Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Πώς θα ζήσω μέχρι τα 150; Ερωτώ...



Καταρχάς ξεκαθαρίστε άμεσα γιατί να θέλετε να ζήσετε μέχρι τα 150! Προσωπικώς δεν με νοιάζει, αλλά οι λόγοι που μπορεί κάποιος να θέλει συνειδητά να ζήσει πολλά χρόνια είναι οι εξής ελάχιστοι για το φτωχό μου μυαλό:

1. Φοβάστε τον θάνατο, και αυτός φίλοι μου είναι ο χειρότερος λόγος όχι μόνο να θες να ζήσεις πολλά χρόνια, αλλά να το προσπαθείς κιόλας. Το πιο πιθανό είναι να πεθάνετε νωρίτερα από το άγχος σας και μόνο. Αν λοιπόν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, καλύτερα να αρχίσετε τον διαλογισμό, όπως τον έχουμε ήδη συζητήσει σε προηγούμενες αναρτήσεις, και την διάλυση των εγώ μας, όπως θα τις συζητήσουμε σε επόμενες, γιατί δεν σας βλέπω καλά.
2. Θεωρείτε ότι ο κόσμος δεν θα μπορεί να συνεχίσει χωρίς εσάς. Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά μια χαρά θα συνεχίσει, όσο "σπουδαίος" κι αν είστε! Σας παραπέμπω στην "θεραπεία" της πρώτης κατηγορίας.
3. Θεωρείτε πως ο κόσμος είναι τόσο όμορφος που δεν θέλετε να τον αποχωριστείτε. Οκ... όπως έχουμε ήδη πει, όλοι ζούμε στην προσωπική μας φούσκα, όπου δεν μπορούμε να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά. Δεν διατείνομαι πως εγώ τα βλέπω αντικειμενικά, αλλά από την δική μου φούσκα ο κόσμος θέλει πολλή δουλειά για να γίνει όμορφος, εκτός αν μπορείτε να πάτε να ζήσετε μακριά από τους ανθρώπους σε κανένα βουνό, ξέρω γω. Από την άλλη δεν μπορώ να σας κρίνω για την υπέρμετρη αισιοδοξία σας ή επιλεκτική αντίληψη του ωραίου και καλού. Δεν υπάρχει καμία θεραπεία για την περίπτωσή σας, και να σας πω την αλήθεια, δεν βλέπω τον λόγο να πρέπει να θεραπευτείτε. Μακάρι να είχα την αρρώστια σας! 
4. Θεωρείτε πως ο κόσμος χρειάζεται βοήθεια, και έχετε σκεφτεί έναν-δυο τρόπους να βάλετε κι εσείς το λιθαράκι σας. Είστε υπέροχοι, αλτρουιστές, ρομαντικοί, ιδεολόγοι, αλλά και τύποι της δράσης, αλλά σοβαρά τώρα: ΛΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ; Όντως το πιστεύετε ότι θέλετε να παραμείνετε σε αυτό το χάος για να θυσιάσετε την ψυχική σας υγεία για χάρη μιας ανθρωπότητας που οδεύει προς την καταστροφή και ελπίζετε ότι θα τα καταφέρετε κιόλας; Δεν έχω λόγια... Θα ήθελα πολύ να σας γνωρίσω αν ισχύει κάτι τέτοιο.

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος λόγος, αλλά όποιος κι αν είναι ο λόγος τελικά δεν με αφορά -και όχι δεν θα σας πω σε ποια κατηγορία ανήκω! Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να μοιραστώ μαζί σας ό,τι αποκόμισα από την προσωπική μου αναζήτηση και έρευνα επί του θέματος. Τα αποτελέσματα της αναζήτησής μου είναι άκρως εντυπωσιακά, γιατί ΝΑΙ είναι εφικτό να χαρίσετε στον πολύτιμο εαυτό σας το λιγότερο 4-5 χρόνια, το περισσότερο δεν ξέρω πόσο, εξαρτάται από την προσπάθεια και το κατά πόσο ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ότι μπορείτε να το καταφέρετε. Κι όμως, το να πιστέψετε ότι μπορείτε να αυξήσετε τα χρόνια ζωής σας είναι το Α και το Ω στο να το καταφέρετε. Όλα τα άλλα είναι τα υπόλοιπα ενδιάμεσα γράμματα, αλλά χωρίς αυτό δεν έχετε καν... αλφαβήτα! 

Ξεκινάμε λοιπόν μια νέα κατηγορία αναρτήσεων, την οποία σας προτείνω να πάρετε πολύ σοβαρά, όχι μόνο για τους λόγους που προανέφερα, αλλά επειδή, ακόμα κι αν δεν καταφέρετε να κερδίσετε χρόνια ζωής, τουλάχιστον θα ζήσετε αυτά που σας απομένουν απόλυτα υγιείς και ευτυχισμένοι, κι αυτός είναι ΣΙΓΟΥΡΑ ένας λόγος να δώσετε βάση. 

Προφανώς οι πληροφορίες που θα ακολουθήσουν είναι πάμπολλες, αλλά θα προσπαθήσω να τις παρουσιάσω όσο πιο οργανωμένα και απλά μπορώ. Να ξέρετε πως δεν υπάρχει ανώτερο όριο έναρξης για την ενασχόληση με αυτόν τον τομέα. Μπορείτε να είστε ένας πλαδαρός, αγύμναστος καπνιστής 45 ετών, που νιώθει πως η ζωή του έχει ήδη τελειώσει, και να φέρετε τα πάνω - κάτω. Υπάρχουν πολλά αντίστοιχα περιστατικά, οπότε δεν έχετε καμία δικαιολογία να μην το κάνετε κι εσείς, αν όντως το έχετε πάρει απόφαση. Μπορεί να είστε κοντά στα 60 και να αναρωτιέστε πώς είναι δυνατόν να ξανανιώσετε, αφού ήδη είστε στο τελευταίο στάδιο της γήρανσης! Καλά... όποιος σας φύτεψε αυτή την ιδέα στο μυαλό έχετε το ελεύθερο από το σύμπαν να τον χαστουκίσετε! Μπορεί να είστε ένας νεαρός αλαζόνας της δεύτερης κατηγορίας. Έχετε τις καλύτερες προοπτικές για να φτάσετε τα 200. Τώρα... δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό για τον πλανήτη και τους υπόλοιπους ανθρώπους, αλλά ποτέ δεν ήμουν υπέρ του Καιάδα. Έχετε κι εσείς δικαίωμα να ζήσετε!

Ες αύριον τα σπουδαία, λοιπόν. Ετοιμαστείτε να ξανανιώσετε! Και σε καμιά εκατοστή χρονάκια, μπορούμε να κάνουμε ένα re-union, ας πούμε, του blog, και να ανταλλάξουμε φωτογραφίες πριν-μετά κλπ κλπ κλπ!


3 σχόλια:

fantra13 είπε...

Αχ τι γλυκό τρελοκομείο που είσαι!!! Μόνο εσύ μπορείς να γράφεις στα σοβαρά άρθρα για το πως να φτάσουμε τα 150! :-P

Blondbrained είπε...

Εννοείς να γράφω με χιουμοριστικό τρόπο για τόσο σοβαρά θέματα!!! Γιατί, αγάπη μου, το επόμενο βήμα της αντίστασης είναι να μην πεθάνουμε όπως θέλει ο Λοβέρδος, αλλά να ζήσουμε για να μας πληρώνουν συντάξεις ακόμα και μετά τον θάνατο των τρισέγγονων του Λοβέρδου!

Ανώνυμος είπε...

Ψάχνω για την επόμενη ανάρτηση για τα 150..που είναι;; μας άφησες στη μέση ... νομιζω?