χωρίς να κατηγορεί ατομικά κανέναν. Ο Άνθρωπος γονιός κάνει ερωτήσεις και εκφράζει προτάσεις και προτροπές, και όχι "όμορφα ειπωμένες εντολές". Σε μία ιδανική ανθρώπινη κοινωνία, τα παιδιά αφήνονται να μάθουν τρόπους επικοινωνίας μέσα από το παιχνίδι, το οποίο δεν είναι καθοδηγούμενο, παρά μόνο επιτηρούμενο για λόγους ασφάλειας. Επειδή όμως δε ζούμε σε μια ιδανική ανθρώπινη κοινωνία, ο Άνθρωπος-γονέας επιδιώκει το παιδί να θέτει τους όρους του παιχνιδιού μόνο του, προσφέροντας τη βοήθειά του όταν κρίνει ότι χρειάζεται (κυρίως για λόγους ασφάλειας ή όταν "δει" ότι τρέφεται κάποιο εγώ με συγκεκριμένο παιχνίδι)  ή όταν τη ζητήσει το ίδιο το παιδί. Γιατί το παιδί είναι ικανό από πολύ μικρό να θέτει κανόνες, και να μαθαίνει από τα αποτελέσματα της χρήσης ή μη-χρήσης των κανόνων αυτών, αλλά είναι από τις πρώτες ικανότητες που η κοινωνία καταπνίγει, γιατί είναι η πιο επικίνδυνη για την παρούσα κοινωνία. Ο Άνθρωπος γονέας, ό,τι εσωτερική - θρησκευτική πρακτική κι αν ακολουθεί, δε θα την κρύψει από το παιδί, αλλά ούτε θα του επιβάλλει τις δικές του τελετουργίες (πχ σύμβολα πίστης κλπ). Δε θα το αποτρέψει από το να τον μιμηθεί στις τελετουργίες του, αλλά δε θα το επιδιώξει κιόλας. Δε θα κρύψει την αλήθεια -στο βαθμό που την γνωρίζει, ούτε θα υποκριθεί όμως πως την ξέρει όταν δεν έχει γνώση σε κάποιο θέμα. Δε φοβάται να μην είναι αυθεντία και κυρίως δεν επιδιώκει να κάνει το παιδί να πιστεύει πως ο ίδιος είναι αυθεντία. Δε φοβάται να δει αυτό το παιδί να εξελίσσεται σε κάτι τελείως διαφορετικό από κείνον, γιατί είναι κανόνας της φύσης η διαφορετικότητα, και μέσα από την διαφορετικότητα επιβιώνει και εξελίσσεται η Φύση, όχι μέσα από την ομοιότητα. Όχι μόνο θα αφήσει το παιδί του να πετάξει μακριά από τη φωλιά, λοιπόν, όταν έρθει η ώρα, αλλά θα του χαϊδέψει τα φτερά λίγο πριν... για ... καλή τύχη. Κι εκεί θα τελειώσει η σχέση εξάρτησης για την επιβίωση του παιδιού και θα μείνει μόνο η αγάπη.

Χαρακτηριστικό είναι πως το Εγώ-γονέας κλαίει από "συγκίνηση" σε διάφορες στιγμές της ζωής του παιδιού που εκείνος θεωρεί σημαντικές, αλλά ξεχνάει πόσες φορές το έκανε ο ίδιος να κλάψει για το ... καλό του. Η πειθαρχία για τον Άνθρωπο-γονέα έρχεται απλώς μέσα από την σταθερή και χωρίς φανφάρες και συναισθηματικούς εκβιασμούς τήρηση των κανόνων που έχουν τεθεί στην οικογένεια από τον ίδιο πρωτίστως κι όχι αποκλειστικά και μόνο από το παιδί, και για τους οποίους έχει ενημερωθεί καταλλήλως το παιδί και έχει επιβεβαιωθεί ότι έχουν γίνει κατανοητοί από πλευράς του. Η πειθαρχία γίνεται τρόπος ζωής, μέσα από την καθημερινότητα με τον γονιό του, κι όχι επειδή χρειάζεται καν να του θυμίζει ο γονιός τους κανόνες. Αν μπορεί κάποιος να είναι Άνθρωπος γονιός, ενώ ακόμα δεν είναι καθαρός από Εγώ; Η απάντηση παρακάτω....

Κάτι που πρέπει πάντα να θυμόμαστε ως βασικό στοιχείο των Εγώ είναι πως τα Εγώ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ, δηλαδή ο άνθρωπος που τα φέρει ΑΝΤΙΔΡΑ σε καταστάσεις, ενώ αντίθετα ο Άνθρωπος που δεν εξουσιάζεται από τα Εγώ ΔΡΑ συνειδητά, και άρα ορθά! Η ορθή δράση, ως αποτέλεσμα της ορθής κρίσης είναι ο μόνος τρόπος να δημιουργήσεις κάτι καλό. Το Εγώ δημιουργεί ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΩ, κι όχι για την ψυχή και την ανθρωπότητα. Δεν μπορεί κάτι τόσο αυτοκαταστροφικό και εξουσιαστικό να δημιουργήσει κάτι καλό. Ακόμα κι όταν λέει "σ' αγαπώ" οι ενέργειες αυτής της φράσης δρουν αρνητικά πάνω σ' αυτόν που τις ακούει. Είναι αυτό που λένε κάποιοι "ευαίσθητοι" στις ενέργειες άνθρωποι, πως η κάθε δημιουργία είναι φορτισμένη βάσει των ενεργειών του δημιουργού. Ό,ΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ! Ό,τι γεννήθηκε από το Εγώ γεννά Εγώ. Ό,τι δημιουργήθηκε από την Ψυχή γεννά Ομορφιά και Αγάπη!

Και τώρα έρχεται η σημαντική ερώτηση: Τι κάνουμε όταν συνειδητοποιούμε τα Εγώ μας, και κυρίως τα καλά Εγώ μας; Πώς τα εξοντώνουμε; Είναι δυνατόν να δρας με την Ψυχή όταν είσαι γεμάτος Εγώ;

Θα απαντήσω πρώτα στο τελευταίο. Ναι, είναι δυνατόν, αλλά όχι σε όλες τις περιστάσεις. Όταν κάποιος εργάζεται με τον εαυτό του, θα καταφέρνει να μην ταΐζει τα Εγώ του και να χρησιμοποιεί έστω και για λίγο την Συνείδησή του καθαρή, να ΔΡΑ με την ψυχή του. Τότε θα δημιουργεί καλό γύρω του. Όσο πιο συχνά καταφέρνει να το κάνει αυτό, η επίδραση στο περιβάλλον του θα είναι γεωμετρικά ισχυρότερη. Θα έχει και τις -πολλές- στιγμές που θα αντιδρά όπως όλοι, αλλά ένας Άνθρωπος που εργάζεται εσωτερικά, αναγνωρίζει ακόμα και αυτές τις στιγμές, ή για την ακριβεία, ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. Μέσα από αυτές τις στιγμές μαθαίνει τον εαυτό του, παρατηρώντας τα λάθη του, τα ακυρώνει με ΔΡΑΣΕΙΣ, οδηγώντας τα Εγώ του στη λιμοκτονία και δημιουργώντας μια νέα Ζωή για αυτόν και τους γύρω του. Φανταστείτε τώρα να το έκαναν αυτό οι περισσότεροι... Απλά φανταστείτε το....

Βασικό κλειδί αυτής της εργασίας είναι η αυτοπαρατήρηση, λοιπόν. Και βασικό όπλο μας είναι η εσωτερική αλχημεία.Για την εσωτερική αλχημεία έχουμε γράψει αρκετά. Μένει να ολοκληρώσω την μετάφραση της Διαθήκης του Φλαμέλ, το ξέρω, και θα το κάνω σύντομα. Πάντως δεν είναι της στιγμής. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε σε έργα Δασκάλων. Ξεκινήστε με τον Άιβανοφ. Είναι η ιδανική εισαγωγή για το βαρύ πυροβολικό της εσωτερικής Αλχημείας.

Όλα όσα έγραψα είναι το σύνολο της διδασκαλίας όπως δόθηκε από τους Δασκάλους στην ανθρωπότητα κι όπως αξιοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε και κατανοήθηκε από πολλούς εσωτεριστές και μαθητές (και από μένα).

Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, με όποιον τρόπο κι αν δει αυτή την εργασία, όποια "δεκανίκια" κι αν χρησιμοποιήσει αρχικά για να προχωρήσει (πχ θρησκευτικές πεποιθήσεις... κι εγώ ακόμα τα χρησιμοποιώ και θα συνεχίσω για καιρό νομίζω), όπως και να ονομάσει την διεργασία της εσωτερικής του μετάλλαξης, η ουσία είναι μία: Θα γίνει Άνθρωπος, με το Άλφα κεφαλαίο, κι όχι άνθρωπος των Εγώ, και των μασκών και των ρόλων. Κι αν ακόμα δεν είστε σίγουροι για το αν χρειάζεστε μάσκες στη ζωή σας, κοιτάξτε καλά τη ζωή που ζείτε, και δείτε πού σας οδήγησαν οι μάσκες. Είστε ευτυχισμένοι; Είστε ελεύθεροι από φόβους και φοβίες; Έχετε μόνο αγάπη και αποδοχή στην καρδιά σας; Έχετε δίπλα σας ανθρώπους ευτυχισμένους κι όχι ανθρώπους που βοηθάτε να δυστυχήσουν περισσότερο απ' ό,τι θα δυστυχούσαν από μόνοι τους; Είστε αυτό που θα θέλατε να είστε; Η καρδιά σας είναι ήρεμη, χωρίς επιθυμίες που την καίνε και την βασανίζουν;

Αν σε όλα αυτά απαντήσατε Ναι, τότε είστε ήδη ελεύθεροι. Αν απαντήσατε όχι, έστω και σε μία ερώτηση, τότε είστε ακόμα δέσμιος/α με αλυσίδες που οι ίδιοι βάλατε στον εαυτό σας ή επιτρέψατε σε άλλους (και στην κοινωνία) να σας βάλει. Η επιλογή είναι δική σας. Κανείς δε θα σας κατηγορήσει αν επιλέξετε να συνεχίσετε στο ίδιο μονοπάτι, αλλά και κανείς Αντάρτης εσωτεριστής δε θα σας επιτρέψει να του επιβάλλετε το μονοπάτι σας, αυτό να το ξέρετε...

ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΟΔΟ στον παράδεισο του Πατέρα :)


ΥΓ -επέλεξα να μην μπει καμία εικόνα σε αυτό το κείμενο, όχι για να μην αποσπαστεί η προσοχή σας, αλλά γιατί καμία εικόνα δεν μπορεί να περιγράψει ή να ενισχύσει (οπτικά ας πούμε) την Αλήθεια. Ούτε οι λέξεις μπορούν, αλλά είναι το μόνο εργαλείο επικοινωνίας που μας μένει, λίγο πριν φτάσουμε στην μόνη Αληθινή επικοινωνία που αγγίζει την Ψυχή, την διαισθητική επικοινωνία. Όσοι νιώθετε τις ενέργειες, ελπίζω ότι νιώσατε όσα προσπάθησα με τόσα άπειρα λόγια να πω.