Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Χρόνια πολλά και άλλα πολλά...

Δεν θα το παίξω τραλαλί τραλαλό, πως όλα είναι καλά και όμορφα την στιγμή που τόσοι Έλληνες υποφέρουν. Θα μου πείτε... πριν αρχίσουν να υποφέρουν οι Έλληνες, δεν υπέφεραν άλλοι άνθρωποι; Ναι, υπέφεραν και τώρα που βλέπω ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ τον πόνο, νιώθω πιο έντονα και τον πόνο που τον βιώνει κόσμος πολύ μακριά μου. Φαντάζομαι πως πολύς κόσμος το νιώθει αυτό. 

Όμως δεν θα το παίξω και υποκρίτρια, πως είμαι μέσα στην κατήφεια και την μιζέρια, γιατί δεν είμαι. Θυμό νιώθω, ναι. Αλλά νιώθω και ευγνωμοσύνη για όσα έχω και όσα βιώνω, ακόμα και τα άσχημα. Φόβο δε θα τους κάνω τη χάρη να νιώσω. Ούτε κατάθλιψη θα με πιάσει. Το μόνο που με απασχολεί είναι να ξεκαθαρίσω μέσα μου και έξω μου τον τρόπο ΔΡΑΣΗΣ (όχι αντίδρασης), ενώνοντας τις δυνάμεις και τις ιδέες μου με άλλους σαν εμένα ή περίπου σαν εμένα. Με εντελώς διαφορετικούς από μένα ΔΕΝ δύναμαι να συνεργαστώ. Δεν πίστευα ποτέ ούτε είδα ποτέ στην Ιστορία να λειτουργεί η καραμέλα των ημερών "να ενωθούμε όλοι, από όπου κι αν προερχόμαστε ενάντια στον κοινό εχθρό". Όσες φορές συνέβη αυτή η ανίερη σύμπραξις, στο τέλος κάποιος από τους νικητές καβάλησε κανονικά τον άλλον και έκανε πολύ χειρότερα από τον "κακό" κοινό εχθρό. Όχι, δεν είμαι του στυλ "θα συνεργαστώ και με τον διάβολο για χάρη των παιδιών μου". Ίσα-ίσα που ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΘΑ ΦΑΝΩ ΑΝΤΑΞΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ΜΟΥ, και αν είναι να μην καταφέρω τίποτα, τουλάχιστον θα έχω δώσει το καλό παράδειγμα σε αυτά τα παιδιά.

Δεν έχω κανένα σκοπό ούτε λόγο να σας ψυχοπλακώσω. Αντίθετα θέλω -αν και δεν είμαι σίγουρη ότι το κατάφερα- να σας στείλω δύναμη και να σας θυμίσω πως έχετε, έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε τον κόσμο όλο. ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ. Χωρίς ενοχές για όσα δεν καταφέραμε ως τώρα ή για όσα επιτρέψαμε να συμβούν, και χωρίς καμία αμφιβολία για τις δυνατότητές μας.

Εύχομαι λοιπόν όχι Χρόνια Πολλά, γιατί αν είναι σαν αυτά τα τελευταία που ζούμε, καλύτερα να είναι λίγα. Θα ευχηθώ Ισχυρή Καρδιά, Καθαρό Μυαλό και Δύναμη Θέλησης για να αλλάξουμε τα χρόνια που έρχονται τον κόσμο, και να τον φτιάξουμε όπως τον ονειρευόμασταν από παιδιά. Τόσο αγνό, τόσο δίκαιο και τόσο χαρούμενο.

Αυτά ως προς τις ευχές. Πάμε στα του Οίκου μας, του μπλογκ μας δηλαδή.

Με τον νέο χρόνο θα εγκαινιάσω νέα σειρά αναρτήσεων, που δεν έχω αποφασίσει ακόμα πώς θα την ονομάσω, όπου θα κάνω αφιερώματα σε ανθρώπους σαν εσάς και εμένα, που θαυμάζω για την δουλειά τους ή τις προσπάθειές τους να κάνουν τον κόσμο καλύτερο. Αυτό για μένα σημαίνει από Εταιρείες Μη-Κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπως η EOS-ART που πράγματι προάγει τον πολιτισμό και βοηθάει νέους δημιουργούς να κάνουν γνωστή τη δουλειά τους, μέχρι αδελφές και αδελφούς σαπωνοποιούς, όπως η Χριστίνα από Κρήτη, αλλά και η Αλεξάνδρα που μας διαβάζει και είδα τυχαία ότι φτιάχνει πολύ ωραία σαπουνάκια. Η νέα σειρά χωράει ανθρώπους δημιουργικούς, χωράει χειροτεχνήματα και τέχνη, χωράει ανθρώπους που μοιράζονται το τίποτα που έχουν με άλλους που έχουν λιγότερο από το τίποτα, σαν τον λαμπρό εκείνο άνθρωπο που αν και άνεργος ταΐζει κάθε μέρα τους πεινασμένους Αθηναίους, ό,τι χρώμα κι αν έχουν. Χωράει ό,τι μας κάνει να νιώθουμε άνθρωποι και να πλησιάζουμε έστω κατά ένα μικρό βήμα το Θείο. Και φυσικά χωράει ένα σωρό ανακοινώσεις για δράσεις και δραστηριότητες αυτών των ανθρώπων. Αυτό σημαίνει επίσης πως θέλω την βοήθειά σας, γιατί δεν έχω 200 αφτιά και μάτια. Ό,τι νομίζετε πως αξίζει να βγει παραέξω, ενημέρωστε με. Είμαστε λίγοι -ακόμα- αλλά έχουμε ΠΟΛΛΗ δύναμη.

Με τον νέο Χρόνο λοιπόν αισιοδοξώ πως μετά από όσα μάθαμε, θα μπορέσουμε να μεγαλουργήσουμε επιτέλους, και να δείξουμε για πόση Ομορφιά είμαστε ικανοί!

Εύχομαι από καρδιάς να περάσετε ζεστές γιορτές με τους αγαπημένους σας, και με το ξημέρωμα του νέου έτους να νιώσετε γεμάτοι αγάπη και δύναμη και χαρά.

Πέγκυ

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Όταν θα πάω, κυρά μου, στο Παζάρι!


Είναι ολίγον short notice, το ξέρω, αλλά αν σας φέρει ο δρόμος σας θα χαρώ να σας δω (εγώ με τις κηραλοιφές μου και η κουμπαρούλα μου με τις κρέμες ομορφιάς της), στο παζάρι που θα πραγματοποιηθεί αύριο στο Στέκι της Ακαδημίας Πλάτωνος. Περισσότερες πληροφορίες ακολουθούν παρακάτω (κόπι πέιστ από την ανάρτησή τους στο Facebook).


Όσοι έρθουν για καφέ και κουβέντα (ή και για χορό αργότερα) θα μου δώσουν μεγάλη χαρά! Όσοι ψωνίσουν κιόλας θα έχουν έκπτωση 10% στις κηραλοιφές.Αρκεί να πείτε ότι είστε φίλοι του blog της ξανθομυαλλούσας (εγώ είμαι αυτή αυτοπροσωπίως και είμαι μελαχροινή... εξωτερικώς).

Ελπίζω ειλικρινά να τα πούμε από κοντά. Ακολουθεί το κόπι πέιστ!!!
Κόντρα στους καιρούς, αποφασίζουμε να ενωθούμε και να περάσουμε καλά.
Από τις 13.00 και μετά περιμένουμε όλους εσάς που θέλετε να βρείτε έξυπνα, χειροποίητα και οικονομικά, χριστουγεννιάτικα δωράκια (μέρος των εσόδων θα διατεθεί ως ενίσχυση της δράσης που πραγματοποιεί το Στέκι Αλληλεγγύης της Ακαδημίας Πλάτωνος, το οποίο δημιούργησε και λειτουργεί η Επιτροπή Κατοίκων της Ακαδημίας Πλάτωνος. (akadimia-platonos.blogspot.com, stekiakadimia-platonos.blogspot.com).

Επίσης όποιοι θέλετε να φέρετε ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια και μικροαντικείμενα που σας περισσεύουν για τον ίδιο σκοπό, θα είμαστε εκεί... στην Πλάτωνος 5, Ακαδημία Πλάτωνος (map link: http://www.ploigos.gr/?sessionid=1369b05c090f5f2405317b71a28ab794) με πολύ διάθεση, κέφι, φαγητό και μπόλικο χορό προς το βραδάκι.

Εμείς στην ΕΟS ART το αποφασίσαμε, ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΜΟΝΟΙ, εσείς;


Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Είμαι Μελομακαρονού... τι να κάνουμε;




Σας έπεσε το ζάχαρο; Μην άγχεστε. Τα Χριστούγεννα είναι για 'μας. Έχει τα μελομακάρονά του και μπορείτε να λιγωθείτε όσο θέλετε. Όμως θα είμαι ειλικρινής. Προσωπικά δεν είμαι καθόλου του λιγώματος. Μ' αρέσουν τρελά τα γλυκά, αλλά δε θέλω να ζαλίζομαι από την πολλή ζάχαρη. Το πάθαινα αυτό όταν με ποτίζανε γλυκόζη στην εγκυμοσύνη για να μου  μετρήσουν το ζάχαρο. Νομίζω ότι τότε ακριβώς σιχάθηκα την ζάχαρη και όλα τα συγγενικά είδη! Μετά το ξεπέρασα... λίγο.
Τέλος πάντων, μην σας ζαλίζω κι εγώ. Ακούγομαι υπερβολική μερικές φορές, το ξέρω, αλλά όταν λέω οτι αυτά είναι τα καλύτερα μελομακάρονα που έχετε φάει ever, δεν υπερβάλλω καθόλου. Τραγανό αλλά και μαλακό ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Ο τέλειος συνδυασμός στο τέλειο μελομακάρονο. 100 παρασκευάστριες νοικοκυρές και οι λυσσασμένοι σύζυγοί τους το επιβεβαιώνουν. Έχω φίλη που τα φτιάχνει και κατά τη διάρκεια του χρόνου, μετά από απαίτηση του συζύγου. Έχω άλλη φίλη που δεν πλησίαζε τα μελομακάρονα, κι όταν έρχονται πια τα Χριστούγεννα ο πρώτος λόγος που χαίρεται είναι που θα έχει την ευκαιρία να φτιάξει αυτή εδώ την συνταγή!
Σας έπεισα; Χαίρομαι, γιατί θα έχετε την ευκαιρία να ζήσετε μια μοναδική εμπειρία γεύσης. Δεν σας έπεισα; Εσείς χάνετε και δεν θα προσπαθήσω περισσότερο να σας πείσω. Όποιος πρόλαβε το μελομακάρονο είδε, πριν το δει ο διπλανός του και το φάει εκείνος! Φτιάξατε ήδη μελομακάρονα; Δεν πειράζει. Φτιάξτε έστω το 1/4 αυτής της δόσης. Θα με θυμηθείτε, σας λέω.
 
Πολλά είπαμε πάλι. Γράφετε. Αλλά πρώτα πάρτε μια γεύση από τα μελομακάρονα ανάσκελα. Σας τα ανασκέλωσα, γιατί από την ανάποδη καταλαβαίνει κανείς την "καλή". Καλό, ε; Έχω έμπνευση σήμερα. Έφαγα κανά κιλό μελομακάρονα και ήρθα στα ίσα μου. Είχα υποσχεθεί να τρώω ένα την ημέρα, αλλά έπεσα στην αμαρτία και νιώθω υπέροχα!

Εδώ βλέπετε το... μυστικό της συνταγής!
ΥΛΙΚΑ
1 ½ κιλό αλεύρι Νο 2 (μαλακό)
2 κουταλάκια κοφτά μπέικιν πάουντερ
1 κουταλάκι κοφτό σόδα
Λίγο αλάτι
3 φλυτζάνια του τσαγιού λάδι ελιάς
1 φλυτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
½ ποτήρι χυμό πορτοκάλι
½ φλυτζάνι του τσαγιού κονιάκ
1 κουτάλι της σούπας κανελογαρύφαλλα
Καρύδια κοπανισμένα για το γαρνίρισμα
Καρύδια μισά ή 1/3 του καρυδιού κομμένα για το      γέμισμα

ΣΙΡΟΠΙ
3 φλυτζάνια του τσαγιού ζάχαρη
3 φλυτζάνια του τσαγιού μέλι
3 φλυτζάνια του τσαγιού νερό
(στις 3 δόσεις συνταγής, φτιάχνουμε 2 δόσεις σιροπιού)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Κοσκινίζουμε το αλεύρι, μπέικιν-πάουντερ, σόδα, αλάτι.. Χτυπάμε κατόπιν το λάδι με την ζάχαρη, τον χυμό και το κονιάκ. Προσθέτουμε τα κανελογαρύφαλλα και το αλεύρι λίγο-λίγο, κι αν χρειαστεί ρίχνουμε λίγο παραπάνω αλεύρι. Αφού ζυμώσουμε όλο το μίγμα, το αφήνουμε σκεπασμένο για μισή ώρα. Μετά τα πλάθουμε σε μελομακάρονα βάζοντας απο ένα κομμάτι απο τα κομμένα καρύδια στο κάτω μέρος του μελομακάρονου. Να μπεί μέσα αλλά να μην καλυφθεί, να φαίνεται, για να περάσει το μέλι μέσα στο μελομακάρονο όταν τα μελώσουμε. Είναι το μέγα κόλπο αυτό!
 Τα τρυπάμε μετά ένα-ένα με ένα πηρούνι στο πάνω μέρος τους, κατά μήκος 3 με 4 φορές.
Κατόπιν το ψήνουμε σε ταψί απο αλουμίνιο σε μέτριο φούρνο (180 βαθμούς), στον αέρα, για 30 λεπτά περίπου (μπορούμε να βάλουμε και δύο ταψιά μαζί στον φούρνο, όταν τα ψήνουμε στον αέρα.
Τα αφήνουμε να κρυώσουν για να τα μελώσουμε.

ΜΕΛΩΜΑ (εδώ είναι το μυστικό όλης της συνταγής….γι’αυτό λέγονται και ΜΕΛΟ-ΜΑΚΑΡΟΝΑ)
Ψιλοβράζουμε το σιρόπι, κι όταν πιάσει αφρό, το ξαφρίζουμε και είναι έτοιμο. Το κλείνουμε απο την φωτιά, αλλά το αφήνουμε πάνω στο μάτι.
Παίρνουμε με μία σπάτουλα μερικά μελομακάρονα, και τα βάζουμε ΜΕΣΑ στην κατσαρόλα, αναποδογυρίζοντάς τα συνέχεια μέσα για 1-2 λεπτά. Τα βγάζουμε, τα βάζουμε σε ένα ταψί να κρυώσουν, και συνεχίζουμε με τα επόμενα. Αφού κρυώσουν, εάν δούμε οτι θέλουν κι άλλο μέλωμα ή τα θέλουμε πιο μαλακά, ξανακάνουμε την ίδια διαδικασία. Το μελομακάρονο θέλει μέλι!!!


ΥΓ Άργησα λίγο, αλλά από το να μην σας έδινα τη συνταγή κάλλιο και αργά! 



Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Θέλω σαπούνι και το θέλω ΤΩΡΑ!!!


Καταρχάς δεν είναι σωστό να είστε τόσο ανυπόμονοι. Η υπομονή είναι μεγάλη αρετή. Προχώρα αργά για να φτάσεις σίγουρα, που λένε. Όποιος βιάζεται σκοντάφτει, που επίσης λένε. Η υπομονή είναι η τέχνη της ελπίδας, λένε άλλοι.

Όμως... εγώ βρήκα κι άλλες ρήσεις για την υπομονή:
Αυτός που περιμένει πολύ, δεν πρέπει να περιμένει πολλά.
Η υπομονή είναι μια μικρή μορφή απελπισίας, μεταμφιεσμένη σε αρετή.
Η υπομονή έχει τα όριά της, μετά γίνεται δειλία.

Και φυσικά το αγαπημένο μου: Θεέ μου, δώσ' μου υπομονή, ΑΜΕΣΩΣ ΤΩΡΑ!

Όπως καταλάβατε, έχω υπομονή μέχρις ενός σημείου. Το απέδειξα αρκετά νομίζω. Έκανα υπομονή και περίμενα ούτε ξέρω πόσα batches σαπουνιών, για να δω ότι όλα θα πάνε καλά. Δύο μήνες για το ένα, τρεις για το άλλο, τέσσερις για το Καστίλης. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Αν συνεχίσω με αυτούς τους ρυθμούς, για να δοκιμάσω όλες τις συνταγές που αυτή τη στιγμή περιφέρονται ανέμελες στο κεφάλι μου περιμένοντας πότε θα τις κάνω πράξη, θα βρεθώ με Πι και διασωληνωμένη! Όχι, κυρίες και κύριοι, δεν έχουμε άλλη υπομονή. Τουλάχιστον για τα πρώτα batches καινούργιων συνταγών ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΡΩ ΑΜΕΣΑ αν είναι καλό το σαπούνι, κι όχι να περιμένω συνολικά κανένα χρόνο για να το φέρω στα "μέτρα" μου. 

Έψαξα λοιπόν -γιατί είμαι πολύ του σκαλίσματος- και βρήκα ότι ευτυχώς ο κόσμος είναι γεμάτος ανυπόμονους ανθρώπους σαν εμένα, που κρύβουν την "ατέλειά" τους στα σκοτάδια και το παίζουν ήρεμοι και καλόβολοι. Τους φαντάστηκα να τρώνε κι αυτοί τα νύχια τους νυχθημερόν για δύο μήνες πάνω από ένα batch περιμένοντας για το αποτέλεσμα, ώσπου κάποιος απ' αυτούς - ο πιο έξυπνος προφανώς και του βγάζω το καπέλο- ανακάλυψε μια τεχνική!

Ναι, σας έχω την τεχνική που θα σας δώσει σαπούνι της κρύας μεθόδου, με όλα τα υπέρ της κρύας μεθόδου, αλλά με έτοιμο το πεχά μέσα σε δύο μέρες το πολύ, και με σκληρότητα σαπουνιού ίδια με αυτή ενός σαπουνιού 2 μηνών! Για την ακρίβεια, το πρώτο κομμάτι το πέτυχα ήδη. Το δεύτερο το δουλεύω και είμαι πολύ κοντά! Είναι ένα work in progress δηλαδή, αλλά πάει πολύ καλά και σύντομα θα φτιάχνετε ένα σαπούνι σήμερα και θα το έχετε έτοιμο για χρήση σε 10 μέρες, άντε δύο βδομάδες το πολύ. Πολύ καλύτερα από τους 2 ή 3 μήνες, ε;

Ξεκινάμε λοιπόν. Έχω καταγράψει την τεχνική όσο πιο αναλυτικά μπορούσα. Σας έχω και φωτογραφίες από την παρασκευή. Η τεχνική δοκιμάστηκε αρχικά στο σαπούνι τριαντάφυλλο, μόνο που δεν έβαλα χρώμα... γιατί το ξέχασα. Ας πούμε ότι έχουμε ένα σαπούνι λευκού τριαντάφυλλου λοιπόν, και είμαστε καλυμμένοι!

Η τεχνική βασίζεται στο εξής. Στην παρασκευή με την κρύα μέθοδο, το μεγαλύτερο μέρος της σαπωνοποίησης γίνεται στο καλούπι, σε αντίθεση με την μέθοδο του μαγειρέματος, που ολοκληρώνεται στην κατσαρόλα. Μπορεί με την δεύτερη μέθοδο να έχεις έτοιμο σαπούνι επίσης σε λίγες μέρες, αλλά και εμφανισιακά είναι πολύ διαφορετικό (τραχύ και old style) και σίγουρα το μαγείρεμα τόσο ευαίσθητων υλικών, όπως πχ το γάλα ή τα αιθέρια ή οι χυμοί, δεν είναι και το καλύτερο για τα υλικά μας. Είναι καλή μέθοδος για απλά σαπούνια, χωρίς πολλά-πολλά υλικά, το πολύ με μερικά εγχύματα βοτάνων, που έτσι κι αλλιώς ζεστά τα βάζουμε, και η ρουστίκ εμφάνιση το ενισχύει αυτό. Αλλά εμείς είμαστε τύποι απαλοί, smooth, ραφινάτοι βρε παιδί μου. Θέλουμε λείες επιφάνειες, και να μυρίζει το ροδόνερο από το μπάνιο μέχρι το σαλόνι!!! Γι' αυτό θέλουμε την κρύα μέθοδο και γι' αυτό θέλουμε μια τεχνική που δε θα επηρεάσει αρνητικά τα υλικά μας, απλώς θα τα βοηθήσει να σαπωνοποιηθούν πιο γρήγορα.

Εν συντομία η τεχνική έχει ως εξής:
Φτιάχνουμε το σαπούνι μας όπως έχουμε μάθει, και αφού το βάλουμε στο καλούπι μας, το σκεπάζουμε καλά, μα πολύ καλά με μεμβράνη (βάλτε σταυρωτά τουλάχιστον δύο κομμάτια μεμβράνης, γιατί ο αέρας του φούρνου τις βγάζει εύκολα) και βάζουμε το καλούπι μας στον φούρνο που τον έχουμε αναμμένο στους 70-80 βαθμούς το πολύ, στον αέρα και κατά προτίμηση μέσα σε ταψί, για την πιθανότητα να έχουμε κανένα φαινόμενο ηφαιστείου, σαν εκείνο που είχα πάθει μια φορά. Κι αν πάθουμε κανά τέτοιο, πάει ο φούρνος μας! Έτσι όμως δεν έχουμε πρόβλημα. Το σαπούνι μας έτσι κι αλλιώς φτάνει ακριβώς σε αυτές τις θερμοκρασίες στην διάρκεια της σαπωνοποίησης, εμείς το φτάνουμε λίγο πιο γρήγορα και πιο σταθερά, αφήνοντάς το στον φούρνο μας στους 70-80 βαθμούς για 2 ώρες, ελέγχοντας τακτικά (αλλά χωρίς να ανοίγουμε τον φούρνο κάθε τρεις και λίγο). Εγώ το έβαλα στους 75. Μόλις περάσουν οι δύο ώρες, κλείνουμε τον φούρνο και το αφήνουμε μέσα να κρυώσει, χωρίς πάλι να ανοίξουμε τον φούρνο, για 12 ώρες τουλάχιστον ή για ένα βράδυ. Μόλις περάσουν οι 12 ώρες το βγάζουμε και είναι έτοιμο για κόψιμο. Ελέγχουμε το πεχά. Το πιο πιθανό είναι να είναι έτοιμο. Υπάρχει όμως και περίπτωση να μην είναι για κάποιον λόγο (χαμηλή θερμοκρασία για τα υλικά μας, συνδυασμός υλικών που αντιστέκεται στις γρήγορες λύσεις... άντε να βγάλεις άκρη τώρα....) Τότε το αφήνουμε να ωριμάσει κανονικά για 6-8 βδομάδες. Αλλιώς περνάμε στο δεύτερο στάδιο... της σκλήρυνσης του σαπουνιού μας. 

Το σαπούνι μας είναι ακόμα μαλακό. Αν περιμένουμε καμιά 10αριά μέρες θα είναι αρκετά πιο σκληρό, σχεδόν έτοιμο, αλλά πιθανά να τελειώνει πιο γρήγορα στην χρήση από ό,τι αν το αφήναμε κανονικά να ωριμάσει. Υπάρχει λύση; Of course. Μειώνουμε το νερό της συνταγής μας. Και σ' αυτό ακριβώς το στάδιο πειραματισμού βρίσκομαι τώρα. Αυτή τη βδομάδα θα φτιάξω δύο batches με διαφορετικές αναλογίες νερού, για να δω ποιο δίνει αρκετά σκληρό σαπούνι. Και θα ενημερώσω εννοείται. Από έρευνα βρήκα ότι αυτό ακριβώς κάνουν όσοι χρησιμοποιούν την τεχνική, και λένε πως το αποτέλεσμα είναι ένα σαπούνι ακριβώς ίδιο με αυτά που αφήνουν να ωριμάσουν για μήνες. Οι περισσότεροι το αφήνουν έτσι κι αλλιώς 10 μέρες να έρθει στα ίσα του, αλλά μετά τις 10 μέρες είναι -λέει- πανέτοιμο. Είμαι ανοιχτή, γι' αυτό το δοκιμάζω άλλωστε. Μέχρι στιγμής χαίρομαι που το πεχά είναι εξαρχής τελειωμένη υπόθεση, και δε θα 'χω να το σκέφτομαι πια. Πάντα πρέπει να ελέγχουμε το πεχά μόλις το βγάζουμε από το καλούπι μας, αλλά για φανταστείτε να είναι ουδέτερο το σαπούνι σας μέσα σε δύο μέρες. Καταπληκτικό δεν είναι; 

ΠΡΟΣΟΧΗ-ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτή την τεχνική δεν την κάνουμε με υλικά που έτσι κι αλλιώς αυξάνουν την θερμοκρασία του σαπουνιού, όπως η ζάχαρη, το μέλι και το γάλα, γιατί σίγουρα θα μας κάτσει το ηφαίστειο. Αν θέλουμε σώνει και ντε να το κάνουμε, έχω βρει ότι το αφήνουν μόλις 15 λεπτά στον φούρνο, και μετά σβήνουν το φούρνο και το αφήνουν κανονικά μέχρι την άλλη μέρα. Λένε ότι δεν έχουν πρόβλημα έτσι, και ότι το πεχά και πάλι είναι καλό. Δεν ξέρω, δεν έχω φτιάξει έτσι με γάλα, ούτε με ζάχαρη, οπότε δεν το εγγυώμαι. Αν το κάνω θα σας πω. Προς το παρόν...

...πάμε στην τεχνική αναλυτικά και με φωτογραφίες περικαλώ.

Ζυγίζουμε και συγκεντρώνουμε τα υλικά μας. Νερό, σόδα, λάδια (υγρά και στέρεα) και σε ένα ποτηράκι τα πρόσθετα που θα βάλουμε όταν κάνει τρέις το σαπούνι μας, για να μην ψαχνόμαστε τελευταία στιγμή.

 Εδώ μια πανοραμική!
 Έτοιμο και το καλούπι μας (σιλικόνης εδώ) και φυσικά το μίξερ μας.
Εδώ έβαλα το ταψί κάτω κάτω στον φούρνο και από πάνω την σχάρα (για να κυκλοφορεί σχετικά ο αέρας) και πάνω από την σχάρα έβαλα και χαρτί ψησίματος για σιγουριά.
Εδώ το έρμο το μπουκάλι που όλο το βάζω και το βγάζω από την κατάψυξη. Το έχω ειδικά γι' αυτή τη δουλειά. Κανονικά έπρεπε να έχω και παγάκια, αλλά λόγω χειμώνα δεν χρησιμοποιούμε, κι έτσι ξέμεινα με το μπουκάλι παγώματος...
 Αφού πάγωσε το νερό έβαλα το ροδόνερο και ετοιμάζομαι να ρίξω την σόδα λίγη-λίγη.
 Ιδού μετά την σόδα. Περιττό να πω ότι μοσχομύρισε η κουζίνα!
Θέρμανα στο μεταξύ τα λάδια μου ολίγον στον φούρνο, γιατί είναι αρκετά χαμηλή η θερμοκρασία του σοδο-ροδόνερου, και μπορεί να έχω πρόβλημα στο να λιώσει τα στέρεα λάδια μου (το καριτέ πχ), οπότε τα λιώνω εκ των προτέρων, χωρίς να τα θερμάνω πολύ.
Κι εδώ τα ενώσαμε, σόδα και λάδια και με ένα χτύπημα άσπρισε από το κακό του, αλλά πολύ το απολαμβάνουμε εμείς.
Ήδη σε λίγα δευτερόλεπτα έχει φτάσει σχεδόν σε τρέις. Βλέπετε που αφήνει ίχνος το μίξερ; Σας θυμίζω ότι το χρησιμοποιώ ως επί το πλείστον κλειστό, σαν ανακατευτήρι ένα πράγμα, και απλά το ενεργοποιώ ελάχιστα, για λίγα δευτερόλεπτα την φορά, στην διάρκεια του ανακατέματος, για να βοηθήσει λίγο την κατάσταση. ΔΕΝ ΧΤΥΠΑΜΕ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΜΕ ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΜΙΞΕΡ.
Εδώ μπήκαν πια τα πρόσθετα και ήδη έχει πήξει αρκετά. Κανονικά σ' αυτή τη φάση θα έβαζα και το χρώμα, αλλά...
Το ρίχνουμε στο καλούπι μας, και αν χρειαστεί μαζεύουμε με κουτάλι ό,τι έχει μείνει και το βάζουμε και απλώνουμε καλά. Μπορεί να είναι αρκετά πηχτό και να πρέπει να το βάλουμε μόνο με κουτάλι. Δεν μας πειράζει, γιατί έτσι κι αλλιώς με την σαπωνοποίηση θα γίνει πάλι υγρό και θα έρθει να κάτσει σωστά στο καλούπι. Αυτός είναι ο λόγος που η κρύα μέθοδος δίνει λεία σαπούνια.
 Το σκεπάζουμε καλά, μα ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ με μεμβράνη. Μην ανησυχείτε, ο φούρνος δεν είναι τόσο καυτός ώστε να λιώσει η μεμβράνη μας.
Εδώ ο χαμός που με περιμένει για πλύσιμο... Όσο το σαπούνι μας θα μαγειρεύεται στον φούρνο, εμείς... καθαρίζουμε σαν καλές νοικοκυρές... και νοικοκύρηδες! Πώς τα πλένουμε; Ένας είναι ο τρόπος να φύγει η λαδίλα και η λίγδα από τα εργαλεία σας. Σαπούνι δικό σας, είναι το μόνο που καθαρίζει τα λίπη ή/και ελληνικός καφές που τον προσθέτουμε στο σαπουνόνερό μας. Ούτε που θα καταλάβετε για πότε τα καθαρίσατε.
Και μέχρι να τελειώσω -πολύ γρήγορα ομολογουμένως- το πλύσιμο, το σαπούνι μου ήδη έχει αρχίσει να σαπωνοποιείται. Δείτε το τζελ που δημιουργείται στις άκρες.
Εδώ σε πλήρη σαπωνοποίηση. Φτου φτου φτου. Δεν πιστεύω να ξεχάσατε να το σταυρώσετε όταν το βάλατε στον φούρνο, εεεεε;
Κι εδώ έτοιμο και κομμένο την επόμενη μέρα. Σαπούνι λευκό τριαντάφυλλο, κυρίες και κύριοι, έτοιμο κομμένο σε μία μέρα στην ουσία! Τα σκασιματάκια στην επιφάνεια, που δεν είναι και τόσο άσχημα, αλλά χαλάνε την τελειότητά του, σημαίνουν -λέει- πως ήταν λίγο πιο μεγάλη η θερμοκρασία απ' όσο έπρεπε. Επειδή ο φούρνος του καθενός διαφέρει, από τέτοιες λεπτομέρειες θα ξέρουμε ποια είναι η ιδανική θερμοκρασία για τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΦΟΥΡΝΟ. Εγώ στην επόμενη δόση θα το βάλω στους 70 βαθμούς για να δω το αποτέλεσμα.
Λείο και μυρωδιαστό.... Μαλακό ακόμα. Για να δούμε και το πεχά του. Εδώ έχω στο ένα ποτήρι σαπούνι τριαντάφυλλο δύο μηνών και βάλε, και στο άλλο το καινούργιο. Σας προκαλώ να μου πείτε ποιο είναι ποιο!
 Για ξαναδείτε κι από άλλη γωνία.
Μην σας κρατάω σε αγωνία. Το δεξί είναι το παλιότερο. Εξ ου και έχει το τέλειο χρώμα, αλλά είναι ανεπαίσθητη η διαφορά. Σε νούμερα πεχά πρέπει να είναι γύρω στο μισό πεχά η διαφορά τους. Μηδαμινή διαφορά, ειδικά όταν το ένα σαπούνι έχει φτιαχτεί μόλις ... χθες!

Όπως είδατε, λοιπόν, αυτή η τεχνική αξίζει όλη την προσοχή μας. Το σαπούνι αυτή τη στιγμή είναι σχεδόν 8 ημερών και ήδη είναι αρκετά πιο σκληρό. Ακόμα και δύο βδομάδες να θέλει για να σκληρύνει, πάλι κερδισμένη θα είμαι από πλευράς χρόνου, και πλέον δε θα το σκέφτομαι δέκα φορές να δοκιμάσω μια καινούργια συνταγή όσες φορές χρειαστεί μέχρι να την τελειοποιήσω. Καλά, εννοείται πως τέλειες μου βγαίνουν με την μία.... :P αλλά τώρα αρχίζω δοκιμές με πιο πολύπλοκες συνταγές και δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί η τύχη μου!

Καλά μαγειρέματα λοιπόν! Ανυπομονώ να μου πείτε τις δικές σας σαπουνοπεριπέτειες! :)

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ - ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΒΟΤΑΝΑ


 Ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας τον πόνο μου. Και φυσικά δε θα το έκανα αν δεν είχε ήδη βρεθεί η λύση. Από την προηγούμενη Τρίτη (σχεδόν 10 μέρες δηλαδή) υπεφερα από έναν βήχα, ο οποίος συνοδευόμενος από όλα τα υπόλοιπα συμπτώματα κοινής γρίππης, δεν με ανησύχησε αρχικά. Έπινα τα διάφορα ζεστά μου, τα μέλια και τα λεμόνια μου. Με ηρεμούσε για λίγο, και μετά δώσ' του πάλι.
Και ήρθε η ώρα η μεγάλη που η ίωση τέλος πάντων πέρασε. 

Αλλά ο βήχας έμεινε.

Κι όχι μόνο έμεινε, αλλά έγινε και χειρότερος! Αυτό χτύπησε το καμπανάκι. Έχω κάνει φαρυγγίτιδα μόνο μια φορά στην ζωή μου, πέρυσι. Και προφανώς απέκτησα μια κάποια ευαισθησία.

Από προχθές είμαι άυπνη στην ουσία, δεν με πιάνει τίποτα και σήμερα το μεσημέρι στις 3:00 (ο έξω από δω έβαλε το χεράκι του μάλλον) αποφασίστηκε μετά από οικογενειακό συμβούλιο να πάω να κάνω κορτιζόνη σήμερα το απόγευμα, γιατί η εμφάνισή μου και η κατάστασή μου ήταν άκρως ανησυχητική. Δεν διαφώνησα καθόλου, αφού πλέον με πόναγε η καρδιά μου και φοβόμουν ακόμα και για ανακοπή (κι αν νομίζετε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν, ξεχάστε το. Η καρδιά ταλαιπωρείται αφάνταστα σε συνεχόμενο έντονο βήχα και... σε λόξυγγα).
Μέχρι να έρθει η ώρα για τον γιατρό, πέρασε από το μυαλό μου ότι ίσως να μην κατάφερνα καν να πάω όρθια. Και άνοιξα το ίντερνετ (μα έχω ξαναπεί τι ευλογημένο είναι το ίντερνετ, έτσι; Ας το βρίζουν οι φωτισμένοι, εμένα μόνο καλά μου 'χει δώσει) και γκουγκλάρισα το αυτονόητο: ΒΟΤΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ. Και έπεσα στην παρακάτω ανάρτηση ενός πολύ καλού ανθρώπου. Έκανα εν μέσω βήχα το μαγικό τσάι και με δύο εισπνοές, άντε να ήταν τρεις, κόπηκε ο βήχας μαχαίρι!!!! ΑΛΗΘΕΙΑ ΛΕΩ. ΤΟ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΣΕ Ο,ΤΙ ΕΧΩ ΙΕΡΟ! Για την ακρίβεια, με το που έβαζα τα βότανα μέσα στο μπολάκι για να τα βάλω στο νερό, η μυρωδιά τους και μόνο με ηρεμούσε. Την ώρα που έκανα τις περαιτέρω εισπνοές, έστειλα ό,τι ευχή μπορούσα να σκεφτώ στον καλό αυτό άνθρωπο, και χαμογελούσα σαν χαζή πάνω από τους ατμούς. Και από δω λοιπόν στέλνω τις άπειρες ευχαριστίες μου και απειρότερες ευχές στον καλό αυτό άνθρωπο. Να έχει πάντα ευτυχία και χαρά και υγεία στην ζωή του!!!

Βιάζεστε το ξέρω, και πολύ σας καθυστερώ. Ακολουθεί η ανάρτηση και η πηγή.
Και φυσικά τα μαγικά βοτάνια που μπορούν να σώσουν ζωές!
 
"Εδώ και αρκετά χρόνια έχω μια ευαισθησία και παθαίνω φαρυγγίτιδες και λαρυγγίτιδες, ειδικά τους κρύους μήνες του χειμώνα. Ποτέ δεν έχω πάρει αντιβηχικά σιρόπια και κανένα άλλο φάρμακο. Τις φλεγμονές αυτές, που συνήθως προέρχονται από ιώσεις, τις αντιμετωπίζω με τα θαυματουργά τσαγάκια που πίνω. Φτιάχνω ένα έγχυμα με φασκόμηλο, θυμάρι, χαμομήλι, μολόχα, σιδερίτη και δεντρολίβανο. Όταν είναι έτοιμο, κάνω εισπνοές από τους ατμούς του εγχύματος και στη συνέχεια, αφού βάλω μερικές σταγόνες λεμόνι και λίγο μέλι, το πίνω ζεστό. Αυτό το κάνω 3-4 φορές την μέρα και άλλες 5-6 κάνω γαργάρες με το ίδιο έγχυμα. Σε δύο μέρες έχουν υποχωρήσει τα συμπτώματα και την τρίτη είμαι περδίκι. Εναλλακτικά μπορούν να μπουν στο έγχυμα και άλλα βότανα. Ένα επίσης θαυματουργό βότανο είναι το δίκταμο, που μαλακώνει το λαιμό και το λάρυγγα. Αν ο βήχας προέρχεται από βροχικά μπορεί να προστεθεί μαντζουράνα ή και ρίγανη. Το σπαθόχορτο και το τίλιο είναι επίσης κατάλληλα, όπως και η λεβάντα(για αλλεργικό βήχα) και η  μέντα αν έχετε κρυώσει(όχι για αυτούς που κάνουν ομοιοπαθητική). Όποιο συνδυασμό χρησιμοποιήσετε θα δείτε αποτελέσματα, όμως πρέπει να έχει απαραίτητα φασκόμηλο και ρίγανη. Εναλλακτικά μπορείτε να φτιάξετε και σιρόπι, ειδικά για τα μικρά παιδιά που δυσκολεύονται να πιούν τσάι.  Φτιάξτε ένα δυνατό έγχυμα από τα παραπάνω βότανα (όλα μαζί ή συνδυάστε κάποια) και ανακατέψτε το με μέλι σε αναλογία 2:1 (2 μέρη έγχυμα – 1 μέρος μέλι). Το φυσικό μας σιρόπι είναι έτοιμο και πίνετε άφοβα 5 φορές την μέρα από 1-2 κουταλάκια"
Πηγή:  http://botanokipos.blogspot.gr/2011/10/blog-post_27.html

Υπόψιν ότι το έκανα και στα παιδιά γιατί μάλλον τα κόλλησα (η φαρυγγίτιδα κολλάει δυστυχώς), και ήδη είναι καλά τα παιδιά, σχεδόν δύο βδομάδες εκτός σχολείου, και σήμερα το απόγευμα είναι για πρώτη φορά σχεδόν καλά. Βέβαια αυτό σημαίνει ότι έχουν λυσσάξει στις φωνές και τα παιχνίδια, αλλά προτιμώ αυτούς τους ήχους από το στοματάκι τους, παρά εκείνον τον απαίσιο ήχο του τσιγαρόβηχα και του πόνου! Τα χρυσούλια μου. Τι ωραία που λυσσάνε!!!

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Ήρθε η ώρα για τα δώρα! Χο-χο-χο. Μέρι Κρίστμας!


Ομολογώ ότι περίμενα κοσμοσυρροή, βαβούρα και αναστάτωση, κάτι σαν την πρώτη μέρα εκπτώσεων των Χάροντς ένα πράμα, αλλά κι εσείς οι υπέροχοι 7 (καθόλου τυχαίο νούμερο) που μου δώσατε τα φώτα σας για το μπλογκ μου φτάνετε και μου περισσεύετε. Όλους τους αναγνώστες μου τους αγαπώ και τους σέβομαι για την τιμή που μου κάνουν, αλλά εσείς οι 7 είστε κάτι σαν τους Φύλακες της Γνώσης. Ασχοληθήκατε, μου δώσατε μια γνώμη που μπορεί για σας να μην ήταν τόσος κόπος, αλλά εμένα μου έδωσε μια εικόνα του πώς βλέπει ο κόσμος αυτόν τον χώρο. 

Σας ευχαριστώ θερμά.

Μην το παιδεύουμε άλλο. Δεν ήμουν ποτέ των ζουμιών και του συναισθηματισμού. 
Είστε οι:

maria
Hlios
Κυριακή
Blue Angel
ninevi
η fantra13 μου :)
Ελένη (που επικοινώνησε μέσω mail).

Πείτε μου από δω ή μέσω μέιλ μέχρι την επόμενη Παρασκευή 14 του μηνού ποια από τις παρακάτω κηραλοιφές επιλέγετε, για να κάτσω να τα "μαγειρέψω", γιατί θέλω να σας τα στείλω φρέσκα και μυρωδιαστά! Δυστυχώς από σαπούνια δεν μου έμεινε τίποτα, αλλά επιφυλάσσομαι από Ιανουάριο για νέα δώρα. Ο καθένας σας θα πάρει λοιπόν είτε δύο κηραλοιφές των 40ml είτε μία των 100ml ΚΑΙ την συνταγή για την Αναπλαστική, μια κηραλοιφή που μας έχει ξαφνιάσει οικογενειακώς με την αποτελεσματικότητά της. Οι συνταγές είναι δικής μου εμπνεύσεως και δοκιμασμένες σε αρκετά άτομα με τρομερή επιτυχία. Κάνουν αυτό ακριβώς που λένε ότι κάνουν, και μία-δύο (όπως η πρώτων βοηθειών) κάνουν και περισσότερα, τα οποία ανακαλύπτουμε στην πορεία.
 Εξαίρεση στα δώρα η Ελένη, η οποία θα πάρει την συνταγή και τις διπλάσιες κηραλοιφές (ή 4 των 40ml ή 2 των 100ml ή μία των 100ml και δύο των 40ml... ό,τι θέλεις). Είναι το λιγότερο που μπορώ να σου δώσω, Ελένη, για το δώρο σου... Σ' ευχαριστώ... 
 Και σας ευχαριστώ όλους θερμά.  

Κηραλοιφές για να διαλέξετε: 

ΓΕΝΙΚΗ-ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ
Για εγκαύματα από φωτιά. Σταματάει άμεσα τον πόνο και δεν μένει το παραμικρό σημάδι. Είναι σαν να μην καήκατε ποτέ. Επίσης επουλώνει και κλείνει πληγές και κοψίματα, ακόμα και πολύ βαθιά, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε βρώμικη ανοιχτή πληγή. Ανακουφίζει από κνησμό και ερεθισμούς δέρματος, εξανθήματα, εκζέματα, και εκδορές, συγκάματα και κατακλίσεις, αντιμετωπίζει το διαβητικό πόδι και τους καλόγερους, και με δύο εφαρμογές, τρεις το πολύ εξαφανίζει τον επιχείλιο έρπη. Θεωρώ πως μπορεί να έχει και πολλές άλλες εφαρμογές, και για κάθε νέα χρήση της θα ενημερώνω ή αν ανακαλύψετε εσείς κάποια χρήση της παρακαλώ πολύ ενημερώστε με. Είναι μια κηραλοιφή απαραίτητη για κάθε σπίτι, και μην πω ότι θα πρέπει να έχετε μία μικρή συσκευασία και στην τσάντα σας. Μια κηραλοιφή πραγματικά για τις πρώτες βοήθειες, αναπλαστική, αντισηπτική, επουλωτική.

ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΦΛΕΓΜΟΝΩΝ - ΠΟΝΩΝ
Επουλώνει βλάβες οστών και αντιμετωπίζει με επιτυχία οποιαδήποτε φλεγμονή σε οστά και μύες, όπως τενοντίτιδα, οστεοαρθρίτιδα, τραυματισμούς σπονδυλικής στήλης και οστών γενικά, αυχενικό πόνο, ακόμα και πονόδοντο (προσοχή, εφαρμογή στο πρόσωπο με επάλειψη μέχρι να απορροφηθεί, στο σημείο της γνάθου που υπάρχει το προσβεβλημένο δόντι).Δεν είναι καλυπτική του πόνου, αλλά ανακουφίζει από αυτούς από την πρώτη εφαρμογή και με κάθε εφαρμογή όλο και περισσότερο, μέσω της αντιμετώπισης και θεραπευτικής δράσης επί του ουσιαστικού προβλήματος. Αν την συνδυάσετε με το λάδι πόνου, που είναι θερμαντικό και αντιμετωπίζει βασικά τους έντονους πόνους, θα έχετε καλύτερα ακόμα αποτελέσματα.

ΑΠΟΣΜΗΤΙΚΗ
Μια ωραιότατη κρεμούλα για τις μασχαλίτσες μας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μετά από το ξύρισμα. Δεν θα μυρίζετε που να θέλετε δηλαδή. Περιποιείται το ευαίσθητο δέρμα της περιοχής. Έχει υλικά αντισηπτικής δράσης, τα οποία σκοτώνουν τα βακτήρια που στην ουσία προκαλούν τις μυρωδιές. Έτσι θα συνεχίσετε να ιδρώνετε κανονικά, γιατί ο ιδρώτας είναι υγεία και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αναστέλλεται, αλλά δε το καταλαβαίνει κανείς (εκτός αν κάνετε μούσκεμα τα ρούχα σας, οπότε το αντιμετωπίζουμε αλλιώς). Μόνο πολλή προσοχή στο εξής. Χρειάζεται ΕΛΑΧΙΣΤΗ ποσότητα. Δεν είναι μάσκα ομορφιάς! Δεν παστώνουμε την μασχάλη γιατί λόγω του ότι μένει καλυμμένη την περισσότερη ώρα δε θα μπορεί να απορροφηθεί αρκετά γρήγορα. Ελάχιστη ποσότητα το πρωί, που την αλείφουμε μέχρι να απορροφηθεί, και είστε εντάξει μέχρι το βράδυ, ό,τι κι αν κάνετε.

ΑΝΑΠΛΑΣΤΙΚΗ
Για μεταγχειρητικές ουλές, παλιά ή νέα σημάδια και ραγάδες. Τις ραγάδες δεν τις εξαφανίζει. Υπάρχει άλλη αλοιφή γι' αυτό, αλλά τις απαλείφει σε μεγάλο βαθμό! Είναι αυτό ακριβώς που λέει και το όνομά της και προσωπικά την έχω χρησιμοποιήσει και στο πρόσωπο και έκανε δουλειά και στις ρυτίδες των ματιών. Μικρή στο όνομα, μεγάλη στην αποτελεσματικότητα!





ΟΝΥΧΟΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ / ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΗ
  Έντονα αντισηπτική, αντιμικροβιακή δράση. Επάλειψη στο προσβεβλημένο νύχι και στο γύρω δέρμα, καθώς και στα διπλανά νύχια, μια φορά την ημέρα (βράδυ κατά προτίμηση) επί 6 μήνες για νύχια των χεριών ή 9 μήνες για νύχια των ποδιών, και τέρμα οι μύκητες που σας κάνουν να νιώθετε άβολα. Αν έχετε και πόνους λόγω της προσβολής των μυκήτων, θα εξαφανιστεί από τις πρώτες επαλείψεις. Μόνο ένα είναι το κακό αυτής της αλοιφής.Τα αποτελέσματα είναι εμφανή τόσο άμεσα, που μπορεί να αρχίσετε να ξεχνάτε να βάζετε την αλοιφή σας και να μην ολοκληρώσετε την θεραπεία σας. Πρέπει οπωσδήποτε να ολοκληρωθεί η θεραπεία, αλλιώς δε θα απαλλαγείτε ποτέ από τους μύκητες. Σε περίπτωση μυκήτων ανάμεσα στα δάχτυλα (πόδι του αθλητή), απλώς εφαρμόζετε εκεί, ανάμεσα στα δάχτυλα.

ΞΗΡΟΔΕΡΜΙΑΣ
Μια κηραλοιφή για σκασμένες φτέρνες, ταλαιπωρημένους ή τραυματισμένους αγκώνες και γενικά έντονη ξηροδερμία σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ειδικά για τις φτέρνες, εφαρμόζετε την αλοιφή και βάζετε καλτσούλες βαμβακερές. Την άλλη μέρα πάρτε μια ελαφρόπετρα και ετοιμαστείτε να απαλλαγείτε οριστικά από το νεκρό δέρμα που ήταν υπεύθυνο για το θέαμα της σκασμένης φτέρνας. Αν χρειαστεί το ξανακάνετε το επόμενο βράδυ, και για όσα βράδια επιθυμείτε, μέχρι να καθαρίσει τελείως η φτέρνα σας. Μετά μπορείτε να την χρησιμοποιείτε απλά σαν κρεμούλα για τις φτέρνες και τους αγκώνες σας. Πλέον μπορείτε να χαϊδεύετε τις φτέρνες σας όσο θέλετε και να μην ντρέπεστε καθόλου. Είναι τόσο απαλές... σαν μωρού!!!

ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΑ ΕΝΤΟΜΩΝ
Για τσιμπήματα από πάσης φύσεως ιπτάμενα τέρατα, από μύγες, αλογόμυγες και κουνούπια, μέχρι σφήκες και μπάμπουρες. Πονάει, λέει; Με το που θα βάλετε την αλοιφή τέλος ο πόνος, και τέλος και η κοκκινίλα από το τσίμπημα. Ούτε που θα φαίνεται πού σας τσίμπησε το τερατάκι. Αν έχει μολυνθεί ήδη κάποιο τσίμπημα, εφαρμόστε και θα αντιμετωπιστεί 100% η μόλυνση. Στα παιδιά μου που είχαν πρόβλημα πάντα με τσιμπήματα κουνουπιών και όλο καταλήγαμε σε αντιβιώσεις λόγω μολύνσεων, τελειώσαμε με αυτά τα βρωμοφάρμακα. Ακόμα και το πιο μολυσμένο τσίμπημα γίνεται παρελθόν σε λίγες ώρες. Μεταλλαγμένα κουνούπια αυτοί; Κηραλοιφή εμείς!

Αυτά είναι τα δώρα. Διαλέξτε και ενημερώστε με εγκαίρως για να οργανωθώ με τα υλικά μου και να σας τα μαγειρέψω και να σας τα παραδώσω πριν αρχίσουν οι παραδόσεις του Άι Βασίλη (μην μπλέξουμε και τα έλκηθρα!)

Σας ασπάζομαι όλους!!!



Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Και ο πόνος βρήκε ... το λάδι του!

Πολύ βιαστικά, λόγω περασμένης ώρας και κούρασης και και και... αλλά επειδή το υποσχέθηκα και επειδή εντελώς τυχαία (???) ήδη δίνω την συνταγή μέσω μέιλ σε μία φίλη στο εξωτερικό που έχει μείνει ξάπλα στο κρεβάτι από τον πόνο στην πλάτη, αποφάσισα να δώσω άμεσα την συνταγή και εδώ. Φωτογραφίες θα ανεβάσω αύριο, για να δείτε το χρωματάκι του. Πάντως ο άντρας μου το διαφημίζει όπου βρει. Υπέφερε κάτι μέρες κι όλο του έλεγα να του βάλω το λάδι αλλά του βρώμαγε. Όταν δεν άντεξε άλλο του το έβαλα και γύρισε από την δουλειά μέσα στον ενθουσιασμό, λέγοντας: "Μα είναι δυνατόν να εξαφάνισε τον πόνο;"
Και βέβαια είναι, χρυσέ μου. Να την ακούς την γυναικούλα σου. Τσάμπα μου βγήκαν τα μάτια από το κλάμα και το τσούξιμο με τις πιπεριές... που κάποια στιγμή έφτιαχνα το λάδι εντελώς με το τυφλό σύστημα μιλάμε;;; Τσάμπα; Ε;;;;

Άντε, γιατί τα θυμάμαι και ... φουντώνω!!! 

Τα συστατικά τα βρίσκετε τα περισσότερα στο σούπερ μάρκετ, και επίτηδες το έκανα έτσι γιατί δεν είναι να ψάχνεσαι έτσι και ξεμείνεις πχ, και πρέπει να φτιάξεις λάδι πόνου! Από τις πιπεριές σας θα αφαιρέσετε με πολλή προσοχή τα σπόρια και δεν θα πιάσετε τα μάτια σας πριν τελειώσετε γιατί θα χάσετε το φως σας, και μπορεί να σπάσετε και κανένα κεφάλι την ώρα που θα πετάγεστε στο ταβάνι από το τσούξιμο και τον πόνο. Αν νομίζατε ότι με το κρεμμύδι κλαίτε, δοκιμάστε να καθαρίσετε τις πιπεριές καγιέν και τσίλι από τα σπόρια τους κι ελάτε να μου πείτε πόσα κιλά δάκρυα μαζέψατε... Πάντως το αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο. Σκέφτομαι να το κάνω και κηραλοιφή για πιασίματα. Ήδη βάζω αρκετή ποσότητα στην θεραπευτική αλοιφή μου για φλεγμονές μυών-οστών, γιατί να ξέρετε πως οι τσίλι και οι καγιέν είναι από μόνες τους η καλύτερη θεραπεία για τέτοια πράγματα, και οι Ινδιάνοι τις είχαν για πανάκεια στην κυριολεξία. Έσπαγαν πόδι; Πιπεριές. Είχαν καούρες; Πιπεριές. Είχαν πονόδοντο; Πιπεριές. Τους έτρωγε... κάτι; Πιπεριές. Ακόμα και σε τραύματα το έβαζαν. Υπέφεραν λέει, αλλά μετά τον πόνο ερχόταν η γαλήνη. Τώρα δεν ξέρω αν αυτό το τελευταίο είναι το γνωστο κόλπο του "μεγάλος πόνος διώχνει μικρό πόνο". Προσωπικά δε θα το έβαζα πάνω σε πληγή, αλλά από την άλλη εγώ δεν είμαι Ινδιάνα... Ούτε εσείς είστε, γι' αυτό ας μείνουμε στους πόνους που είναι και το θέμα μας.

Τα υλικά σας:
Ελαιόλαδο1lt
Πιπεριές καγιέν χωρίς σπόρια50γρ
πιπεριές τσίλι χωρίς σπόρια50γρ
Κανέλα σκόνη2 κ.σούπας
Μαύρο πιπέρι1 κ.γλυκού
κόκκινο πιπέρι1 κ.γλυκού
γαρυφαλλάκια6
κύμινο1 κ.γλυκού
μοσχοκάρυδο2 κ.σούπας
τζίντζερ σκόνη2 κ.γλυκού
θυμάρι2 κ. σούπας
δεντρολίβανο2 κ. σούπας
βασιλικό2 κ. σούπας
φασκόμηλο2 κ. σούπας
ρίγανη4 κ. Σούπας
χαμομήλι1 κ.σούπας


Η διαδικασία:
Αφού καθαρίσετε τις πιπεριές σας, τις χτυπάτε σε ένα γουδί ή όπως αλλιώς νομίζετε -σίγουρα θα σας έρθουν πολλές ιδέες για την κακομεταχείρισή τους μετά από τον πόνο που θα έχετε τραβήξει για να τις φτιάξετε- μαζί με τα αποξηραμένα βότανά σας  (θυμάρι, δεντρολίβανο, βασιλικό, φασκόμηλο, ρίγανη, χαμομήλι). Τα υπόλοιπα είναι όλα σκόνη και σίγουρα τα έχετε στο ντουλάπι σας. 
Μετά τα ρίχνετε όλα μαζί στο λάδι σας μέσα σε μπεν μαρί και το αφήνετε στην φωτιά για 3 ώρες, ανακατεύοντας κάθε μισή/μία ώρα, και ελέγχοντας ΤΑΚΤΙΚΑ το νερό, γιατί 'σώνεται' γρήγορα. Μετά τις τρεις ώρες, κι αφού έχει πάρει ένα βαθύ κόκκινο προς το μπορντώ χρώμα το λάδι σας, το αφήνετε να κρυώσει ως έχει πάνω στην φωτιά, με σβηστό το μάτι. Αφού κρυώσει το σουρώνετε, και το φυλάτε σε σκοτεινό δροσερό μέρος ή μέσα στο ψυγείο. Κρατάει... ουυυουουουουου. Μπορεί και δύο χρόνια! Και είναι... Παναγιά μου βόηθα για τους πόνους. Αν δεν σας πιάσει αυτό όταν πονάτε, κάτι άλλο τρέχει. Πχ της μάνας μου τελικά της πόναγαν τα νεφρά. Και το καταλάβαμε όταν δεν την έπιασε αυτό το λάδι!

Καλά μαγειρέματα και με προσοχή.

ΥΓ Ενημέρωση: Το λάδι βάφει τα ρούχα, γι' αυτό καλό είναι να βάζετε ένα παλιό ύφασμα ή ρούχο ή πετσέτα στο σημείο που κάνατε την επάλειψη για να έχετε το κεφάλι σας ήσυχο. Η μαμά μου απλά φόραγε μια φανέλα που δεν την φόραγε ποτέ, και την κρατάει μόνο για αυτή τη δουλειά. Με τον άντρα μου δεν το καταλάβαμε ότι βάφει γιατί ολα μαύρα τα φοράει :P

Αποκωδικοποίηση της Διαθήκης του Φλαμέλ ΙΙ



 Εξαιρετικοί αλχημιστικοί συμβολισμοί. Ακόμα και τα χρώματα των λουλουδιών δεν είναι τυχαία.

Μείναμε στο τρίτο σημείο της διαθήκης:
«Αλλά έσφαλα πολύ για 23 χρόνια και  μισό, εργαζόμενος χωρίς να μπορώ  να παντρέψω την Σελήνη, που είναι ο φιλοσοφικός υδράργυρος,  με τον Ήλιο, και να εξάγω από αυτούς τον κόπρο από την γεννεσιουργό τους δύναμη (σημ.μεταφρ. και «σπερματική δύναμη»), που είναι ένα θανατηφόρο δηλητήριο.. Γιατί τότε δεν γνώριζα τον συντελεστή ή φορέα για να ενισχύσω τον Ερμή-υδράργυρο. Γιατί χωρίς αυτόν τον συντελεστή, ο Ερμής-υδράργυρος είναι άχρηστος.»

Όπως είπαμε πριν η σελήνη είναι η θηλυκή ενέργεια και ο Ήλιος η αρσενική. Η γυναίκα θεωρείται θηλυκή ενέργεια αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι ενέργειές της είναι μόνο θηλυκές. Το αυτό ισχύει και για τον άντρα. Επομένως, ασχέτως με την εργασία μέσω της πραγματικής ένωσης άντρα γυναίκας, όταν λέει να παντρέψει την Σελήνη με τον Ήλιο αναφέρεται καθαρά στον φιλοσοφικό υδράργυρο, όπως λέει και ο ίδιος που πρέπει να τον επεξεργαστούμε. Ο φιλοσοφικός υδράργυρος, ο Ερμής-υδράργυρος στην καθαρή του μορφή, είναι ο ακατέργαστος υδράργυρος, δηλαδή η ενέργεια, η οντότητα των σεξουαλικών μας υγρών, που ακατέργαστα εμπεριέχουν κόπρο, δηλαδή τις ακαθαρσίες των Εγώ και των σκεπτομορφών και των επιθυμιών και των αρνητικών συναισθημάτων μας, αλλά και γεννεσιουργό δύναμη, δηλαδή Θεϊκή δύναμη, δύναμη Θέλησης, αυτή την δύναμη που μας κάνει ΚΑΘΑΡΟΥΣ, και ισάξιους των αγγέλων. Αυτό δείχνει πως η ουσία/η ψυχή του σπέρματος, στους ανώτερους κόσμους εμπεριέχει τη δύναμη της πραγματικής δημιουργίας μέσα μας, ακριβώς όπως γίνεται και στον φυσικό κόσμο. Μόνο μέσω του ωαρίου και του σπερματοζωαρίου μπορούμε να δημιουργήσουμε ζωή. Αλλά αυτή η τρομερή δύναμη έχει «μολυνθεί» με περιττές ενέργειες, με την λεγόμενη «κόπρο» των αλχημιστών, και η οποία καθόλου άσχετη δεν είναι με την κόπρο που καθάρισε κάποτε ο Ηρακλής (θα τα συζητήσουμε σε άλλη ανάρτηση αυτά για να δούμε την διαχρονικότητα της Εργασίας). Όταν καθαριστεί αυτή η κόπρος μένει μόνο ο πυρήνας της γεννεσιουργού μας δύναμης, η Ουσία μας καθαρή και ξάστερη. Αλλά πώς γίνεται να καθαρίσεις την βρωμιά όταν είσαι ήδη μέσα στη βρωμιά; Αυτό είναι που δεν μπόρεσε να καταλάβει ο Φλαμέλ για 23 χρόνια. Πώς μπορείς να δεις καθαρά πχ, μέσα από ένα βρώμικο τζάμι; Και το χειρότερο... Πώς καθαρίζεις αυτή τη βρωμιά ώστε να ενισχυθεί ο Ερμής-υδράργυρος, η καθαρότητα μέσα μας δηλαδή;

«Να γνωρίζεις με ποιον τρόπο ο Ερμής μπορεί να ενισχυθεί από έναν μεταλλικό συντελεστή, χωρίς τον οποίο δεν μπορεί ποτέ να εισχωρήσει στην κοιλιά του Ήλιου και της Σελήνης. Μετά πρέπει να σκληρυνθεί, κάτι που δεν μπορεί να γίνει χωρίς το θειϊκό οξύ (σημ. αλλά και ψυχή) του χρυσού ή του ασημιού. Γι’αυτό πρέπει πρώτα να ανοίξεις αυτά με έναν μεταλλικό συντελεστή, δηλαδή με βασιλική σατούρνια (κρόνιο), και μετά πρέπει να θέσεις σε κίνηση τον Ερμή με φιλοσοφικό τρόπο, ώστε να μπορέσεις μετά  με αυτόν τον  Ερμή να διαλύσεις μέσα σε αλκοόλη χρυσού και Σελήνης, και να εξάγεις από την αποσύνθεσή τους τον γεννεσιουργό κόπρο.»

Όπως είπαμε και πριν και όπως λέει εν μέρει εδώ ο Φλαμέλ και πιο καθαρά αργότερα, αφού ενισχυθεί ο Ερμής, πρέπει να σκληρυνθεί με το θειϊκό οξύ, δηλαδή το VITRIOL. Πώς ενισχύεται καταρχήν; Ο μεταλλικός συντελεστής είναι λέει η βασιλική σατούρνια, ή αλλιώς το κρόνιο. Ο συγκεκριμένος μεταλλικός συντελεστής ή κρόνιο δεν έχει να κάνει με την ψυχή του Κρόνου, που είναι το διανοητικό μας σώμα. Όχι ακόμα. Έχει να κάνει, όπως θα δούμε παρακάτω να το αναφέρει σχεδόν ξεκάθαρα για όσους έχουν ελάχιστη γνώση αλχημείας, με το λεγόμενο Κηρύκειο του Ερμή, δηλαδή τον φορέα των εξαχνωμένων/μετατρεμμένων σεξουαλικών μας υγρών, την αιθερική σπονδυλική στήλη, που ξεκινάει από την έδρα της Κουνταλίνι μας, του κέντρου της ατομικής μας Σελήνης, της θηλυκής μας υπόστασης, είτε είμαστε άντρες είτε γυναίκες. Είναι η λεγόμενη έδρα της Θεϊκής μας Μητέρας κατά τους Βουδιστές και Ινδοστανούς. Γύρω από την σπονδυλική στήλη τυλίγονται τα δύο αιθερικά κορδόνια, αυτά που είναι φορτισμένα «θετικά» ή «αρνητικά», αντίθετα σε άντρες και γυναίκες, και μέσω των οποίων γίνεται η μαγνητική ένωση την ώρα της σεξουαλικής επαφής ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες, και η οποία ένωση είναι πολύ εύθραυστη, μπορεί να σπάσει ανά πάσα στιγμή όταν επέλθει ένωση όπως είπαμε με άλλο άτομο, αλλά έχει και την δύναμη να γίνεται πανίσχυρη όσο ενισχύεται μέσω της ένωσης με το ίδιο άτομο. Όχι έτσι απλά και ξερά. Η Εργασία θέλει συγκεκριμένη Φωτιά για να λειτουργήσει. Το εργαστήριο των αλχημιστών έκαιγε νυχθημερόν και οι αλχημιστές πρόσεχαν την φωτιά τους σαν τα μάτια τους... Όταν η Σελήνη η εσωτερική του καθενός ανέλθει μέσω της Εργασίας, που θα δούμε πώς... όλη την διαδικασία στην πορεία της διαθήκης, φτάνει κάποια στιγμή μετατρεμμένη ενεργειακά στο κεφάλι, στην έδρα του Πατέρα, του Ήλιου δηλαδή και τότε γίνεται ο λεγόμενος Ερμής-υδράργυρος, εξ ου και Κηρύκειο του ΕΡΜΗ.

Εν ολίγοις, μέσω της σεξουαλικής εργασίας, η ψυχή του σπέρματος μετατρέπεται και καταφέρνει να εισχωρήσει στις αιθερικές έδρες του Ήλιου και της Σελήνης. Αλλά δεν αρκεί αυτό. Πρέπει να σκληρυνθεί, να λαξευθεί μέσω της ενδοσκόπησης, της αυτοπαρατήρησης, της πραγματικής αυτογνωσίας, που είναι το VITRIOL, το θειϊκό οξύ του χρυσού ή του ασημιού. Τι θα πει αυτό; Ο στόχος των αλχημιστών ήταν η δημιουργία χρυσού, άρα εδώ δεν μιλάει για τον τελικό χρυσό, που είναι το λεγόμενο χρυσό σώμα, αλλά προφανώς για τον άντρα και τη γυναίκα. Εδώ δηλαδή υπονοεί πως η εργασία του VITRIOL μπορεί να γίνει μόνο από τον έναν από τους συντρόφους (την φορά ή εξ ολοκλήρου... θα εξηγήσουμε αργότερα). Ανοίγεις λοιπόν τις έδρες μέσω της σεξουαλικής ένωσης, και θέτεις σε κίνηση αυτές τις ενέργειες μέσω του σεξ (ο φιλοσοφικός τρόπος), ώστε να διαλύσεις μέσα στην αλκοόλη χρυσού και σελήνης, δηλαδή της ερωτικής ένωσης του ζευγαριού, την κόπρο, και από την αποσύνθεση της εσωτερικής κόπρου να εξάγεις την γεννεσιουργό δύναμη. Επομένως η κόπρος, ακόμα κι όταν ανακαλύπτεται και μπορείς να την δεις, διαλύεται εξ ολοκλήρου στην διάρκεια του σεξ. Το πώς γίνεται αυτό ακριβώς θα το δούμε παρακάτω, στην αναφερόμενη πρακτική.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ.

Ξέρω πως ακόμα μοιάζει λίγο ακατανόητο. Είναι επειδή δεν μπορεί ακριβώς να αναλυθεί κομμάτι κομμάτι. Αναγκάζομαι άλλες φορές να αναφέρομαι σε κλειδιά που δίνονται αργότερα ή να μην αναφέρω κλειδιά που χρειάζονται εκείνη τη στιγμή γιατί θα μπερδευτείτε περισσότερο. Σ' αυτή μου την προσπάθεια ανησυχώ κι εγώ μην μπλεχτώ και κάνω κανένα λάθος και επειδή είναι κουραστικό λόγω αυτής της προσπάθειας, σπάω την ανάλυση σε πολλα κομμάτια όπως βλέπετε. Ακόμα κι αν γίνει λάθος όμως θα διορθωθεί στο τέλος, και όταν ενωθούν  όλα τα κομμάτια, και ξαναδιαβάσετε την ανάλυση -ή ίσως καταγράψουμε πολύ πιο απλά και περιεκτικά όλη την διαδικασία- θα δείτε ότι είναι πολύ πιο απλό απ' όσο φαίνεται τώρα. Και ίσως τα "σπασμένα" μέρη έχουν λόγο να είναι έτσι, για να έχετε χρόνο να κατανοήσετε έστω τα λίγα που δίνονται κάθε φορά. Θέλω να ελπίζω πως είναι έτσι δηλαδή.

Όσοι ταράζεστε με την υπόνοια του τι θα διαβάσετε παρακάτω, παρακαλώ μην συνεχίσετε, γιατί θα ταραχτείτε περισσότερο. Η αλχημεία πάντα απαιτούσε ατρόμητους ανθρώπους, και όσοι φοβούνται δεν είναι κατακριτέοι, αλλά δεν είναι και γι' αυτή την Εργασία, γιατί θα ήταν προσβολή για όσους αλχημιστές κυνηγήθηκαν ανά τους αιώνες για τις γνώσεις τους, και παρόλο τον κίνδυνο συνέχιζαν να μεταφέρουν κωδικοποιημένη την Εργασία για το καλό της ανθρωπότητας. 

Όσοι αντέχετε ή ακόμα καλύτερα αδημονείτε για την συνέχεια, σας θυμίζω πως απλά μεταφέρω γνώσεις που ήδη έχουν δωθεί από σπουδαίους ανθρώπους και δασκάλους, και οι όποιες ευχαριστίες σας θα πρέπει να δωθούν νοερά σε Εκείνους και ΜΟΝΟ. Η μόνη μου συμβολή στο Μεγάλο Έργο είναι η επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων του μέσω της πρακτικής, και αυτό αντιστάθηκα πολύ μέχρι να πάρω την απόφαση να το κάνω πράξη.

Υπομονή, να ζητάτε την βοήθεια του Θεού για κατανόηση, όπως προτρέπει και ο αλχημιστής της διαθήκης μας, και οι ουρανοί δεν είναι καν το όριο, παρά μόνο τα σκαλοπάτια προς την Τελειότητα...

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Αποκωδικοποίηση της Διαθήκης του Φλαμέλ.



Το Σύνολο του Αλχημιστικού Έργου.
Αφήνω τα βότανά μου στην άκρη, λοιπόν, όπως μου το ζήτησε η φίλη Blue Angel, και ξεκινάω με πολλή καθυστέρηση ομολογουμένως την ανάλυση της διαθήκης του Νίκολας Φλαμέλ στον ανιψιό του (για την ακρίβεια τον ανιψιό της συζύγου του).
Πριν ξεκινήσουμε θέλω να κάνω μια μικρή αναφορά –και ίσως υπάρξει και εκτενέστερη με νέα ανάρτηση- στα διάφορα σενάρια που κυκλοφορούν όσον αφορά στο κατά πόσον ήταν πράγματι αλχημιστής, εάν όντως η διαθήκη ήταν δική του, σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις αμφισβητείται ότι είχε και ανιψιό (!), και μήπως ήταν απλά ένας τοκογλύφος που βρήκε τον τρόπο να κρύβει τα κέρδη του, μέσω των επαφών του με Εβραίους της εποχής.
Καταρχάς είναι καταγεγραμμένη ιστορικά η φιλανθρωπική του δράση. Μετά το ταξίδι του στην Ισπανία όπου υποτίθεται πως βρήκε ένα από τα κλειδιά για την αποκωδικοποίηση αλχημιστικού κειμένου της εποχής (του μάγου Αμπραμέλιν), ξαφνικά έγινε πλούσιος. Όμως δεν έκανε αυτό που κάνουν συνήθως οι πλούσιοι. Δεν άλλαξε σπίτι, ούτε τρόπο ζωής. Δεν σταμάτησε καν να εργάζεται ως γραφιάς και βιβλιοπώλης. Απλώς άλλαξε μαγαζί, μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερο και ταυτόχρονα άρχισε να χτίζει και να ενισχύει οικονομικά νοσοκομεία, ορφανοτροφεία και εκκλησίες, με ρυθμούς απίστευτους και ακατανόητους. Αλλά το πιο ακατανόητο ήταν πως τα καινούργια κτίρια ήταν όλα διακοσμημένα με αλχημιστικούς συμβολισμούς. Πολλοί δρόμοι πήραν το όνομά του και το όνομα της γυναίκας του γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, και υπήρχαν άνθρωποι που τιμούσαν κάθε χρόνο την προσφορά του μέχρι και 100 χρόνια μετά τον θάνατό του, όπως ένας οίκος τυφλών του Παρισιού. Βλέπουμε λοιπόν πως σε καμία περίπτωση δεν έκρυψε τα ξαφνικά πλούτη του. Θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με τους «κατηγόρους» του ότι με αυτές τις προσφορές του εξασφάλισε την ανοχή της εκκλησίας, αφού η Καθολική Εκκλησία είχε καταδικάσει με θάνατο τους Χριστιανούς τοκογλύφους, αφήνοντας στην ουσία την «τέχνη» στους Εβραίους της εποχής. Αλλά δεν μπορεί να εξηγηθεί το ότι έκανε τόση προσπάθεια να εξασφαλίσει αυτή την ανοχή την στιγμή που δεν άλλαξε τίποτε σημαντικό στην ζωή του. Για ποιον λόγο δηλαδή να διακινδυνεύσει με το να βγει τόσο πολύ προς τα «έξω», την στιγμή που δεν κέρδισε τίποτε άλλο από πλευράς απολαύσεων; Επίσης δεν εξηγείται η ταφόπλακα που ο ίδιος έφτιαξε για τον εαυτό του, η οποία είναι γεμάτη αλχημιστικούς συμβολισμούς. Γιατί να ενδιαφέρεται κάποιος να συντηρήσει έναν μύθο μετά το θάνατό του, αφού δε θα του χάριζε τίποτα, όπως δεν του χάρισε ούτε όσο ζούσε;
Κι αν ακόμα κι αυτό μπορεί να εξηγηθεί σε κάποιο φανατισμένο μυαλό, τότε η εκτέλεση ενός από τους απογόνους του από τον βασιλιά Λούι τον όγδοο πώς εξηγείται; Ο Ντιμπουά, απόγονος και κληρονόμος του Φλαμέλ έκανε μια επίσημη επίδειξη στον βασιλιά, μετατρέποντας μπροστά σε αυτόν και την Αυλή του μπάλες σιδήρου σε χρυσό. Ο καρδινάλιος Ρισελιέ τον ανέκρινε για να μάθει το μυστικό της Φιλοσοφικής Λίθου, αλλά καθώς φαίνεται ο άτυχος Ντιμπουά απλώς είχε στην κατοχή του μέρος της «αλχημιστικής πούδρας» που είχε απομείνει στο σπίτι του Φλαμέλ. Ο Ρισελιέ εξοργισμένος θανάτωσε τον Ντιμπουά, κατάσχεσε όλη του την περιουσία και έκανε άνω-κάτω το σπίτι και το μαγαζί του Φλαμέλ, ψάχνοντας για το Μυστικό... προς μεγάλη του απογοήτευση.
Όλα αυτά δεν συνάδουν με τις αναφορές για έναν έξυπνο τοκογλύφο Χριστιανό που κατάφερε να γίνει ζάμπλουτος από τόκους, και μάλιστα εν μέσω ενός πολύ κλειστού εβραϊκού κυκλώματος που προστάτευε τους δικούς του. Ο Φλαμέλ εργαζόταν σε περιοχή Εβραίων και ήταν Καθολικός. Ακόμα και κολλητούς να είχε Εβραίους, αυτό δεν θα του εξασφάλιζε σε καμία περίπτωση την ανοχή των Εβραίων στο να εισβάλλει στις «δουλειές» τους.
Πέραν αυτών, στον μύθο του Φλαμέλ ήρθε να προστεθεί το γεγονός ότι ο τάφος του ανοίχθηκε από τον Ρισελιέ και βρέθηκε άδειος. Ίσως είχε κλαπεί το πτώμα του, για κάποιον περίεργο λόγο, πάντως να εξαφάνισε ο ίδιος ο Φλαμέλ την σορό του για να ενισχύσει τον μύθο, είναι κομματάκι δύσκολο!

Το Αλχημιστικό Κηρύκειο του Ερμή.
Προφανώς, ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστέψει ό,τι θέλει.. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι η παρούσα «διαθήκη» περιέχει αλχημιστικά κλειδιά που πλέον είναι γνωστά, και έχουν εφαρμοστεί και εφαρμόζονται με επιτυχία εδώ και αιώνες από αλχημιστές της εσωτερικής αλχημείας. Άρα ως σύγγραμμα και μόνο είναι ενδιαφέρον για όποιον επιθυμεί να ξεκινήσει την εσωτερική αλχημιστική εργασία. Οι καιροί ευνοούν κάτι τέτοιο, γιατί ως γνωστόν οι δυσκολίες είναι αυτές που δίνουν τις μεγαλύτερες ευκαιρίες, και ο δρόμος προς το Είναι μας είναι δύσβατος. Όσοι λοιπόν ξυπόλητοι και ειλικρινείς, προσέλθετε και με δική σας ευθύνη αναλάβετε το έργο της Μετατροπής σας σε Θεούς, αντάξιους να μιλάτε με τους Αγγέλους. Το κλειδί έχει παραδοθεί από Μυστικιστές του 19ου και 20ου αιώνα, αλλά υπάρχει σε γραπτά των Βουδιστών, των Ινδουιστών αλλά και του εσωτερικού Χριστιανισμού, από απαρχής των διδασκαλιών τους. Ξεκαθαρίζω πως η εσωτερική αλχημεία δεν έχει καμία σχέση με την εξωτερική αλχημεία ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ, αλλά οι νόμοι είναι ακριβώς οι ίδιοι. Και όποιος μετατρέψει τον εσωτερικό του σίδηρο σε χρυσό στα ανώτερα επίπεδα, μετατρέπει το ίδιο του το σώμα, και έχει την δύναμη κάποια στιγμή να μετατρέψει και σώματα «έξω» απ’ αυτόν, όπως σίδηρο του φυσικού επιπέδου σε χρυσό του φυσικού επιπέδου. Φυσικά μπορείτε να ασχοληθείτε αποκλειστικά με την «εξωτερική» αλχημεία. Δεν έχω ασχοληθεί γιατί θεωρώ ελλειπή οποιαδήποτε τέχνη ή επιστήμη μένει μόνο στη φυσική εκδήλωση, ή και αντίστροφα οποιαδήποτε τέχνη ή επιστήμη μένει μόνο στην εσωτερική αναζήτηση. Για μένα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη πρακτική οποιουδήποτε τύπου που δεν εμπεριέχει κατά το δυνατόν όλα τα επίπεδα, δηλαδή Φύση, Συναίσθημα, Διάνοια και Θέληση! Η επιλογή δική σας για το πώς θα πράξετε από δω και πέρα, τα πιθανά λάθη ή επιτυχίες επίσης δικά σας. Χωρίς ευφημισμούς και ψευτοευγένειες, λοιπόν, ιδού η ανάλυση:

«Και επ’ αυτού μήν ξεχάσεις να ζητήσεις από τον Θεό να σου απονείμει την κατανόηση της λογικής της αλήθειας της φύσης, που θα δεις σε αυτό το βιβλίο, όπου έχω καταγράψει τα μυστικά λέξη προς λέξη, σελίδα προς σελίδα, και όπως τα πραγματοποίησα με την αγαπημένη σου θεία Περενέλ, η οποία μου λείπει πολύ.»
Εργάστηκε με την σύζυγό του Περενέλ, ακριβώς επειδή η εσωτερική αλχημεία πραγματοποιείται μέσω της ερωτικής ένωσης των νόμιμων συζύγων, στα μάτια του Θεού ή/και των ανθρώπων. Γιατί αυτό; Επειδή η ερωτική ένωση «δένει» ενεργειακά ή μαγνητίζει αν θέλετε τους συντρόφους. Αυτός ο δεσμός είναι η βάση όλης της εργασίας μας, και σπάει όταν επέλθει ερωτική ένωση με άλλον. Μπορεί να επανέλθει φυσικά, αλλά στην ουσία ξεκινάμε από την αρχή και ό,τι εργασία έχουμε κάνει ως τότε έχει καταστραφεί.

«Η αιτία της φύσης είναι ο Ερμής, ο Ήλιος και η Σελήνη»
Τα εργαλεία της εργασίας μας είναι ο Ερμής, τα σεξουαλικά υγρά, ο Ήλιος, δηλαδή η οντότητα του σπέρματος, ο άντρας, και η Σελήνη, δηλαδή η οντότητα του ωαρίου, η γυναίκα.

«Αλλά έσφαλα πολύ για 23 χρόνια και  μισό, εργαζόμενος χωρίς να μπορώ  να παντρέψω την Σελήνη, που είναι ο φιλοσοφικός υδράργυρος,  με τον Ήλιο, και να εξάγω από αυτούς τον κόπρο από την γεννεσιουργό τους δύναμη (σημ.μεταφρ. και «σπερματική δύναμη»), που είναι ένα θανατηφόρο δηλητήριο.. Γιατί τότε δεν γνώριζα τον συντελεστή ή φορέα για να ενισχύσω τον Ερμή-υδράργυρο. Γιατί χωρίς αυτόν τον συντελεστή, ο Ερμής-υδράργυρος είναι άχρηστος.»

Είναι πολύ εύκολο να κάνεις λάθος στην εργασία, και το μεγαλύτερο λάθος είναι όταν ενώνουμε τον Ήλιο με την Σελήνη χωρίς το θειικό οξύ, το οποίο αναφέρεται παρακάτω, και δεν είναι άλλο από το λεγόμενο vitriol, που αποτελεί ακρωνύμιο για την εξής φράση: Visita Interiora Terra Rectificando Invenies Ocultum Lapidem, που σημαίνει «Επισκέψου το εσωτερικό της γης σου, και μέσω της αποκατάστασής της/του καθαρισμού της θα ανακαλύψεις την κρυμμένη πέτρα», το οποίο με την σειρά του σημαίνει πολύ απλά Γνώθι Σ’ Αυτόν και μέσω της Κάθαρσης θα δεις το Είναι σου». Δεν αρκεί το να γνωρίσεις την εσωτερική σου γη, το μέσα σου, την ψυχολογία σου. Πρέπει να καθαρίσεις αυτή τη γη από το «σίδηρο», από την βρωμιά για να βρεις, να αποκαλύψεις και να ανακαλύψεις αυτό που ήδη υπάρχει μέσα σου κρυμμένο. Κι όχι μόνο θα το δεις, αλλά θα το λαξεύσεις κιόλας. Αυτή είναι η Φιλοσοφική Λίθος, η λαξευμένη πέτρα, η Γη μας που έχει καθαριστεί, και που με το καθάρισμα αποκαλύπτει την αληθινή της φύση, την τετραγωνισμένη ή μάλλον κυβική της φύση, αυτή που εκδηλώνεται μέσω των τεσσάρων στοιχείων που εμπεριέχουν το πέμπτο μέσα στα σωθικά του κύβου, και που είναι αυτό που δίνει μορφή στον κύβο... Τότε το χάος... ο κύκλος, τετραγωνίζεται ή μάλλον κυβοποιείται, μορφοποιείται. Αυθαίρετος συμβολισμός; Δεν ξέρω, μπορεί...

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κύλησε το βότανο και βρήκε το λάδι Α'



   
Ξύπνησε ένα ωραίο πρωϊνό του Ιούνη το βαλσαμόχορτο και είδε το τρυφερό χεράκι μου με ένα ψαλιδάκι να του κόβει τα ανθάκια. Παραλίγο να στεναχωρηθεί, αλλά όταν είδε πως καθόλου δεν πόνεσε, και αφού το διαβεβαίωσα πως τα λουλουδάκια του θα ζούσαν μια νέα ζωή και θα πρόσφεραν χαρά και ανακούφιση στον κόσμο, χάρηκε και το βαλσαμόχορτο  -και γλύτωσα κι εγώ το βοτανοβρισίδι!

Κάπως έτσι βρίσκεται μια λάτρης των βοτάνων με μια σακούλα φρέσκα, ανοιγμένα λουλούδια βάλσαμου. Κι αφού τα τινάξει ΠΟΛΥ ΑΠΑΛΑ από τυχόν σκόνες τα βάζει σε καλής ποιότητας λαδάκι, κατά προτίμηση ελαιόλαδο, κλείνει καλά-καλά το βάζο του, το φασκιώνει με λευκό πανί και το βάζει στον ήλιο, ή σε ηλιόλουστο μέρος, πχ ένα παράθυρο, για 40 μέρες, ανακινώντας μια φορά την ημέρα το βάζο. Το βαλσαμόλαδο γίνεται ΜΟΝΟ με φρέσκα άνθη, γιατί αποξηραμένα έχουν χάσει το αιθέριό τους που τα κάνει μοναδικά. 

Αυτή η συνταγή για βαλσαμέλαιο είναι μόνο για εξωτερική χρήση. Αν το θέλουμε για πόσιμο -θα πούμε σε άλλη ανάρτηση τις ιδιότητες του βαλσαμέλαιου- καλό είναι να ακολουθήσουμε την ψυχρή μέθοδο εκχύλισης, αφού πρώτα το αφήσουμε για 2-3 μέρες στον ήλιο. Το βάλσαμο για εξωτερική χρήση κάνει για: οκ, τα πάντα σχεδόν. Μολυσμένα τσιμπήματα, πληγές που δεν κλείνουν, έλκη από κατακλίσεις, έλκη ποδιών από ουρικό οξύ, καψίματα, κοψίματα, κυτταρίτιδα, ονυχομηκυτιάσεις, ξηροδερμίες, ακμή και σπυράκια κι ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Εξ ου και το βάζω σε όλες μου τις κηραλοιφές και σε λίγο θα το βάζω και στα σαπούνια μου φαίνεται!!! Το παρόν λοιπόν δεν νοείται να λείπει από ελληνικό σπίτι.

Και πάμε στο σύμφυτο, τον θεραπευτή ιστών και οστών, τον μάγο της ανάπλασης. Οι ρίζες και τα φύλλα του περιέχουν αλλαντοΐνη, μια ουσία ανάπλασης που την βρίσκετε απομονωμένη σε πολλα καλλυντικά και θεραπευτικά σκευάσματα. Έχουν γίνει πολλές μελέτες και έρευνες για την αποτελεσματικότητά του στην οστεοαρθρίτιδα, μια κατεξοχήν ασθένεια των οστών, και το σύμφυτο απέδειξε ότι όχι μόνο αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, αλλα θεραπεύει κιόλας σε μεγάλο βαθμό της βλάβες των οστών, καλυτερεύοντας την κίνηση των ασθενών. 
 
Η ρίζα, όπως όλες οι ρίζες, δεν παραδίνεται εύκολα. Θέλει τρόπο, κόπο και πολλή υπομονή. Ένας καλός τρόπος είναι να μουλιάσετε για κανένα μισάωρο την ρίζα, και να συνεχίσετε με τη θερμή εκχύλιση σε μπεν μαρί ή σε βάζο μέσα σε κατσαρολίτσα με νερό, όπου το θερμαίνετε στην χαμηλότερη δυνατή θερμοκρασία για 3-4 ώρες, μετά το αφήνετε να κρυώσει πάνω στο μάτι, ανακατεύετε ελαφρά, και επαναλαμβάνετε την διαδικασία για τουλάχιστον άλλες δύο φορές με την ίδια ρίζα. Δεν αλλάζουμε το υλικό μας εδώ, προσπαθούμε να το "πείσουμε" να μας δώσει τις θεραπευτικές του ουσίες. Εγώ συνολικά το κάνω τέσσερις φορές, γιατί έτσι βγαίνουν μαζί με την ώρα κρυώματος σχεδόν 24 ώρες. Όταν φτιάχνω σύμφυτο... του χαρίζω μια ολόκληρη μέρα και το κάνω με πολλή χαρά και απέραντη ευγνωμοσύνη. Και για να γίνουμε πιο ωμοί... ακόμα κι αν κουραστώ σκέφτομαι ότι με 10 ευρώ θα αγόραζα 100 ml λαδιού, ενώ με τα ίδια λεφτά φτιάχνω σχεδόν ένα λίτρο πολύ δυνατού λαδιού σύμφυτου. Όπως και να το δει κανείς, κερδισμένοι είμαστε.

Ιδού και η πανέμορφη πορτοκαλίζουσα καλέντουλα. Χαζός ήταν ο Γαληνός που την χρησιμοποιούσε ως βασικό συστατικό στην αλοιφή του για την επούλωση των πληγών των μονομάχων; Κι εμείς... με τους μονομάχους τα παιδια μας, την τιμούμε δεόντως και την προσθέτουμε στην κηραλοιφή Πρώτων Βοηθειών κι έχουμε κλείσει πληγές και πληγές σ' αυτά τα τρυφερά γονατάκια που όπου δουν σκαλί ή λακούβα θα πέσουν μέσα να τσακιστούν. Η καλέντουλα έχει τις θεραπευτικές ιδιότητες του βαλσαμόχορτου και όπου κι αν έψαξα βρήκα παρόμοιες χρήσεις. Αντισηπτική, επουλωτική, αναπλαστική, εν ολίγοις τέλεια!
Εγώ λοιπόν χρησιμοποιώ τα δύο λάδια σε ίσες ποσότητες σε πολλές από τις επουλωτικές μου κηραλοιφές και έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Έχω δει σημαντικά αποτελέσματα όταν τα χρησιμοποιώ μαζί. Η Καλέντουλα λοιπόν μπορεί να εκχυλιστεί με οποιονδήποτε από τους τρόπους που ενδείκνυνται για εκχύλιση ανθέων αλλά σας προτείνω τον ακόλουθο, που φαίνεται πως δίνει πιο δυνατό λάδι. Σημειώστε, αναλογίες 50/50 βότανο, λάδι. 

Εδώ στα στραγγίσματα... Και το τουλπάνι μας κάνει.


Βάζετε σε μπεν μαρί το λάδι και την καλέντουλα και το θερμαίνετε ΑΝΟΙΧΤΟ αυτή τη φορά για 1 ώρα περίπου. Μετά τη μία ώρα βάλτε το υλικό σας σε καθαρό αποστειρωμένο βάζο, βάλτε ένα τουλπάνι από πάνω του, και από πάνω κλείστε το βάζο. Καλύτερα να χρησιμοποιήσετε αυτά που είναι για μαρμελάδες, όχι αυτά με το στριφτό καπάκι. Το τουλπάνι θα κρατήσει πιθανή υγρασία, γιατί η καλέντουλα και γενικά τα άνθη κρατάνε υγρασία, ακόμα κι όταν είναι αποξηραμένα. Εμένα μου είχε χαλάσει λάδι καλέντουλας λόγω υγρασίας και ήταν αποξηραμένα καλά και πολλές βδομάδες τα λουλούδια! Μετά αφήστε το βάζο σε ένα φωτεινό παράθυρο για δύο βδομάδες. Και μετά ακολουθείτε την σύνηθη διαδικασία. Θα έχετε ένα μοσχομυριστό λαδάκι. Στην καλέντουλα βάζω συνήθως ηλιέλαιο γιατί μ' αρέσει το απαλό πορτοκαλί χρώμα που παίρνει! Θα το δοκιμάσω και με ελαιόλαδο όμως, με τριπλή εκχύλιση και θα μοιραστώ τα αποτελέσματα! Σε επόμενες αναρτήσεις θα μιλήσουμε και για άλλα βοτανόλαδα. Ο κατάλογος είναι μεγάλος. Υπομονή να έχετε.