Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Πείτε αλεύρι...


...και μετά πείτε το ψωμί ψωμάκι, γιατί σήμερα έγινα φουρνάρισσα για χάρη σας! Όλη μέρα αυτή η κουζίνα έκαιγε. Θα μου έρθει η ΔΕΗ και μετά ούτε ψωμί δε θα 'χω να φάω, αλλά χαλάλι σας...

Καλά... για τα παιδιά και τον σύζυγο τα έφτιαξα, όχι ότι συγκινηθήκατε με τα παραπάνω, αλλά τέλος πάντων. Εγώ σήμερα σας έχω μια ανάρτηση μοσχομυριστή γεμάτη συνταγές και εικόνες. Πολλές εικόνες. Μέχρι ψωμί πέταξα σε μια δοκιμή που ... προφανώς απέτυχε. Τι σας γλυτώνω η γυναίκα. Το έκλαιγα που το πέταγα, και για λίγο δίστασα, αλλά δεν έχω καμία διάθεση να ξερνάω από την βαρυστομαχιά επειδή η μπουκιά που έφαγα φούσκωνε μέσα μου κι άλλο.

Τέλος πάντων, μην σας κρατάω, πρέπει να οργανωθείτε κιόλας, να συγκεντρώσετε τα υλικά σας, να αποφασίσετε πού θα καταναλώσετε τον πολύτιμο χρόνο σας και τα ακόμα πιο πολύτιμα πλέον λεφτουδάκια σας.

Καταρχάς, φτιάξτε μια μεγάλη, αλλά ΜΕΓΑΛΗ κούπα καφέ. Να, σαν ετούτη ένα πράμα:

 Εγώ τον πίνω γλυκό χωρίς γάλα, ευχαριστώ και γεια μας! Σιγά που δεν κάνει να λέμε "γεια σου" με τον καφέ. Πφ... δεισιδαιμονίες... Ή μήπως όχι; Λέτε γι' αυτό να απέτυχε εκείνο το καρβέλι; 

Μπα... είμαι σίγουρη πως ήταν το πείσμα μου να δοκιμάσω με άλλα αλεύρια μια τέτοια συνταγή, ενώ κάτι μου φώναζε μέσα μου "βρε, ζώον τι πας να φτιάξεις!"

Τέλος και πάντων όλων. Ξεκίνησα το πρωί με πολλή διάθεση και τις καλύτερες προϋποθέσεις, με στόχο να φτιάξω ένα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΨΩΜΑΚΙ ΤΟΥ ΤΟΣΤ που είχα φτιάξει και χθες και δεν έμεινε τίποτις. Και πάντα είναι χρήσιμο ένα καλό ψωμί για τοστ, ειδικά όταν κυκλοφορούν παιδιά και άντρες στο σπίτι. Το συγκεκριμένο το δοκιμάσαμε και ψητό στην τοστιέρα και άντεξε τις ... πιέσεις και ήταν υπεροχότατον. Ο σύζυγος το δοκίμασε και με ελιές και ντομάτα, και σχεδόν ξέχασε πόσο λάτρεψε το προηγούμενο ψωμάκι, αυτό της μπύρας. Εν μέρει χαίρομαι, γιατί μούφες ψωμιά στην πρώτη θέση των προτιμήσεων δεν το πάει η καρδιά μου. Αυτή η επιλογή ήταν και δίκαιη, αδελφέ! Το ψωμάκι μου το έκανα μισό/μισό ολικής και λευκό, οπότε είναι υγιεινότατον, αλλά μπορείτε να το κάνετε μόνο με λευκό αλεύρι, ή με πολύ λιγότερο μαύρο. Με περισσότερο μην το επιχειρήσετε, δε θα φουσκώσει αρκετά για να το αποκαλέσετε ψωμί του τοστ. Ή ψωμί γενικώς... Γενικά μ' αρέσει ο συνδυασμός μισό/μισό. Αλλά γούστα είναι αυτά, αυτοσχεδιάστε. Την συνταγή τη βρήκαμε εδώ: http://www.sintagespareas.gr/sintages/eykolo-pentanostimo-psomaki-gia-tost.html


Εγώ του έκανα άλλο σχέδιο, βέβαια, αλλά κι αυτό της φωτογραφίας στην ορίτζιναλ συνταγή μια χαρά ωραιότατο είναι. Το παραπάνω είναι ΕΝΑ καρβέλι, και θα σας δείξω πώς το έκανα. Έτσι πέτυχα το σχήμα του τοστ, αλλά μπορείτε να το κάνετε και σαν πλεξούδα μέσα στη φόρμα, ή απλά να το χώσετε μέσα και να τελειώνετε. Ακολουθεί η συνταγή με τις απαραίτητες αλλαγές.
  • 2 κούπες λευκό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 2 κούπες μαύρο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 1/4 κούπας χλιαρό νερό
  • 1 κ.γ. μέλι
  • 2 1/4 κ.γ. ξερή μαγιά
  • 1 3/4 κ.γ αλάτι
  • 2 κ.γ. βούτυρο
  • 1/3 κούπας γάλα
  1. Βάζουμε όλα τα υλικά στο μίξερ σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να γίνει η ζύμη λεία και απαλή.
  2. Ζυμώνουμε με τα χέρια για 10 λεπτάκια. Προσθέτουμε αλεύρι αν κολλάει στα χέρια.
  3. Λαδώνουμε ένα μπολ και βάζουμε τη ζύμη μας. Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 1 1/2 ώρα ή μέχρι να διπλασιαστεί.
  4. Κόβουμε την ζύμη μας σε δύο ίσα κομμάτια που τα "τραβάμε" ελαφρά για να γίνουν μακρόστενα. 

     5. Βουτυρώνουμε μια μακρόστενη φόρμα και τοποθετούμε τα δύο κομμάτια της ζύμης, 
         το ένα  κολλητά στο άλλο, όπως στην φωτογραφία. Την αφήνουμε σκεπασμένη  για
         30 λεπτά να φουσκώσει.


      6. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά, μέχρι
          να  ροδίσει καλά, στην τελευταία θέση του φούρνου.
      7. Μόλις το βγάλουμε, όπως είναι ζεστό, το αλείφουμε με λίγο βούτυρο για να κάνει ωραία 
        κρούστα. Και την κάνει, πιστέψτε με.
     8. Το αφήνουμε να κρυώσει καλά πάνω σε σχάρα και το κόβουμε σε φέτες. Εδώ το βλέπετε
         μαζί με το αποτυχημένο καρβέλι που μέχρι να ψηθεί το ψωμί του τοστ ήταν ήδη ψημένο.
        Θα σας πω μετά γι' αυτό, δεν μπορώ τώρα... τσαντίζομαι!


 Πάντως, επειδή το καλό ψωμί του τοστ φαίνεται από το αν μπορείς να κόψεις μια λεπτή φέτα χωρίς να σου γίνει κομμάτια, ιδού η απόδειξις. Είναι πολύ λεπτή η φετούλα, ξέρω πως δεν φαίνεται καλά εδώ, ανάθεμα το ταλέντο μου στη φωτογραφία που το έχασα κάπου...


Κι εδώ έτοιμα τα καρβελάκια, κομμένα στη μέση για να μοιραστούν σε φίλους ή συγγενείς, ή απλά για να τα βάλετε στην κατάψυξη. Εγώ τα έδωσα και το ένα που έμεινε σίγουρα δεν θα προλάβει να μπαγιατέψει.


Και αφού έκανα τις αρχικές προετοιμασίες για το εξαιρετικό ψωμάκι του τοστ, για την ακρίβεια την ώρα που το είχα αφήσει να φουσκώσει, εγώ έφτιαχνα το δεύτερο... το αποτυχημένο. Αυτό που καμαρώνει το καημενούλι πρώτο-πρώτο στην ανάρτηση. Μαντέψτε ποιο είναι και τι έκανα. Δεν θα το μαντέψετε. Είναι το ψωμάκι της μπύρας από την προηγούμενη ανάρτηση, κι αν σκεφτόσασταν να παίξετε πολύ με τα αλεύρια σας μην το κάνετε. Κι αν το κάνετε, τουλάχιστον μην βάλετε αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Γιατί εγώ η καλή σου σκέφτηκα: "κι αν εγώ δεν έχω ούτε μαγιά ούτε αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, τι κάνω;" Και μου ήρθε η φαεινή ιδέα να βάλω αλεύρι για όλες τις χρήσεις, και μάλιστα όχι μόνο από το λευκό αλλά ΚΑΙ από το μαύρο, και νόμιζα κιόλας η αισιόδοξη πως με μια κουταλιά μπέικιν θα έκανα δουλειά. Και ήμουν τόσο σίγουρη για την επιτυχία μου που έφτιακα και διπλή δόση!!!! ΝΑ! (μουτζώθηκα). Το ψωμάκι απόξω λαχταριστό, το μαχαίρι έβγαινε καθαρό... εδώ σας θέλω, και όταν πια ήρθε η ώρα να το κόψω, το μισό αλεύρι ήταν άψητο. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Σήκωσα το ένα φρύδι, σούφρωσα τα χείλη αγανακτισμένη και το πήρα και το τύλιξα σε μια σακούλα για να πάει εκεί που του 'μελλε. Αυτό που κλαίω περισσότερο είναι οι δύο μπύρες!!! Κλαψ!
Πάρτε και μερικές φωτογραφίες, έτσι για να το αποχαιρετίσουμε και επισήμως. Τώρα ξέρετε τι δεν πρέπει να κάνετε. Είχε προοπτικές, δεν λέω...



Μέχρι εγώ να καταλάβω πάντως την χυλόπιτα που είχα φτιάξει αντί για ψωμί, προχωρούσα ήδη στην τρίτη, και ΠΟΛΥ ΕΠΙΤΥΧΗΜΈΝΗ προσπάθεια, που με αποζημίωσε για όλο τον πόνο που μου έδωσε το δεύτερο καρβέλι μου. Το ψωμί που ακολουθεί είναι για ειδικές περιστάσεις. Δηλαδή για κάθε μέρα, αν για σας κάθε μέρα είναι ειδική περίσταση και άξια γιορτής.

Είναι ένα ΨΩΜΙ ΤΥΠΟΥ ΜΠΡΙΟΣ που μοιάζει με τσουρέκι αλλά δεν είναι. Είναι τόσο μαλακό, τόσο νόστιμο και μυρωδιαστό. Τα παιδιά το φάγανε σήμερα το βράδυ σκέτο για βραδινό. Ειλικρινά αυτό είναι πρωτάκουστο για τα παιδιά μου. Και μάλιστα η μεγάλη ζήτησε να της δώσω μια φέτα για αύριο στο σχολείο, και δεν είχε μείνει τίποτα. Έκανα μόνο μισή δόση, μία φόρμα δηλαδή, δοκιμαστικά. Πού να φανταζόμουν η γυναίκα. Αύριο έχω να ξαναφτιάξω! Η συνταγή είναι από δω: http://www.greekmasa.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=5931&Itemid=49



 Γράφετε συνταγούλα:

Υλικά (για 2 μακρόστενες φόρμες 30 εκατοστών)
  • 475γρ.νερό
  • 135γρ.ζάχαρη
  • 2 φακελάκια μαγιά ξερή
  • 1 κ.γ αλάτι
  • 60γρ.ελαιόλαδο
  • 820γρ.αλεύρι για τσουρέκι.  
Εκτέλεση
  • Σε ένα μεγάλο μπολ ή λεκάνη διαλύουμε τη μαγιά σε χλιαρό νερό (να μην καίει) και αφήνουμε 5 λεπτά να ενεργοποιηθεί.
  • Διαλύουμε μέσα τη ζάχαρη και αφήνουμε άλλα 5 λεπτά (θα δούμε μικρές φούσκες στην επιφάνεια).
  • Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το αλεύρι με το αλάτι ανακατεμένο και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια αφράτη ζύμη, την οποία βάζουμε σε μπάλα στο κέντρο της λεκάνης μας.

  • Πασπαλίζουμε αλεύρι, σκεπάζουμε  με μεμβράνη και αφήνουμε τη ζύμη σε ζεστό μέρος να φουσκώσει καλά και να διπλασιαστεί σε όγκο.
  • Λαδώνουμε 2 φόρμες μακρόστενες.
  • Χωρίζουμε τη ζύμη στη μέση.
  • Μπορούμε να βάλουμε το κάθε ζυμάρι απευθείας μέσα στην κάθε φόρμα ή αν θέλουμε να πάρει τη χαρακτηριστική μορφή του ψωμιού του τοστ (δλδ. η κάθε φέτα να είναι σαν καρδούλα) κάνουμε το εξής:
  • Κόβουμε τη ζύμη σε μπαλάκια και βάζουμε το ένα  μπαλάκι δίπλα στο άλλο μέχρι να γεμίσει η φόρμα.
  • Αφήνουμε να ξαναφουσκώσει μέχρι να γεμίσει σχεδόν ως πάνω.


  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 220 βαθμούς και λίγο πριν βάλουμε μέσα το ψωμί κατεβάζουμε στους 180.
  • Ψήνουμε στις αντιστάσεις για 30 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει καλά. Εγώ το έψησα στον αέρα.
  • Ξεφορμάρουμε αμέσως για να μην ιδρώσει και αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει εντελώς πριν το κόψουμε σε  λεπτές φέτες.
Η κυρία λέει πως τα υλικά είναι επακριβώς μετρημένα και δεν πρέπει ούτε να προσθέσουμε ούτε να αφαιρέσουμε αλεύρι. Συγγνώμη, αλλά αυτό μου φαίνεται αδιανόητο. Η υγρασία στην ατμόσφαιρα διαφέρει από ώρα σε ώρα, πόσο μάλλον από μέρα σε μέρα, και από περιοχή σε περιοχή. Εγώ προσωπικά έβαλα σχεδόν μισό φλιτζάνι ακόμα, γιατί αλλιώς κόλλαγε σε βαθμό που δεν μπορούσα να το χειριστώ το ζυμάρι μου. Έβαλα ίσα-ίσα όσο χρειαζόταν για να μπορώ να το κουμαντάρω, δεν την έκανα πολύ σφιχτή και νομίζω πως στην συγκεκριμένη συνταγή ΔΕΝ τη θέλουμε σφιχτή τη ζύμη μας, αλλά τουλάχιστον να μπορούμε να τη χειριστούμε. 

Σύμφωνα με την κυρία επίσης διατηρείται τυλιγμένο σε μεμβράνη στο ψυγείο για περίπου μια βδομάδα και στην κατάψυξη για ένα μήνα. Πολύ αμφιβάλλω πάντως ότι θα καταφέρουμε να το διαπιστώσουμε ποτέ αυτό. Δοκιμάστε το, είναι πραγματικά ιδιαίτερο και νόστιμο.
Μην νομίζετε ότι τελειώσαμε με τα ψωμιά. Έχω να δοκιμάσω άλλη μία συνταγή για ψωμάκι του τοστ με προζύμι. Ανυπομονώ, αλλά πρώτα πρέπει να φτιάξω το προζύμι μου. Υπομονή! Και φυσικά σας χρωστάω το απλό ψωμί ολικής μου, που φτιάχνεται γρήγορα και τρώγεται ακόμα γρηγορότερα! Σε επόμενη ανάρτηση πολύ πολύ σύντομα. Μέχρι τότε τρώτε κάθε μέρα τουλάχιστον μια φετούλα ψωμάκι. ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ!!!

3 σχόλια:

fantra13 είπε...

Αχ κάτι τέτοια μας δείχνεις και δε μπορούμε να συνέλθουμε! Μου 'ρχεται να πάρω το πρώτο αεροπλάνο για Ελλάδα και με το που θα προσγειωθώ να μπω να ληστέψω ένα αρτοζαχαροπλαστείο!!! :-P

Blondbrained είπε...

Καλέ σιγά! Στο σπίτι μου θα 'ρθεις, σιγά μην πας σε αρτοζαχαροπλαστείο να φας τις πλαστικούρες! Έλα εσύ, και θα σου μαγειρέψω ό,τι έχω σε συνταγή από τη γιαγιά μου και δώθε!

Ζωή Σοφίας είπε...

Ωραίο το ψωμάκι... δε λέω! Αλλά εγώ προτιμώ αυτό της τεμπέλας και της άχρηστης.
Αυτό πρεπει νασαι ολη μερα στη κουζινα.... Δε θα παρω. Ουτε που διανοούμαι να το προσπαθήσω καν. :)