Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Πείτε αλεύρι...


...και μετά πείτε το ψωμί ψωμάκι, γιατί σήμερα έγινα φουρνάρισσα για χάρη σας! Όλη μέρα αυτή η κουζίνα έκαιγε. Θα μου έρθει η ΔΕΗ και μετά ούτε ψωμί δε θα 'χω να φάω, αλλά χαλάλι σας...

Καλά... για τα παιδιά και τον σύζυγο τα έφτιαξα, όχι ότι συγκινηθήκατε με τα παραπάνω, αλλά τέλος πάντων. Εγώ σήμερα σας έχω μια ανάρτηση μοσχομυριστή γεμάτη συνταγές και εικόνες. Πολλές εικόνες. Μέχρι ψωμί πέταξα σε μια δοκιμή που ... προφανώς απέτυχε. Τι σας γλυτώνω η γυναίκα. Το έκλαιγα που το πέταγα, και για λίγο δίστασα, αλλά δεν έχω καμία διάθεση να ξερνάω από την βαρυστομαχιά επειδή η μπουκιά που έφαγα φούσκωνε μέσα μου κι άλλο.

Τέλος πάντων, μην σας κρατάω, πρέπει να οργανωθείτε κιόλας, να συγκεντρώσετε τα υλικά σας, να αποφασίσετε πού θα καταναλώσετε τον πολύτιμο χρόνο σας και τα ακόμα πιο πολύτιμα πλέον λεφτουδάκια σας.

Καταρχάς, φτιάξτε μια μεγάλη, αλλά ΜΕΓΑΛΗ κούπα καφέ. Να, σαν ετούτη ένα πράμα:

 Εγώ τον πίνω γλυκό χωρίς γάλα, ευχαριστώ και γεια μας! Σιγά που δεν κάνει να λέμε "γεια σου" με τον καφέ. Πφ... δεισιδαιμονίες... Ή μήπως όχι; Λέτε γι' αυτό να απέτυχε εκείνο το καρβέλι; 

Μπα... είμαι σίγουρη πως ήταν το πείσμα μου να δοκιμάσω με άλλα αλεύρια μια τέτοια συνταγή, ενώ κάτι μου φώναζε μέσα μου "βρε, ζώον τι πας να φτιάξεις!"

Τέλος και πάντων όλων. Ξεκίνησα το πρωί με πολλή διάθεση και τις καλύτερες προϋποθέσεις, με στόχο να φτιάξω ένα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΨΩΜΑΚΙ ΤΟΥ ΤΟΣΤ που είχα φτιάξει και χθες και δεν έμεινε τίποτις. Και πάντα είναι χρήσιμο ένα καλό ψωμί για τοστ, ειδικά όταν κυκλοφορούν παιδιά και άντρες στο σπίτι. Το συγκεκριμένο το δοκιμάσαμε και ψητό στην τοστιέρα και άντεξε τις ... πιέσεις και ήταν υπεροχότατον. Ο σύζυγος το δοκίμασε και με ελιές και ντομάτα, και σχεδόν ξέχασε πόσο λάτρεψε το προηγούμενο ψωμάκι, αυτό της μπύρας. Εν μέρει χαίρομαι, γιατί μούφες ψωμιά στην πρώτη θέση των προτιμήσεων δεν το πάει η καρδιά μου. Αυτή η επιλογή ήταν και δίκαιη, αδελφέ! Το ψωμάκι μου το έκανα μισό/μισό ολικής και λευκό, οπότε είναι υγιεινότατον, αλλά μπορείτε να το κάνετε μόνο με λευκό αλεύρι, ή με πολύ λιγότερο μαύρο. Με περισσότερο μην το επιχειρήσετε, δε θα φουσκώσει αρκετά για να το αποκαλέσετε ψωμί του τοστ. Ή ψωμί γενικώς... Γενικά μ' αρέσει ο συνδυασμός μισό/μισό. Αλλά γούστα είναι αυτά, αυτοσχεδιάστε. Την συνταγή τη βρήκαμε εδώ: http://www.sintagespareas.gr/sintages/eykolo-pentanostimo-psomaki-gia-tost.html


Εγώ του έκανα άλλο σχέδιο, βέβαια, αλλά κι αυτό της φωτογραφίας στην ορίτζιναλ συνταγή μια χαρά ωραιότατο είναι. Το παραπάνω είναι ΕΝΑ καρβέλι, και θα σας δείξω πώς το έκανα. Έτσι πέτυχα το σχήμα του τοστ, αλλά μπορείτε να το κάνετε και σαν πλεξούδα μέσα στη φόρμα, ή απλά να το χώσετε μέσα και να τελειώνετε. Ακολουθεί η συνταγή με τις απαραίτητες αλλαγές.
  • 2 κούπες λευκό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 2 κούπες μαύρο αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 1/4 κούπας χλιαρό νερό
  • 1 κ.γ. μέλι
  • 2 1/4 κ.γ. ξερή μαγιά
  • 1 3/4 κ.γ αλάτι
  • 2 κ.γ. βούτυρο
  • 1/3 κούπας γάλα
  1. Βάζουμε όλα τα υλικά στο μίξερ σε μέτρια ταχύτητα μέχρι να γίνει η ζύμη λεία και απαλή.
  2. Ζυμώνουμε με τα χέρια για 10 λεπτάκια. Προσθέτουμε αλεύρι αν κολλάει στα χέρια.
  3. Λαδώνουμε ένα μπολ και βάζουμε τη ζύμη μας. Την σκεπάζουμε και την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 1 1/2 ώρα ή μέχρι να διπλασιαστεί.
  4. Κόβουμε την ζύμη μας σε δύο ίσα κομμάτια που τα "τραβάμε" ελαφρά για να γίνουν μακρόστενα. 

     5. Βουτυρώνουμε μια μακρόστενη φόρμα και τοποθετούμε τα δύο κομμάτια της ζύμης, 
         το ένα  κολλητά στο άλλο, όπως στην φωτογραφία. Την αφήνουμε σκεπασμένη  για
         30 λεπτά να φουσκώσει.


      6. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 30 λεπτά, μέχρι
          να  ροδίσει καλά, στην τελευταία θέση του φούρνου.
      7. Μόλις το βγάλουμε, όπως είναι ζεστό, το αλείφουμε με λίγο βούτυρο για να κάνει ωραία 
        κρούστα. Και την κάνει, πιστέψτε με.
     8. Το αφήνουμε να κρυώσει καλά πάνω σε σχάρα και το κόβουμε σε φέτες. Εδώ το βλέπετε
         μαζί με το αποτυχημένο καρβέλι που μέχρι να ψηθεί το ψωμί του τοστ ήταν ήδη ψημένο.
        Θα σας πω μετά γι' αυτό, δεν μπορώ τώρα... τσαντίζομαι!


 Πάντως, επειδή το καλό ψωμί του τοστ φαίνεται από το αν μπορείς να κόψεις μια λεπτή φέτα χωρίς να σου γίνει κομμάτια, ιδού η απόδειξις. Είναι πολύ λεπτή η φετούλα, ξέρω πως δεν φαίνεται καλά εδώ, ανάθεμα το ταλέντο μου στη φωτογραφία που το έχασα κάπου...


Κι εδώ έτοιμα τα καρβελάκια, κομμένα στη μέση για να μοιραστούν σε φίλους ή συγγενείς, ή απλά για να τα βάλετε στην κατάψυξη. Εγώ τα έδωσα και το ένα που έμεινε σίγουρα δεν θα προλάβει να μπαγιατέψει.


Και αφού έκανα τις αρχικές προετοιμασίες για το εξαιρετικό ψωμάκι του τοστ, για την ακρίβεια την ώρα που το είχα αφήσει να φουσκώσει, εγώ έφτιαχνα το δεύτερο... το αποτυχημένο. Αυτό που καμαρώνει το καημενούλι πρώτο-πρώτο στην ανάρτηση. Μαντέψτε ποιο είναι και τι έκανα. Δεν θα το μαντέψετε. Είναι το ψωμάκι της μπύρας από την προηγούμενη ανάρτηση, κι αν σκεφτόσασταν να παίξετε πολύ με τα αλεύρια σας μην το κάνετε. Κι αν το κάνετε, τουλάχιστον μην βάλετε αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Γιατί εγώ η καλή σου σκέφτηκα: "κι αν εγώ δεν έχω ούτε μαγιά ούτε αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, τι κάνω;" Και μου ήρθε η φαεινή ιδέα να βάλω αλεύρι για όλες τις χρήσεις, και μάλιστα όχι μόνο από το λευκό αλλά ΚΑΙ από το μαύρο, και νόμιζα κιόλας η αισιόδοξη πως με μια κουταλιά μπέικιν θα έκανα δουλειά. Και ήμουν τόσο σίγουρη για την επιτυχία μου που έφτιακα και διπλή δόση!!!! ΝΑ! (μουτζώθηκα). Το ψωμάκι απόξω λαχταριστό, το μαχαίρι έβγαινε καθαρό... εδώ σας θέλω, και όταν πια ήρθε η ώρα να το κόψω, το μισό αλεύρι ήταν άψητο. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Σήκωσα το ένα φρύδι, σούφρωσα τα χείλη αγανακτισμένη και το πήρα και το τύλιξα σε μια σακούλα για να πάει εκεί που του 'μελλε. Αυτό που κλαίω περισσότερο είναι οι δύο μπύρες!!! Κλαψ!
Πάρτε και μερικές φωτογραφίες, έτσι για να το αποχαιρετίσουμε και επισήμως. Τώρα ξέρετε τι δεν πρέπει να κάνετε. Είχε προοπτικές, δεν λέω...



Μέχρι εγώ να καταλάβω πάντως την χυλόπιτα που είχα φτιάξει αντί για ψωμί, προχωρούσα ήδη στην τρίτη, και ΠΟΛΥ ΕΠΙΤΥΧΗΜΈΝΗ προσπάθεια, που με αποζημίωσε για όλο τον πόνο που μου έδωσε το δεύτερο καρβέλι μου. Το ψωμί που ακολουθεί είναι για ειδικές περιστάσεις. Δηλαδή για κάθε μέρα, αν για σας κάθε μέρα είναι ειδική περίσταση και άξια γιορτής.

Είναι ένα ΨΩΜΙ ΤΥΠΟΥ ΜΠΡΙΟΣ που μοιάζει με τσουρέκι αλλά δεν είναι. Είναι τόσο μαλακό, τόσο νόστιμο και μυρωδιαστό. Τα παιδιά το φάγανε σήμερα το βράδυ σκέτο για βραδινό. Ειλικρινά αυτό είναι πρωτάκουστο για τα παιδιά μου. Και μάλιστα η μεγάλη ζήτησε να της δώσω μια φέτα για αύριο στο σχολείο, και δεν είχε μείνει τίποτα. Έκανα μόνο μισή δόση, μία φόρμα δηλαδή, δοκιμαστικά. Πού να φανταζόμουν η γυναίκα. Αύριο έχω να ξαναφτιάξω! Η συνταγή είναι από δω: http://www.greekmasa.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=5931&Itemid=49



 Γράφετε συνταγούλα:

Υλικά (για 2 μακρόστενες φόρμες 30 εκατοστών)
  • 475γρ.νερό
  • 135γρ.ζάχαρη
  • 2 φακελάκια μαγιά ξερή
  • 1 κ.γ αλάτι
  • 60γρ.ελαιόλαδο
  • 820γρ.αλεύρι για τσουρέκι.  
Εκτέλεση
  • Σε ένα μεγάλο μπολ ή λεκάνη διαλύουμε τη μαγιά σε χλιαρό νερό (να μην καίει) και αφήνουμε 5 λεπτά να ενεργοποιηθεί.
  • Διαλύουμε μέσα τη ζάχαρη και αφήνουμε άλλα 5 λεπτά (θα δούμε μικρές φούσκες στην επιφάνεια).
  • Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το αλεύρι με το αλάτι ανακατεμένο και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια αφράτη ζύμη, την οποία βάζουμε σε μπάλα στο κέντρο της λεκάνης μας.

  • Πασπαλίζουμε αλεύρι, σκεπάζουμε  με μεμβράνη και αφήνουμε τη ζύμη σε ζεστό μέρος να φουσκώσει καλά και να διπλασιαστεί σε όγκο.
  • Λαδώνουμε 2 φόρμες μακρόστενες.
  • Χωρίζουμε τη ζύμη στη μέση.
  • Μπορούμε να βάλουμε το κάθε ζυμάρι απευθείας μέσα στην κάθε φόρμα ή αν θέλουμε να πάρει τη χαρακτηριστική μορφή του ψωμιού του τοστ (δλδ. η κάθε φέτα να είναι σαν καρδούλα) κάνουμε το εξής:
  • Κόβουμε τη ζύμη σε μπαλάκια και βάζουμε το ένα  μπαλάκι δίπλα στο άλλο μέχρι να γεμίσει η φόρμα.
  • Αφήνουμε να ξαναφουσκώσει μέχρι να γεμίσει σχεδόν ως πάνω.


  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 220 βαθμούς και λίγο πριν βάλουμε μέσα το ψωμί κατεβάζουμε στους 180.
  • Ψήνουμε στις αντιστάσεις για 30 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει καλά. Εγώ το έψησα στον αέρα.
  • Ξεφορμάρουμε αμέσως για να μην ιδρώσει και αφήνουμε σε σχάρα να κρυώσει εντελώς πριν το κόψουμε σε  λεπτές φέτες.
Η κυρία λέει πως τα υλικά είναι επακριβώς μετρημένα και δεν πρέπει ούτε να προσθέσουμε ούτε να αφαιρέσουμε αλεύρι. Συγγνώμη, αλλά αυτό μου φαίνεται αδιανόητο. Η υγρασία στην ατμόσφαιρα διαφέρει από ώρα σε ώρα, πόσο μάλλον από μέρα σε μέρα, και από περιοχή σε περιοχή. Εγώ προσωπικά έβαλα σχεδόν μισό φλιτζάνι ακόμα, γιατί αλλιώς κόλλαγε σε βαθμό που δεν μπορούσα να το χειριστώ το ζυμάρι μου. Έβαλα ίσα-ίσα όσο χρειαζόταν για να μπορώ να το κουμαντάρω, δεν την έκανα πολύ σφιχτή και νομίζω πως στην συγκεκριμένη συνταγή ΔΕΝ τη θέλουμε σφιχτή τη ζύμη μας, αλλά τουλάχιστον να μπορούμε να τη χειριστούμε. 

Σύμφωνα με την κυρία επίσης διατηρείται τυλιγμένο σε μεμβράνη στο ψυγείο για περίπου μια βδομάδα και στην κατάψυξη για ένα μήνα. Πολύ αμφιβάλλω πάντως ότι θα καταφέρουμε να το διαπιστώσουμε ποτέ αυτό. Δοκιμάστε το, είναι πραγματικά ιδιαίτερο και νόστιμο.
Μην νομίζετε ότι τελειώσαμε με τα ψωμιά. Έχω να δοκιμάσω άλλη μία συνταγή για ψωμάκι του τοστ με προζύμι. Ανυπομονώ, αλλά πρώτα πρέπει να φτιάξω το προζύμι μου. Υπομονή! Και φυσικά σας χρωστάω το απλό ψωμί ολικής μου, που φτιάχνεται γρήγορα και τρώγεται ακόμα γρηγορότερα! Σε επόμενη ανάρτηση πολύ πολύ σύντομα. Μέχρι τότε τρώτε κάθε μέρα τουλάχιστον μια φετούλα ψωμάκι. ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ!!!

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Ψωμί της τεμπέλας και άχρηστης νοικοκυράς!



Λοιπόν είναι μια υπέροχη κυρία, η οποία κατοικοεδρεύει σε ετούτο εδώ το μπλογκ:  http://teleialysh.blogspot.gr/2009/04/blog-post_03.html

...και η οποία το λοιπόν έφτιαξε ένα ψωμί, μα ένα ψωμί που ψωμί δεν είναι! Αλήθεια σας λέω! Δεν είναι ψωμί, γιατί για μένα ψωμί χωρίς μαγιά δεν νοείται! Κι όμως, συναγωνίζεται τα καλύτερα ψωμιά, και μέχρι στιγμής είναι το αγαπημένο όλης της οικογένειας. Η φωτογραφία το αδικεί και ευθύνομαι αποκλειστικά εγώ... ως συνήθως... γιατί δεν ήμουν σίγουρη αν θα καταφέρει να φουσκώσει αυτό το περίεργο ζυμωμένο πράγμα χωρίς μαγιά, χωρίς ούτε καν ολίγον από μπέικιν, και έτσι το "στρίμωξα" σε μια φόρμα της συμφοράς, κι όμως το έρμο στάθηκε στο ύψος του με το παραπάνω! Προφανώς αν το άπλωνα κανονικά στη φόρμα, ή αν το έκανα καρβελάκι, θα έβγαινε διαφορετικό αλλά εξίσου υπέροχο! Φούσκωνε το λοιπόν και φούσκωνε, και έλεγα: "Θεοί, θα μου βγει από την φόρμα στο τέλος". Αλλά δεν βγήκε το μαναράκι μου. Έχει μια γεύση -λόγω μπύρας όπως μας εξηγεί η φίλτατη συνμπλόγκερ- λες και έχεις βάλει προζύμι, είναι μαλακό, νόστιμο, και σας είπα ότι είναι εύκολο ε; Και οικονομικό επίσης. Είναι ζήτημα αν μου πήρε 5 λεπτά από την ώρα που άρχισα να ρίχνω τα υλικά μέσα στο μπολ, μέχρι την ώρα που το έβαλα στο φούρνο, ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ! 

Το μόνο μειονέκτημα -εκτός από την μαγιά που δεν μπορώ να το ξεπεράσω τι να κάνω τώρα- είναι ότι δεν κάνει για ψωμί του τοστ, αλλά αυτό δεν είναι ακριβώς μειονέκτημα, γιατί άλλο το ψωμί για τοστ, άλλο το ψωμί για φασολάδα. Κι αυτό, φίλοι μου, ω ναι, αυτό κάνει για φασολάδα. Κάνει και για μαρμελάδα και το αποδεικνύει η φωτογραφία από τα τελευταία ψίχουλα, στην κυριολεξία, που έμειναν από χθες το απόγευμα, και τα οποία ζήτησε η κόρη για πρωινό, κάνοντας την παραγγελιά μαζί με την απαίτηση να φτιάξω νέα δόση σήμερα. Μπορώ να αρνηθώ στην κόρη; Δεν μπορώ. Θα φτιάξω αμέσως μόλις ολοκληρώσω την ανάρτηση.

Εδώ δείτε τα... ψίχουλα με την μαρμελάδα βερίκοκο παραγωγής μας, περικαλώ, και λιγουρευτείτε:


 Κι εδώ ρίξτε άλλη μια ματιά στα έσω του. Κομμένο την ώρα που κρύωνε... Μοσχομυριστό και ζεστό δηλαδή! Αφού ακόμα στη σχάρα στον πάγκο το είχα, αλλά βιαζόμουν να το δοκιμάσω, είχα την περιέργεια... Αυτό με την μαγιά με έχει στοιχειώσει!!!


Και ιδού η συνταγή, αντιγραφή από το μπλογκ της καλής κυρίας, που με τόσες ευλογίες που τις έχουμε στείλει θα κερδίσει το τζόκερ το λιγότερο!!! Σημειώνω και πού έκανα τις μετατροπές μου.

3 φλυτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
λίγο γλυκάνισο προαιρετικά -εγώ δεν έβαλα
1 κουτάκι μπύρα - εγώ έβαλα mythos
3 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο.  

Με την μπύρα θα θυμίζει περισσότερο ψωμί με προζύμι. Μπορείτε να βάλετε νερό. Σ' αυτή την περίπτωση προσθέστε και 2 κουταλιές της σούπας ξύδι.  Εναλλακτικά, μπορείτε να βάλετε ανθρακούχο νερό ή γκαζόζα (7up, sprite κ.λ.π.).  Στην περίπτωση αυτή, μην βάλετε καθόλου ζάχαρη. 

Ανακατέψτε καλά την ζύμη χωρίς να το παρακάνετε όμως. Αν η υγρασία της ατμόσφαιρας είναι υψηλή, μπορεί να χρειαστεί, να προσθέσετε λίγο αλεύρι, καλό είναι όμως να περιμένετε λίγα λεπτά, γιατί το αλεύρι χρειάζεται λίγο χρόνο για να απορροφήσει τα υγρά, επομένως, μην βιαστείτε να προσθέσετε αλεύρι ή νερό. - Εγώ δεν περίμενα. Όταν είδα ότι κόλλαγε τελείως στα χέρια, πρόσθετα σιγά-σιγά αλεύρι στον χυλό μου, μέχρι να μην κολλάει. Δεν ζύμωσα, απλά ένωσα το αλευράκι με τον χυλό μου με το χέρι μέχρι που έγινε μια ζύμη που δεν κολλάει και που στέκεται, αλλά όχι και τελείως σφιχτή. Αυτό μου πήρε λιγότερο από δύο λεπτά συνολικά, μην φανταστείτε κανάν κόπο, δηλαδή!

Τώρα υπάρχουν 2 εκδοχές.  Αν η ζύμη σας είναι σφιχτή, πλάστε ένα καρβελάκι, βάλτε το σε λαδόκολλα, χαράξτε με ένα μαχαίρι την επιφάνεια και ψήστε το σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς για 40-50 λεπτά.  Αν είναι χαλαρή, μπορείτε να την βάλετε σε βουτυρωμένο φόρμα και να ψήσετε το ίδιο. -Εγώ την έβαλα στη φόρμα.

Στα 40 λεπτά βάλτε ένα μαχαιράκι στο κέντρο του ψωμιού και αν βγαίνει καθαρό, είναι έτοιμο, διαφορετικά, αφήστε το λίγα λεπτά ακόμη και ξαναδοκιμάστε. -Εμένα χρειάστηκε ένα πεντάλεπτο ακόμα. 

Όταν βγει από τον φούρνο, μπορείτε να το αλείψετε στην επιφάνεια με λίγο βούτυρο για πιο μαλακή κόρα.  Το ψωμάκι στην φόρμα, θα μοιάζει πιο πολύ με ψωμί του τοστ.  - Δεν το άλειψα με βούτυρο, αλλά αμφιβάλλω ότι μπορεί να μοιάσει ποτέ με ψωμί του τοστ το συγκεκριμένο. Δεν ξέρεις ποτέ όμως. Θα το προσπαθήσω ξανά!

Μικρές παραλλαγές:
  1. Βάλτε στην επιφάνεια λίγο σουσάμι ή σπόρους από γλυκάνισο
  2. Αλείψτε την επιφάνεια με λίγο λάδι και πασπαλίστε με χοντρό αλάτι ή και ρίγανη
  3. Αντικαταστήστε την μπύρα ή το νερό με χυμό πορτοκάλι ή χυμό ντομάτας και δημιουργήστε δικές σας ποικιλίες ψωμιού, για διάφορες χρήσεις (πιο γλυκό, για ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα ή πιο πικάντικο για μεζέδες)
Πλεονέκτημα: Γρήγορο ψωμί, χωρίς την αναμονή της μαγιάς, μια καταπληκτική βασική συνταγή με μεγάλα περιθώρια αυτοσχεδιασμού και κυρίως με υλικά, που είναι πάντα διαθέσιμα στο σπίτι.

Αυτά! Πάω να φτιάξω το ψωμάκι τώρα! Φάτε το με όποιον τρόπο μπορείτε να σκεφτείτε. Εχθές το φάγαμε με λουκάνικο και αβγό οι μεγάλοι, με ντοματούλα και τυράκι τα μικρά!


Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Μακροζωΐα - Υγεία: Μενού για Υπεραιωνόβιους!

Ο ευτυχισμένος άνθρωπος είναι πάντα νέος! Αυτό κρατήστε το, συνειδητοποιήστε το, και μετά συνεχίστε το διάβασμα...

Για να έχουμε μια λιτή, φιλική στον χρήστη λίστα αναζήτησης και έρευνας των διατροφικών και συμπεριφοριστικών/ψυχολογικών παραγόντων που αυξάνουν τις πιθανότητες να φτάσουμε τα 150.... ανάσα.... εδώ θα καταγράψω τα αποτελέσματα της προσωπικής μου έρευνας, τα οποία έχουν υποστεί επεξεργασία, βάσει λογικής, ευκολίας στην πρόσβαση και προσωπικών προτιμήσεων. Εντάξει, το τελευταίο το έβαλα έτσι για να το βάλω. Είμαι τελειομανής και όταν φτιάχνω λίστα πρέπει να είναι πλήρης και ολοκληρωμένη! Αλλά εσείς μπορείτε να επεξεργαστείτε την λίστα βάσει ΚΑΙ προσωπικών σας προτιμήσεων. Εδώ θα βρείτε απλά και συγκεκριμένα τα υλικά που χρειάζεστε, με μια μικρή επεξήγηση, για να αυξήσετε τις πιθανότητες να τους θάψετε όλους! Λεπτομέρειες και επιμέρους αφιερώματα θα ακολουθήσουν συντόμως. Προς το παρόν μελετήστε τη λίστα σας και ετοιμαστείτε για... "ψώνια".

Μενού συμπεριφοράς: Προγραμματίστε σωστά τον εγκέφαλο, αλλιώς ό,τι και να φάτε, τσάμπα θα το φάτε. Κοινό σε όλους τους υπεραιωνόβιους είναι η λειτουργία του εγκεφάλου σε mode ηρεμίας, γαλήνης και αποδοχής. Υπάρχει ένας κύριος, ο Ben Abba, ο οποίος έχει ομολογουμένως μια εμμονή με το θέμα και εδώ και κάμποσα χρόνια παίρνει συνεντεύξεις από αιωνόβιους και υπεραιωνόβιους για να μάθει το "μυστικό" τους και να καταφέρει να μπει στο κλαμπ των απέθαντων! Δε σας προτείνω να πάθετε το δικό του ταράκουλο και ταύτιση με το θέμα, αλλά ουδέν κακό αμιγές καλού, και η δική του η τρέλα πολύ μας εξυπηρετεί γιατί μας έχει έτοιμα τα βασικά ψυχολογικά συστατικά για να γίνουμε κι εμείς 150άρηδες... Τόπο στα νιάτα λέμε! Από την άλλη δεν τον ξέρω προσωπικά τον κύριο, και δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να επιβεβαιώσω τα λεγόμενά του, οπότε το αφήνω σε σας. Η αλήθεια είναι πως κάποια επιβεβαιώνονται από γραπτές μαρτυρίες αιωνόβιων και υπεραιωνόβιων και δεν είναι και τόσο περίεργα τελικά.

Κατέληξε λοιπόν στα εξής βασικά κοινά στοιχεία ψυχολογίας και συμπεριφοράς:
1. Πίστη σε μια ανώτερη δύναμη, Θεό ή άλλο παρόμοιο. Όλοι οι υπεραιωνόβιοι από τους οποίους πήρε συνέντευξη είχαν μια κάποια ιδιαίτερη σχέση με τον Θεό. Δεν ξέρω τι εννοεί. Πίνανε καφέ μαζί; Τα λέγανε πρωί βράδυ; Αν πιστέψουμε και τον Μπους που λέει ότι μιλάει με τον Θεό, τι πρέπει να κάνουμε; Να αυτοκτονήσουμε που μάλλον ο Μπους θα ζήσει 150 χρόνια να μας ταλαιπωρεί; Δεν ξέρω. Από την άλλη αν δεν πιστέψει κάποιος ότι δεν είναι μόνο ύλη και πάπαλα, δεν μπορεί να υπερβεί εύκολα τον εαυτό του και δυστυχώς έχω πάμπολλα τέτοια παραδείγματα από ανθρώπους δικούς μου. Είναι λες και η πίστη σε κάτι ανώτερο από μας, μας δίνει το κίνητρο να προσπαθήσουμε να το φτάσουμε... Δεν ξέρω αν βγάζει νόημα αυτό που λέω...
2. Πίστη στην δυνατότητα να ζήσουν πάνω από τα 100. Όλοι πίστευαν και με κάθε ευκαιρία το έλεγαν κιόλας πως θα ξεπεράσουν τα 100! Δεν έβαζαν τελεία, βρε παιδί μου! Αυτό το έχω ακούσει με τα αυτιά μου από παππούδες και γιαγιάδες σε χωριά, που το έλεγαν επί δεκαετίες, και στο τέλος έφτασαν το λιγότερο τα 95. Ο παππούς μου έφτασε τα 97 κι αν δεν έχανε την θέληση για ζωή μπορεί να ξεπερνούσε και τα 100. Ήδη τα δύο πρώτα συστατικά μας οδηγούν προς το προφανές, το οποίο έχουμε συζητήσει και στις αναρτήσεις για το αστρικό. Ότι δηλαδή η εστίασή μας σε κάτι, μας το φέρνει κιόλας. Το πνεύμα δημιουργεί την ύλη και τούμπαλιν. 
3. Είχαν αγάπη στην ζωή τους. Όλοι τους λέει ζούσαν σε μια οικογένεια γεμάτη με ανθρώπους που τους αγαπούσαν, και τους οποίους τους αγαπούσαν επίσης κι αυτοί. Η αγάπη έχει την δύναμη να αλλάζει τα μόρια του νερού, πράγμα που ήδη έχει αποδειχθεί και φωτογραφικά, μέσω της εκπληκτικής έρευνας του Ιάπωνα επιστήμονα Masaru Emoto. Ως όντα που ως επί το πλείστον αποτελούμαστε από νερό, γιατί να είναι περίεργο που η αγάπη που λαμβάνουμε μπορεί να έχει άμεση επίδραση στην υγεία μας, τόσο την φυσική όσο και την ψυχική; Αυτό ανοίγει πολλές διαφορετικές συζητήσεις. Πχ. συνειδητοποιούμε ότι "σκοτώνουμε" τους ανθρώπους που αγαπάμε όταν τελικά ΔΕΝ τους "ταΐζουμε" αγάπη, αλλά θυμό και φωνές και αρνητικότητα;
4. Αποδοχή της δύναμης του νου να ελέγχει το σώμα, της ανωτερότητας ας πούμε του πνεύματος μέσα τους πάνω στην υλική τους φύση. Οκ... δεκτόν. 
5. Ενεργητική ζωή. Όλοι τους ήταν/είναι κοινωνικοί άνθρωποι, που χαίρονται να μοιράζονται τον χρόνο τους με άλλους, και ασκούνται είτε μέσω της καθημερινής ενασχόλησης με τα του σπιτιού ή/και της κοινότητάς τους, είτε μέσω κάποιας ήπιας άσκησης, πχ Τάι Τσι για τους ανατολίτες του είδους, περπάτημα για τους υπόλοιπους κοινούς υπεραιωνόβιους. Και ναι, δεν κάνω τυχαία τον διαχωρισμό εδώ. Φαίνεται πως οι φίλοι μας Ασιάτες έχουν μια τάση να ζουν περισσότερο.
6. Διατροφή. Ε, φυσικά! Αν συνεχίσετε να φουσκώνετε τις τσέπες του ιδιοκτήτη των Goody's δεν σας βλέπω να είστε για πολύ στην παρέα μας! Αν μη τι άλλο, είμαστε ό,τι τρώμε. Όταν τρώμε ΜΟΝΟ τοξίνες, γινόμαστε τοξίνες, ο οργανισμός μας δηλητηριάζεται, οι ισορροπίες διαταράσσονται και καταλήγουμε ένα εργοστάσιο διαχείρισης αποβλήτων, έτοιμο να καταρρεύσει μάλιστα! Θέλετε να κάνετε τον υπέροχο οργανισμό μας εργοστάσιο διαχείρισης αποβλήτων; Κάντε το. Δικό σας είναι... Αλλά μην σας ξανακούσω να παραπονιέστε ότι νιώθετε αδύναμοι, ότι πονάτε παντού, ότι το ένα ότι το άλλο.

Πριν προχωρήσουμε όμως στο μενού, θέλω να αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των ανωτέρω ψυχολογικών εκ των ουκ άνευ. Η αξιαγάπητη κυρία Ma Xuxian, 103 ετών, αφού μεγάλωσε τα παιδιά και τα εγγόνια της προφανώς, κι ολοκλήρωσε υποθέτω αυτά που την κρατούσαν τόσα χρόνια, αποφάσισε να ξεκινήσει το... δημοτικό!!! Ναι, ναι... ξεκίνησε το δημοτικό στα 102, φέτος πάει Β' δημοτικού σαν την κόρη μου και της ευχόμεθα ολόψυχα καλό πτυχίο! Η κα Ma σε φωτογραφία για να έχετε να την θαυμάζετε... Εγώ θα την κάνω πόστερ πάντως! Κι έτσι και ξανακούσω την κόρη μου να μου λέει "βαριέμαι να διαβάσω" θα της χώνω την κα Ma στο... οπτικό πεδίο και θα της λέω ότι αν δεν διαβάσει τώρα θα διαβάζει στα 103 της! Ωραία μάνα της έκατσε, ε; Ας πρόσεχε!

Μενού διατροφής: Αναφέρω σχεδόν επιγραμματικά τις τροφές που καταναλώνουν κατά κόρον οι υπεραιωνόβιοι, ανάλογα και με την περιοχή στην οποία ζουν, και όπως υποσχέθηκα θα ακολουθήσουν αφιερώματα με στα περισσότερα απ' αυτά με πληροφορίες, έρευνες και συνταγές. Προς το παρόν μην κρίνετε ό,τι θα διαβάσετε, απλώς διαβάστε τα. Αν κάποια τα έχετε ήδη στο σπίτι, χρησιμοποιήστε τα. Αν όχι, σίγουρα μπορείτε να τα βρείτε. Κι αν δεν μπορείτε, μην άγχεστε. Η αγάπη και η εσωτερική γαλήνη τα αντικαθιστούν μια χαρά. Τι κάθομαι και σας λέω, με τόσα προβλήματα θα μου πείτε...Δε θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά δεν είμαστε οι πρώτοι που ζούμε σε δύσκολες εποχές, και ναι... όλες οι εποχές, ακόμα και οι πολύ δύσκολες έβγαλαν ανθρώπους αιωνόβιους και υπεραιωνόβιους, και υγιείς και ευτυχισμένους ακόμα. Δεν είναι ότι το περιβάλλον δεν επηρεάζει τον ψυχισμό μας, αλλά αυτό μόνο στον βαθμό που το επιτρέπουμε. Τα έχουμε ξαναπεί. Η ζωή είναι αυτή που ζούμε ΜΕΣΑ ΜΑΣ, και όχι έξω μας. Φυσικά, αν και δεν είμαστε οι πρώτοι που ζούμε σε δύσκολες εποχές, οπωσδήποτε θέλουμε να είμαστε οι τελευταίοι. Κανείς δεν εύχεται για κανέναν, πόνο και στέρηση. Αλλά οι αληθινοί μαχητές χρησιμοποιούν ό,τι όπλα έχουν. Και όπως έγραψα κάπου αλλού: Το Τώρα είναι το μόνο που έχω, κι αυτό ακόμα δεν μου ανήκει καν. Άρα το Τώρα είναι το μόνο μας όπλο. Κάντε ό,τι καταλαβαίνετε με δαύτο. Καθίστε να το κοιτάτε να χάνεται ή αρπάξτε το και πορευθείτε.

Κι αφού είπα και το φιλοσοφικό μου -γιατί θα έσκαγα!- συνεχίζουμε. Το μενού μας:
-Ψάρι, κατά προτίμηση μέτρια μαγειρεμένο ή ωμό. Τηγανητή σαρδελίτσα ξεχάστε την. Η παστή όμως είναι ό,τι πρέπει! Και η ψητή ρέγκα επίσης. Είναι φίσκα και τα δύο σε Ω3. Κόκκινα ψάρια δεν ενδείκνυνται πάντως... Σολωμούς, τόνους και τα σχετικά καλά θα κάνετε να τους ξεχάσετε, είναι και είδη υπό εξαφάνιση. Κατά τ' άλλα, σφυρίξτε στα ψάρια να 'ρθουν και φάτε όσα αντέχετε! Και το μουρουνόλαδο το αντικαθιστά σε μεγάλο βαθμό.
-Κόκκινο κρέας κατά προτίμηση από κυνήγι ή γενικά μη οικόσιτου ζώου. Βασικά ακόμα και οι κότες βιολογικής ανάπτυξης κόκκινο κρέας έχουν! Λίγο πάντως. Άντε μια φορά τον μήνα και πολύ είναι! Πάντως κάθε μέρα... τι να πω. Χρειάζεται να πω; Βασικά χρειάζεται, γιατί υπάρχει τουλάχιστον μία υπεραιωνόβια η οποία προτείνει να τρώμε καθημερινά χοιρινό λίπος, όπως έκανε κι αυτή κι έφτασε τα 117. Καλα, ας το προσπεράσουμε, δεν είναι και απαραίτητο.

-Υπερτροφές. Εδώ μιλάμε για ειδική κατηγορία, κι ας μην το συνειδητοποιούν οι απέθαντοι της έρευνάς μας! Σημειώστε όμως:
1. Γκότζι μπέρι, το νούμερο ένα και απαραίτητο. Κανείς επίδοξος 150άρης που σέβεται τον εαυτό του δεν γίνεται να αποκλείσει το γκότζι μπέρι. Ας κόψει όλα τα άλλα βρε αδελφέ, το γκότζι είναι γκότζι! Αλλάξτε του τα φώτα!!!
2. Ρίζα Fo Ti ή polygonum multiforum ή he shou wu κατά το κινεζικότερον, ένα φυτό θάμα! Μέχρι τα άσπρα μαλλιά επαναφέρει. Για την ακρίβεια το ονόμασαν έτσι ακριβώς. "Αυτός με τα μαύρα μαλλιά". Ε, μια βαφή την θέλω τώρα που με κοιτάζω καλύτερα... Προφανώς όμως κάνει πολύ περισσότερα από το να "βάφει" το μαλλί. Και σίγουρα δρα αντιγηραντικά. Προσοχή, όχι απλά ως αποτρεπτικόν του γήρατος, αλλά ως επανορθωτικό της νιότης, καλέ! Η ρίζα του ομοιάζει ανατριχιαστικά άνθρωπο, κι αυτό συνήθως είναι καλά νέα για τους Κινέζους. Έχουν μια μανία να τρώνε μετά μανίας ό,τι μοιάζει ανθρώπινο. Ωραία νέα, ε; Υπομονή για την αντίστοιχη ανάρτηση...
3. Gotu kola, άλλο θαυματουργό φυτό που τρώγεται ωμό σε σαλάτα ή σαν αφέψημα. Αυτό θα σας το κρατήσω έκπληξη!
4. Τζινσένγκ. Ε, καλά, σιγά μην μας έκανε εντύπωση. Η μόνη μας ένσταση εδώ είναι που δεν ξέρουμε πια ποιο να χρησιμοποιήσουμε. Έχουμε το κινέζικο, έχουμε το αμερικάνικο, έχουμε και το σιβηριανό. Ας τα φάμε όλα να ησυχάσουμε. Έτσι κι αλλιώς και τα τρία έχουν χαρακτηριστεί υπερ-τροφές, και τα τρία καταναλώνονται από υπεραιωνόβιους των αντίστοιχων περιοχών, και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αν τα τρώτε μαζί! Το καθένα στον τομέα του που λένε. Όμως πρέπει να ενημερώσω πως αυτές τις τέσσερις τροφές τις κατανάλωνε και ο αγαπητός Λι Τσιν Γιουν, οπότε το κινέζικο δεν το συζητάμε καν. Πάμε για το Panax Ginseng.Ή τα κάνουμε όλα μαζί ένα ωραίο ελιξήριο κι έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.
5. Ganoderma lucidum, ή Ρέισι, το μανιτάρι των αθανάτων. Όχι απλή σούπερ-τροφή αλλά και "εξισορροπιστικό/προσαρμοστικό" -adaptogenic επισήμως- μια ειδική κατηγορία τροφών που φέρονται αποδεδειγμένα να εξισορροπούν οποιοδήποτε πρόβλημα του οργανισμού, ανάλογα με το εκάστοτε πρόβλημα. Πχ, αν το πάρει υπερτασικός θα του ρίξει την πίεση σε φυσιολογικά επίπεδα, αν το πάρει υποτασικός θα του την ανεβάσει. Υπενθυμίζω το αυτονόητο. Όταν παίρνεις τέτοιες θεραπευτικές τροφές, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με τα φάρμακα που παίρνεις για το πρόβλημά σου. Σε γενικές γραμμές δεν δρουν αντιθετικά, αλλά καλό είναι ΕΝΝΟΕΤΙΑΙ να συμβουλευόμαστε έναν γιατρό που εμπιστευόμαστε πριν κάνουμε σημαντικές αλλαγές στην διατροφή μας, ΕΙΔΙΚΑ αν παίρνουμε φάρμακα!
6. Τζίντζερ, η ταπεινή υπερ-τροφή. Χρησιμοποιείται χιλιάδες χρόνια τώρα στην Αγιουβέρδα και όχι μόνο, αλλά εμείς το βλέπουμε κυρίως στα σούπερ-μάρκετ μας σε μορφή σκόνης ως καρύκευμα για τα φαγητά μας. Αν ξέραμε πόσο υπέροχη τροφή είναι, θα πετάγαμε τις "πειραγμένες" σκόνες και θα τρέχαμε να πάρουμε την ρίζα, κρατώντας την με λατρεία φέρνοντάς την στο σπίτι! Προσοχή όμως. Σύμφωνα με την Αγιουβέρδα, όταν το παίρνεις το πρωί είναι ελιξήριο, όταν το παίρνεις το βράδυ είναι δηλητήριο. Περισσότερα στην ώρα του.
7. Πράσινο τσάι. Εδώ δε χρειάζεται να πω πολλά. Είναι γνωστές οι ιδιότητες του τσαγιού, ειδικά του πράσινου, αλλά ίσως εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα ερευνών πάνω στις ποσότητες που ενδείκνυνται για κατανάλωση! 
8. Κόκκινο κρασί. Για την ακρίβεια, η Ρεσβερατρόλη μέσα του. Ένα δύο ποτηράκια την ημέρα, τον καρδιολόγο τον κάνουν πέρα! Κι αυτό τελευταία πήρε τα πάνω του, όταν οι επιστήμονες αποφάσισαν να ερευνήσουν το παράδοξο των υπεραιωνόβιων Γάλλων και Ιταλών που ξεσκίζονται στα λιπαρά και το κρασί και πάνε στον τάφο τους χορεύοντας και τραγουδώντας! Τι στο καλό σου λέει... μόνο η μεσογειακή διατροφή; Και πώς σε γλυτώνει το ψάρι και η ντοματούλα από τα λίπη των τυριών πχ; Ε, ιδού κυρίες και κύριοι. Το μυστικό αποκαλύφθηκε! Ένα bordeau περικαλώ... Το έγραψα και καλά; Δεν ξέρω! Μια ζωή αυτά τα Γαλλικά τα σιχαινόμουν και με σιχαίνονταν! Αλλά τώρα θα τα μάθω, για να ξέρω τι πίνω!
9. Αλόη Βέρα. Τι υπέροχο φυτό, Θεέ μου. Έχω προσωπική εμπειρία από τον πατέρα μου, που ξάφνιασε τον καλύτερο πνευμονολόγο της χώρας μας, Θεός σχωρέσ' τον, όταν επέστρεψε στο ιατρείο του δύο μήνες μετά από σοβαρή κρίση, όπου έχασε την μία χορδή και μπορούσε να μιλήσει κανονικά σχεδόν! Ούτε ο ίδιος δεν το πίστευε. Το μόνο που έκανε ο πατέρας μου ήταν να πίνει Αλόη Βέρα πρωί βράδυ. Έκτοτε κοσμεί το μπαλκόνι μας και όχι μόνο, και το ψυγείο μας έχει πάντα το πολύτιμο ζελέ από το φυτό της γλάστρας μας. Έχουμε να πούμε πολλά εδώ όταν έρθει η ώρα.
10. Γκίνγκο Μπιλόμπα, ένα σχετικά άγνωστο φυτό, που αξίζει την προσοχή μας.
11. Κραταιγός. Εμ, τυχαία ονομάστηκε έτσι και αγαπήθηκε από την αρχαιότητα; Γερή καρδιά ίσον πολλά χρόνια ζωής! Τουλάχιστον στις περισσότερες των περιπτώσεων.
12. Γαϊδουράγκαθο. Έτσι εξηγείται η επιμονή των γαϊδουριών! Έτσι κι εμείς, θα επιμείνουμε να μείνουμε ζωντανοί ένα πράγμα! Μουλαρώστε, αδέλφια!
13. Κουρκούμη. Άλλο ένα καρύκευμα στην υπηρεσία της καλής μας υγείας!
14. Φασκόμηλο. Ιερό και υπέροχο. Ίαση για την ψυχή μας, για την αύρα μας και τώρα αποδεδειγμένα για το σώμα μας! Όποιος έχει φασκόμηλο στον κήπο, δεν έχει λόγο να πεθάνει, που έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και κάτι ξέρανε!
15. Αστράγαλος, όχι αυτός που θέλετε να κάνετε το τατουάζ με την πεταλούδα, ο άλλος ο Astragalus, που γίνεται υπέροχο αφέψημα ελιξήριο. Συνταγές στην ανάλογη ανάρτηση εν καιρώ. Όχι πολύ ελπίζω.
16. Ρίζα Μάκα. Κι όμως ΑΥΤΗ η Μάκα θα σας κάνει Γκουσγκούνη στο κρεβάτι! Η ρίζα των Άνδεων για... το πεσμένο ηθικό μας.
17. Φύκι. Αφήστε την μουρμούρα τώρα. Δεν τα λέω εγώ αυτά, η επιστήμη τα λέει, βάσει ερευνών σε διατροφικές συνήθειες λαών όπως οι Ιάπωνες που έχουν αδειάσει την θάλασσα από τα φύκια, πχ! Μια φορά έφαγα ορίτζιναλ φύκι γιαπωνέζικο πάντως και πήγα να πεθάνω. Μπορεί να μην το συμπεριλάβω στο ατομικό μου μενού. Θα βάλω όμως το άλλο φύκι που έφαγα κάποτε στον Βόσπορο. Ή πιο απλά ακόμα... θα το πάρω σε κάψουλες βρε αδελφέ!
18. Σπόροι κάνναβις ή κατά το καταναλωτικότερον hemp seeds. Το έχουν τσακίσει οι φυτοφάγοι και οι ωμοφάγοι, αλλά το τρώγανε άλλοι πριν που ξέρανε! Και θα το φάμε και μεις, και αντιρρήσεις δεν θέλω. Αν θα νιώσουμε καλά;;; Έλα, αηδίες τώρα. Όλα για την υγεία μας τα κάνουμε. Η απόλαυση έρχεται σε δεύτερη μοίρα!
19. Camu Berry. Ναι, υπάρχει ένα φυτό που έχει περισσότερη βιταμίνη C και από το γκότζι μπέρι. Είναι το Camu Berry που έχει ΤΗΝ περισσότερη βιταμίνη C από οποιοδήποτε άλλο φυτό στον κόσμο. Δεν το θεωρώ από τα απαραίτητα πάραυτα. Αν έχετε τα γκοτζιμπεράκια σας είστε καλυμμένοι... κατ' εμέ πάντα.
20. Σπιρουλίνα. Σχεδόν είναι περιττό να γράψω το οτιδήποτε για αυτήν. Αλλά θα γράψω και πολλά μάλιστα στην ανάρτηση που θα την αφορά!
21. Κακάο. Ο κλασσικός κακαόσπορος είναι ένα σύνολο θρεπτικών συστατικών, βιταμινών, ιχνοστοιχείων. Και είναι και νόστιμος. Εξ ου και μπορείτε να απολαμβάνετε πια χωρίς ενοχές μαύρη σοκολάτα, αλλά δεν έχετε καμία δικαιολογία για εκείνη την υπέροχη -το παραδέχομαι- σοκολάτα γάλακτος που κρύβετε στο ψυγείο σας για ώρα ανάγκης.
22. Σπόροι Chia. Βάλτε τους παντού. Συνταγές και τα σχετικά το συντομότερο, γιατί είναι και βασική τροφή των φυτοφάγων/ωμοφάγων. Είδες Gina μου πρόοδος η αιμοβόρα;
23. Σχιζάνδρα... και σκίσ' τον άντρα. Για άνδρες και γυναίκες -τι βρώμικα μυαλά που είστε όμως. Αλλά ναι, καλά καταλάβατε. Είναι τονωτικόν...εχμ... γενικώς. Η φυλή Νανάι της Σιβηρίας πιστεύουν ότι αν φας μια χούφτα Σχιζάνδρα μπορείς να κυνηγάς όλη μέρα χωρίς φαγητό. Ε, κι εμείς για κυνήγι πάμε! Οι Κινέζοι το ονόμασαν "Το φρούτο των πέντε γεύσεων" λόγω του ότι αφήνει μια πικρογλυκοαλμυροξινοκαφτερή γεύση.
24. Ιπποφαές, το ελληνικόν, το αρχαίον, το ζωοποιόν, το θεραπευτικόν και βιταμινούχον. 190 θρεπτικά συστατικά περικαλώ. Όχι ένα και δύο, ούτε 101 και 102. Το ξαναγράφω: 190!
25. Γλυκόριζα. Πολύ συνηθισμένο συστατικό των κινέζικων ελιξηρίων. Ενισχύει τα υπόλοιπα σε μια συνταγή. Θα το προτιμήσομεν!
26. Ε, να μην χαλάσουμε την ζαχαρένια στα ξηροκάρπια. Εννοείται πως είναι υπέροχες τροφές, ειδικά αν είναι ανάλατα!!!
27. Αντικαταστήστε το γάλα με τυρί και γιαούρτι. Αλλά όχι με ό,τι κι ό,τι. Υπάρχουν τυριά φάρμακα, και το γιαούρτι για να σε γιατρέψει θέλει την κατσίκα του. Η αγελάδα με τόσες ορμόνες που τρώει η έρμη ποιον να πρωτοθεραπεύσει; Τον εαυτό της ή εμάς;

Και μερικά επιπλέον ενδιαφέροντα στοιχεία για να έχετε κάτι να σκεφτείτε:
1. Ένας στα επτά εκατομμύρια είναι υπεραιωνόβιος, δηλαδή μεγαλύτερος των 110 ετών. Έχουμε ελπίδες.
2. Ένας στους τρεις υπεραιωνόβιους είναι Ιάπωνας. Ώρα να το ρίξουμε στο σούσι!
3. Σύμφωνα με μελέτες, τα γονίδιά μας επηρεάζουν το πόσα χρόνια θα ζήσουμε κατά 20-30%, και ΟΛΟ το υπόλοιπο είναι θέμα επιλογών τρόπου ζωής, ψυχολογίας κλπ. Όντως δεν έχετε καμία δικαιολογία το λοιπόν. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!! ΓΑΜΩΤΙ ΜΟΥ!

Και ιδού η λεγόμενη -ενδεικτική φυσικά- δίαιτα των υπεραιωνόβιων δια χειρός δρος Ντέιβιντ Κατζ, καθηγητή στο Γιέιλ και συγγραφέα του The way to eat. Σημειώστε:

7 το πρωί σηκώνεσαι κύριος/κυρία και τρως βρώμη με φρούτα, μαζί με λιναρόσπορους και μύγδαλα!
8:15 πμ ώρα για ένα μηλαράκι.
10 πμ τσίμπα μια χουφτίτσα μύγδαλα για να 'χεις να πορεύεσαι!
Στο μεσημεριανό απαραίτητη είναι η φασολαδίτσα και η σαλατούλα. Είδατε; Φασολαδίτσα και πάσης Ελλάδος ο δόκτωρ.
3 μμ και ώρα για ύπνο. Όχι, λάθος, ώρα για σοκολάτα λέει ο ντοτόρε. Εννοείται πως όχι την γάλακτος. Είπαμε. Την μαύρη.
Στις 7:30 το απόγευμα φάτε μια σαλάτα με ελαιόλαδο, ψητό ψαράκι, λαχανικά και κρασί.
Στις 10:30 λίγο πριν πάτε για νάνι φάτε μια μπανάνα και πιείτε ένα γαλατάκι χωρίς λιπαρά, κατά προτίμηση κατσικίσιον. Εγώ προσωπικά θα προτιμούσα ένα γιαουρτάκι, αλλά τέλος πάντων είναι του δόκτορα η δίαιτα όχι δική μου. Και είπαμε, είναι ενδεικτική. Πάντως χορτασμένοι θα πηγαίνουμε για ύπνο το βράδυ, δεν λέω...

Αυτά! Έχετε υπεραρκετά για να ξεκινήσετε τα ψώνια. Κάντε υπομονή και σύντομα θα έχετε πληροφορίες και συνταγές για όλα όσα υπάρχουν στην λίστα μας. Αν δεν μπορείτε να κάνετε υπομονή λίγες βδομάδες, πώς θα αντέξετε να περνάνε τα τόσα χρόνια που θέλετε να ζήσετε τρομάρα σας;

Άντε, καλή μας αρχή! Φυσικά δεχόμεθα τις εμπνεύσεις σας για πιθανές συνταγές ή ελιξήρια. Θα τα προσθέσουμε όλα στον φάκελο Μαθουσάλας-Μακροζωΐα, για να έχουμε επιλογές. Ασχέτως αν θα έχουμε τους πόρους να κάνουμε τις επιλογές φαγητό που θα πάει στο στομάχι μας, πάντως τις επιλογές θα τις έχουμε!

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Μακροζωΐα - Υγεία: Μερικοί διδάξαντες.




Ας δούμε ένα κλασσικό παράδειγμα ανθρώπου που άλλαξε δρόμο και αντί για το σουβλατζίδικο της γειτονιάς επέλεξε το βοτανάδικο της περιοχής, και τι αποκόμισε τελικά! Αν και για να φτάσετε τα 150, που είναι και το θέμα μας, δεν χρειάζεται να ξεγράψετε το σουβλατζίδικο της γειτονιάς. Αλλά με μέτρο, βρε παιδάκι μου. Αυτό το πράγμα που μπουκωνόμαστε λες και το γουρούνι θα ζωντανέψει και θα το σκάσει μέσα από το σουβλάκι, είναι αδιανόητο!

Κοιτάξτε λοιπόν καλά αυτόν τον ΥΠΕΡΟΧΟ κύριο της φωτογραφίας που τρέχει αγέρωχος σαν άτι και ξέρω ότι τον ζηλεύετε αφόρητα. Και τώρα κλείστε τα μάτια και προσπαθήστε να τον φανταστείτε 40 ετών, να κάθεται σε μια πολυθρόνα με μια μπύρα στο ένα χέρι, ένα τσιγάρο στο άλλο, ένα χάμπουγκερ στραπατσαρισμένο στον καναπέ δίπλα του, μια σαμπρέλα στην μέση, μάτια κόκκινα από την πολλή τηλεόραση και εγκεφαλικά κύτταρα καμμένα από τα πολλά ναρκωτικά. Κι όμως, δεν πρόκειται για σενάριο, είναι η πραγματική ιστορία αυτού του υπέροχου και πανέμορφου ανθρώπου.

Και το όνομα αυτού Rich Roll. 

Στα 40 του χρόνια αποφάσισε ότι δεν ήθελε να πεθάνει πριν τα 60 του με επιβαρυμένη υγεία και χωρίς να έχει απολαύσει τα τέσσερα παιδιά του. Και έφερε στην κυριολεξία τα πάνω κάτω. Από λαπάς του καναπέ έγινε super αθλητής αγώνων αντοχής με νίκες και ρεκόρ, αν και σχεδόν 45, κι αυτό είναι το λιγότερο τρελό αν αναλογιστούμε ότι ξεκίνησε κιόλας να αθλείται στα 40! Από junk foodarian, όπως λέω εγώ, το γύρισε στην χορτοφαγία. Ώπα, ένα λεπτάκι, γιατί δεν θέλω να παρεξηγούμαστε. Εδώ κάνουμε μια μικρούτσικη παρένθεση.

Καταρχάς δεν είμαι χορτοφάγος, δεν θεωρώ πως η χορτοφαγία είναι για όλους, δεν βλέπω την διατροφή ηθικά και ηθικιστικά, και για την ακρίβεια λυπάμαι όσους το κάνουν. Από την άλλη θεωρώ πως η βιομηχανία τροφίμων εκμεταλλεύεται μονίμως τους καταναλωτές για να μας στρέψει τον έναν ενάντια στον άλλον ώστε να μην στρέψουμε το βλέμμα μας στην δική τους εκμετάλλευση. Όταν αναφέρομαι στην βιομηχανία τροφίμων, τσουβαλιάζω συνειδητά και τη βιομηχανία που επικεντρώνεται στην κρεοφαγική διατροφή, και αυτή που επικεντρώνεται στην λεγόμενη "υγιεινή" διατροφή. Είναι ένα θέμα τεράστιο που θα το αναπτύξουμε σε άλλη ανάρτηση εν καιρώ. Μ' αρέσουν ωστόσο ΠΟΛΥ οι χορτοφαγικές συνταγές και προσφάτως ανακάλυψα και τις ωμοφαγικές, τις οποίες επίσης συστήνω, ασχέτως διατροφικής κατεύθυνσης και επιλογής. Θεωρώ εαυτόν παμφάγο, και αυτή είναι η διατροφή στο σπίτι μας, για μας και τα παιδιά μας. Αν όμως οι κόρες μου κάποτε μου ανακοινώσουν ότι θέλουν να γίνουν χορτοφάγοι θα τις βοηθήσω, θα τους βρω ωραιότατες συνταγές, αλλά ΠΡΩΤΑ θα τις συμβουλεύσω να κάνουν εξετάσεις, γιατί η αυστηρά χορτοφαγική διατροφή δεν ενδείκνυται καθόλου για όλους ανεξαιρέτως ή/και δια παντός. Και για να τελειώνω, ΝΑΙ, θεωρώ πως πρέπει να τρώμε κρέας ΜΕ ΜΕΤΡΟ! Και όσοι κρεοφάγοι του μέτρου με διαβάζετε, σας επιτρέπω ένα χαμογελάκι επιτυχίας -ένα μόνο όμως, γιατί δεν είμαστε χαιρέκακοι άνθρωποι- γιατί η αλήθεια είναι, και θα το δείτε παρακάτω, πως από τους καταγεγραμμένους υπεραιωνόβιους, ΜΟΝΟ μία γιαγιά ήταν χορτοφάγα, και πάλι όχι όλη της την ζωή, ενώ ΟΛΟΙ οι άλλοι έτρωγαν κρέας ΜΕ ΜΕΤΡΟ! Σας ζάλισα με τα κεφαλαία, αλλά να σκέφτεστε ότι γλιτώσατε τα bold που μου τρώνε τα χέρια τόση ώρα να τα βάλω... Ξαναδιαβάστε το αυτό το παραπάνω: Το 99,9% των υπεραιωνόβιων κατανάλωναν κρέας με μέτρο, αλλά σίγουρα ΔΕΝ το είχαν διαγράψει από την διατροφή τους. Επίσης σημειώστε πως αρκετοί αιωνόβιοι τουλάχιστον ήταν μανιώδεις καπνιστές.

That being said, που λέμε και στο χωριό μου, φυσικά και θαυμάζω όσους μπορούν να κάνουν τέτοιες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, και στην διατροφή και στην καθημερινότητά τους, και είναι κάτι που πάντα θα επικροτώ και θα ζηλεύω.

Ο Rich Roll δεν ξύπνησε ξαφνικά βέβαια και είπε: "οκ, τώρα πετάμε ό,τι έχουμε στο σπίτι και το ρίχνω στα μαρούλια". Αυτό είναι επικίνδυνο για τον οργανισμό, ειδικά για έναν οργανισμό φορτωμένο με τόσες τοξίνες, όχι μόνο μέσω της διατροφής αλλά και ουσιών. Άρχισε την άσκηση μελετημένα, έκοβε σταδιακά "κακές" τροφές και συνήθειες προσθέτοντας στην θέση τους "καλές" τροφές,  μέχρι που έφτασε σήμερα να είναι αυτό που είναι, και σ' αυτό το σημείο σας παρακαλώ πολύ να ξανακοιτάξετε την φωτογραφία και να σημειώσετε πως είναι σήμερα 45 χρονών ο άνθρωπος! Που σημαίνει επίσης πως κατάφερε ό,τι κατάφερε σε πολύ λιγότερο από 5 χρόνια, γιατί την ημέρα των 40ων γενεθλίων του έφαγε την επιφοίτηση!

Αχ, να το, το βλέπω να 'ρχεται! Έχετε πάρει εκείνο το φοβερό ύφος που συνοδεύεται από κούνημα κεφαλιού, που σημαίνει: "Καλά τώρα. Βρήκες κι εσύ έναν άνθρωπο και κάτι έγινε. Αυτά είναι εξαιρέσεις. Εγώ δεν ξέρω κανέναν δικό μου που να έκανε τέτοια υπέρβαση". Την πατήσατε, γιατί εγώ ξέρω και παραξέρω! Και μάλιστα είναι σχεδόν ίδιο παράδειγμα με αυτού του κυρίου. Σύζυγος πολύ καλής φίλης, γύρω στα 40 του κι αυτός, πλαδαρός, υπέρβαρος, κουρασμένος, καπνιστής μέχρι αηδίας, και ξαφνικά το έριξε στο ποδήλατο, την υγιεινή διατροφή, αλλά όχι και χορτοφαγία και θυμάμαι ότι τον κοίταζα όταν έφευγε για μια "βόλτα" με το ποδήλατο -με το βόλτα εννοούσε από Αθήνα μέχρι Κόρινθο ας πούμε- και αρνιόμουν να δεχτώ μέσα μου ότι έβλεπα καλά. Μου φαινόταν αδιανόητο. Η πλάκα ήταν όταν κάποτε μου είπε γεμάτος ενθουσιασμό: "Θέλεις λίγο μούσλι με γάλα καρύδας;" Τον είχα κοιτάξει με συγκρατημένη αηδία, γιατί τότε ήμουν αποκλειστικά junk foodarian και του απάντησα με ένα ευγενικό "Όχι", προσθέτοντας από μέσα μου "...μην ξεράσω". Τώρα τον καταλαβαίνω καλύτερα. Όχι, δεν έχω κάνει καμία υπέρβαση, δεν το σκέφτομαι καν προς το παρόν, αλλά τα τελευταία χρόνια όντως μ' αρέσει πολύ το μούσλι, και πολλά άλλα "υγιεινά" που κάποτε δεν άντεχα ούτε την θέα τους!

Δεν έχετε καμία δικαιολογία λοιπόν, παρά μόνο το απολύτως σεβαστό: "Μ' αρέσω ακριβώς όπως είμαι και νιώθω υπέροχα" κι εκεί θα σας βγάλω και το καπέλο. Αλλά όποιος μαζοχιστής από σας  θέλει να κλάψει κι άλλο, να βρει έναν καλό λόγο για να αυτομαστιγωθεί ή απλά να βρει μια πηγή έμπνευσης για να κάνει το μεγάλο βήμα, μπορεί να διαβάσει περισσότερα στο επίσημο site του Rich Roll, εδώ: http://www.richroll.com/

Και προχωράμε σε λιγότερο θεαματικές εμφανισιακά περιπτώσεις, αλλά περισσότερο σοκαριστικές από πλευράς ηλικίας. Αν παραμένετε καπνιστές, ανάψτε ένα τελευταίο τσιγάρο -αν και δεν είναι απαραίτητο να το κόψετε τελικά- γιατί δεν σας βλέπω να "βγάζετε" χωρίς εγκεφαλικό επεισόδιο τα παρακάτω.

Ξεκινάμε με τους επιβεβαιωμένα υπεραιωνόβιους άνω των 115 ετών, που είναι οι ακόλουθοι:

  1. Jeanne Calment, 1875 - 1997, 122 ετών και 164 ημερών, Γαλλία
  2. Sarah Knauss, 1880 - 1999, 119 ετών και 97 ημερών, Η.Π.Α.
  3. Lucy Hannah, 1875 - 1993, 117 ετών και 248 ημερών, Η.Π.Α.
  4. Marie-Louise Meilleur, 1880 - 1998, 117 ετών και 230 ημερών, Καναδάς
  5. María Capovilla, 1889 - 2006, 116 χρονών και 347 ημερών, Εκουαδόρ 
  6. Tane Ikai, 1879 - 1995, 116 ετών και 175 ημερών, Ιαπωνία
  7. Elizabeth Bolden, 1890 - 2006, 116 ετών και 118 ημερών, Η.Π.Α..
  8. Besse Cooper (ζει ακόμα), 1896 - ?, 116 ετών και 10 ημερών, Η.Π.Α
Υπάρχουν κι άλλοι που μπορείτε να τους δείτε στο wiki, εδώ: http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_the_verified_oldest_people, ενώ στο επόμενο λινκ θα δείτε καταγραφές που δεν έχουν επιβεβαιωθεί για άτομα άνω των 117, έως και 138! http://en.wikipedia.org/wiki/Longevity_claims

Όταν λέμε επιβεβαιωμένοι, εννοούμε ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία επίσημα έγγραφα που αποδεικνύουν την ηλικία και τουλάχιστον ένα εξ' αυτών έχει καταγραφεί πριν την ενηλικίωσή τους, και έχουν επικυρωθεί από την επίσημη ερευνητική ομάδα Γεροντολογίας ή/και την ερευνητική ομάδα των Ρεκόρ Γκίνες. Πέρα απ' αυτούς όμως, υπάρχουν προφανώς και αυτοί που δεν επιβεβαιώνονται, είτε επειδή δεν υπήρχαν τέτοιες ερευνητικές ομάδες στην εποχή τους, είτε επειδή "ξέμειναν" με ένα ή δύο επίσημα έγγραφα και καταγραφές, είτε επειδή τα τρία ή περισσότερα έγγραφα έχουν ημερομηνία καταγραφής στην ενήλικη ζωή τους, οπότε και υπάρχουν πολλές πιθανότητες απάτης, για λόγους σύνταξης ή για να γλυτώσουν στρατιωτικές θητείες κλπ, κλπ.. Αυτοί είναι πολλοί περισσότεροι απ' όσο φαντάζεστε, αλλά θα μιλήσουμε σήμερα για δύο εξ' αυτών, μια γυναίκα κι έναν άντρα, που έχουν πολλούς θαυμαστές και άλλους τόσους ερευνητές να τρέχουν πίσω από καταγραφές τρίτων και έγγραφα για να διαπιστώσουν την αλήθεια.

Ας γνωρίσουμε την κα Luo Meizhen, κυρίες και κύριοι. Σεβασμό παρακαλώ. Η κυρία είναι 127 ετών!

 Καλά, 100 δεν την κάνεις πάντως. Φαίνεται τουλάχιστον 110!

Εδώ με τον μοναχογιό της, τον οποίο γέννησε στην τρυφερή ηλικία των... 61 ετών. 
Ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται, αλλά η μόνη απόδειξη που έχει είναι μια ξεφτισμένη ταυτότητα που εκδόθηκε το 1949 από το Κομμουνιστικό Κόμμα, βάσει τοπικών εγγράφων που όμως προφανώς δεν παίρνουν έγκριση ως σίγουρα βάσιμα. Ωστόσο, βάσει στοιχείων της Γεροντολογικής ερευνητικής ομάδας, υπάρχουν επίσης έγγραφα για άτομα που πέθαναν σε πολύ μεγαλύτερη ηλικία στην ίδια περιοχή, που θεωρείται παγκοσμίως πρώτη στους υπεραιωνόβιους. Κάποιος φαίνεται να πέθανε το 1911 σε ηλικία 142 ετών! Άντε να βγάλεις άκρη τώρα! 

Η κα Luo γιόρτασε τα γενέθλιά της στις 26 Αυγούστου -δεν ξέρω αν είχε 127 κεράκια η τούρτα, μην με τρελαίνετε τώρα, αλλά για να το γιορτάσει έφαγε ένα μπολ ρύζι, δύο φέτες χοιρινό, ένα κομμάτι πάπια και ένα κοτόπουλο, καθώς και δύο κομμάτια τούρτας! Δώσ' του, γιαγιά!!! Παρακάτω την βλέπετε να τρώει το καθημερινό πρωινό της, αυγά ομελέτα και ρύζι... Είπατε τίποτα για χοληστερίνη; Συγγνώμη, αλλά ποια χοληστερίνη; Οι κότες που ανασαίνουν καθαρό οξυγόνο και τρώνε αγνά πρωτεϊνικά σκουληκάκια χωρίς φυτοφάρμακα δεν γεννούν αυγά, γεννούν χρυσάφι!


Και πιο κάτω η καθημερινή άσκηση της γλυκυτάτης γιαγιάς, το καθάρισμα του σπιτιού. Ε, έχει και μια μικρή βοήθεια. Ούτε εγώ δεν το κάνω αυτό κάθε μέρα!


 Αλλά αρκετά με την κα Luo γιατί νιώθω να συγχύζομαι. Πάμε στο καλύτερο, στον υπέρτατο μύθο και κυριολεκτικά και μεταφορικά, τον βασιλιά των υπεραιωνόβιων -και βάλε, τον υπέρτατο άρχοντα των τελευταίων αιώνων... Όχι, δεν αναφέρομαι στον Σεν Ζερμαίν, ο οποίος αν και πολύ αγαπημένος πάσχει ακόμα περισσότερο σε έγγραφες αποδείξεις.

Αναφέρομαι φυσικά στον Li Chin Yuan, ο οποίος στην φωτογραφία παρακάτω φέρεται πως είναι 250 ετών, και προφανώς τον μάτιασαν τον άνθρωπο γιατί έξι χρόνια αργότερα πέθανε, αφού πρώτα έφαγε έναν σκασμό σε δεξίωση που παρέθεσαν προς τιμήν του για τα πολλά χρόνια ζωής του. Είναι μετά να μην φοράς χάντρα θαλασσιά; Φτου φτου φτου!

Ναι, αυτό που βλέπετε μπροστά στο στήθος του είναι... τα νύχια του. Ίσως είναι κάποιο μυστικό μακροζωίας, 
πρέπει να το διερευνήσουμε...


 Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτόν τον άνθρωπο! Σίγουρα αυτό που ενδιαφέρει τους περισσότερους είναι τι στοιχεία έχουμε, έστω και όχι ακριβώς ακράδαντα, για την ηλικία του. Ας δούμε λοιπόν...

-Καταρχάς ο ίδιος ισχυριζόταν πως γεννήθηκε το 1776, και άρα όταν πέθανε θα ήταν 197 ετών.
-ΌΜΩΣ, το 1930 ο καθηγητής και  πρύτανης του Πανεπιστημίου Minkuo, Wu Chung-chien, ανακάλυψε αρχεία που "αποδεικνύουν ότι είχε γεννηθεί το 1677.
-Υπάρχουν επίσης επίσημα αρχεία, σύμφωνα με τα οποία η Αυτοκρατορική Κινέζικη Κυβέρνηση του απένειμε ειδικό τιμητικό έπαθλο για την προσφορά του στην πατρίδα, ενώ τον συνεχάρη στα 150α και 200α γενέθλιά του.

Μήπως είχε ξεχάσει τα γενέθλιά του; Ή μήπως επρόκειτο για κάποιον διαφορετικό άνθρωπο με το ίδιο όνομα;

-Κάτι που φαίνεται να στηρίζει αλλά και να καταρρίπτει ταυτόχρονα τους ισχυρισμούς και των δύο πλευρών, είναι ότι το 1928, σε επίσημο αφιέρωμα των New York Times, αναφέρθηκαν στο ότι παραδόξως δεν έμοιαζε μεγαλύτερος από 60 ετών! Αυτό που τους έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι είχε πολύ μακριά νύχια στο δεξί του χέρι....
-Σε εκείνο το αφιέρωμα/έρευνα των New York Times, αναφέρθηκαν επίσης στο γεγονός πως πολλοί υπεραιωνόβιοι της γειτονιάς του Λι έλεγαν πως οι παππούδες τους τον ήξεραν ως παιδιά, και τότε ήταν ήδη μεγάλος σε ηλικία. Όλα αυτά βέβαια μπορεί κάλλιστα να είναι υπερβολές των συντοπιτών του. Αλλά μπορεί και όχι...

Αυτό το οποίο κανείς δεν αμφισβήτησε, γιατί δεν υπήρχε και λόγος άλλωστε, ήταν ότι ως παιδί διάβαζε και έγραφε και ταξίδεψε σε πολλές επαρχίες της περιοχής, συγκεντρώνοντας βότανα και μαθαίνοντας για αυτά από γνώστες. Μέχρι τα 100 του περίπου πούλαγε τα βότανα που συνέλεγε ο ίδιος, ενώ μετά πούλαγε βότανα που του έφερναν άλλοι. Θα κουράστηκε πια ο άνθρωπος να παίρνει τα βουνά και τα όρη!!! Ο Λι ήταν επίσης φημισμένος δάσκαλος της Ταοϊστικής τέχνης του Qigong, κάτι που μάλλον δεν πρέπει να μας εκπλήσσει.

Ένας από τους "μαθητές" του ήταν ο πολέμαρχος Wu Pei-fu, ο οποίος τον πήρε στο σπίτι του προσπαθώντας να μάθει από εκείνον το μυστικό για να φτάσει τα 250! Ένας άλλος μαθητής του είπε πως ο Λι του είχε πει πως το μυστικό είναι να έχει ήρεμη καρδιά, να κάθεται σαν χελώνα, να περπατά ζωηρός σαν περιστέρι και να κοιμάται σαν σκύλος. Θα εξηγήσουμε παρακάτω τι εννοούσε πιθανά, πάντως αξίζει να αναφέρουμε πως η υπεραιωνόβια Besse Cooper λέει πως οφείλει την ηλικία της στο ότι "κοιτάζει την δουλειά της -ότι δεν ασχολείται με το τι κάνουν οι άλλοι δηλαδή, και δεν τρώει junk food".

Επιστρέφοντας στον μυθικό Λι, έλεγε ότι έθαψε 23 συζύγους και ζούσε με την 24η, που ήταν γύρω στα 60, ενώ υπάρχει επίσημο αρχείο για 14 γάμους και 180 παιδιά! Έλεος! Συγγνώμη για το σχόλιο, και συνεχίζουμε...
Εδώ στα νιάτα του, γιατί πήξαμε στις μασέλες!


Τι εννοούσε όμως ο Λι με την προτροπή του στον μαθητή του; Μήπως το να "κάθεται σαν την χελώνα" έχει καμία σχέση με την στάση του Quigong 'χελώνα που κοιμάται'; Κανείς δεν ξέρει. Το πιο πιθανό είναι να εννοούσε απλά αυτό που διαβάζουμε. Ήρεμη καρδιά, όταν καθόμαστε να καθόμαστε κι όχι να είμαστε σαν σε αναμμένα κάρβουνα, όταν περπατάμε να περπατάμε με ζωηράδα κι όχι σαν να κοιμόμαστε όρθιοι, κι όταν κοιμόμαστε να μην μας γυροφέρνουν σκέψεις, να αφηνόμαστε στον ύπνο, αλλά να μην βυθιζόμαστε σ' αυτόν. Οι σκύλοι φημίζονται για το πώς πετάγονται την ώρα του ύπνου και αμέσως ξανακοιμούνται χωρίς προσπάθεια.

Ας κλείσουμε με μερικά λόγια του ίδιου, από συνέντευξή του την δεκαετία του 1920:

"Όταν ήμουν 139 ετών, και προτού γνωρίσω τον Δάσκαλό μου, περπατούσα και έκανα δυναμικό βάδισμα, σύμφωνα με τις αρχές των πολεμικών τεχνών. Το αποτέλεσμα ήταν να θεωρεί ο κόσμος πως ήμουν κάτι σαν θεός ή αξιόλογος ξιφομάχος. Αυτό με διασκέδαζε τότε. Νομίζω πως έχω ζήσει τόσα χρόνια και διατηρώ εξαιρετική την υγεία μου επειδή από την ηλικία των 40 ετών τίποτε δεν με αναστατώνει. Γι' αυτό η καρδιά μου είναι πολύ ήρεμη, και γαλήνια και δεν αρρωσταίνω και είμαι πάντα υγιής και ευτυχής.
Στην ηλικία των 50 ετών που ανέβηκα στο βουνό να μαζέψω βότανα, συνάντησα έναν γηραιό άντρα που ζούσε στο απομονωμένο βουνό. Δεν έμοιαζε να είναι υπεράνθρωπος, αλλά έκανε μεγάλα βήματα όταν περπατούσε, λες και πετούσε στον αέρα. Όσο και να προσπάθησα δεν μπόρεσα να τον φτάσω. Αργότερα τον ξανασυνάντησα. Γονάτισα μπροστά του και τον ικέτεψα να μου πει το μυστικό του. Μου έδωσε μερικά άγρια φρούτα και μου είπε "Το μόνο μου μυστικό είναι ότι τρώω αυτά τα φρούτα". Πήρα τα φρούτα, και ανακάλυψα πως ήταν τα Γκότζι Μπέρις. Από τότε καταναλώνω τρία κιαν Κινέζικων Γκότζι Μπέρις. -Σημείωση: το ένα κιάν ισοδυναμεί με πέντε γραμμάρια. Έκτοτε ειμαι πολύ υγιής και ευκίνητος. Περπατώ εκατό λι -Σημείωση: το ένα λι ισοδυναμεί με μισό χιλιόμετρο, και δεν αισθάνομαι κουρασμένος. Απέκτησα περισσότερη δύναμη και αντοχή από έναν συνηθισμένο άνθρωπο".

Και σε όλα αυτά τα απίστευτα που παραδέχεται ο ίδιος, να προσθέσουμε και το αυταπόδεικτο για κάθε έναν που τον γνώριζε. Έφτανε σχεδόν τα 2 μέτρα! Για την εποχή του, αλλά και για την φυλή του, ήταν και παραμένει λαμπρή εξαίρεση. Αλλά προσωπικά πιστεύω ότι ίσως οφείλεται στην αυξητική ορμόνη που περιέχει το γκότζι μπέρι και κάποια άλλα από τα βότανα που κατανάλωνε σε μεγάλες ποσότητες καθημερινά. Παρενέργεια να σου πετύχει, ε;

Τέλος πάντων, ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος έτρωγε επιβεβαιωμένα πολλά φρούτα, καρπούς και βότανα, σαν το Γκότζι μπέρι, μπόλικο ψάρι και ελάχιστο κρέας από κυνήγι κυρίως. Περισσότερα, όμως, για την διατροφή των υπεραιωνόβιων, ανάμεσά τους φυσικά και του Λι, στην αμέσως επόμενη ανάρτηση! Προς το παρόν συγκρατήστε το εξής εκπληκτικό. Αν καταφέρετε να φτάσετε τα 110 έχετε 90% περισσότερες πιθανότητες να ζήσετε έναν ακόμα χρόνο, απ' ό,τι έχει ένας 90αρης. Οι πιθανότητες αυξάνονται γεωμετρικά με κάθε χρόνο πάνω από τα 90 περίπου. Οπότε... τα 90 πρώτα χρόνια είναι δύσκολα, βρε! Κουράγιο!!!

Πηγές: ένα σωρό άρθρα του ίντερνετ, τα οποία υπέστησαν συρραφή και μπόλικη νοητική επεξεργασία.
Η πρώτη εικόνα είναι από δω: http://www.fourhourworkweek.com/blog/2012/05/23/10-uncommon-superfoods-from-the-world-of-ultra-endurance/

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Ανήκουμε πλέον στην φυλή του Facebook...



Αντισταθήκαμε -σιγά μην ματώσαμε κιόλας- φωνάξαμε -τους ξυπνήσαμε όλους μιλάμε- αλλά δεν γινόταν να αποφύγουμε την γενική απαίτηση -παρολίγον θα ήταν κατακραυγή αλλά προς το παρόν το γλυτώσαμε- και γίναμε μέλη του Facebook.
 
Εννοείται ότι θα μας βρείτε ως Alchemy of Nature. Η σελίδα μας θα ενημερώνεται με κάθε νέο μας ποστ, οπότε μπορείτε να μας παρακολουθείτε κι από εκεί, μπορείτε κι από δω κι από κει, μπορείτε μόνο από εδώ, γενικώς έχετε επιλογές να μας απολαμβάνεται όπου θέλετε!

Πάω να παίξω λίγο εκεί, αλλά μην ανησυχείτε, ετοιμάζω και το πρόγραμμα για την Επιχείρηση Μαθουσάλας: Είμαι 150 και Νιώθω Υπέροχα.

Μείνετε συντονισμένοι!

Πώς θα ζήσω μέχρι τα 150; Ερωτώ...



Καταρχάς ξεκαθαρίστε άμεσα γιατί να θέλετε να ζήσετε μέχρι τα 150! Προσωπικώς δεν με νοιάζει, αλλά οι λόγοι που μπορεί κάποιος να θέλει συνειδητά να ζήσει πολλά χρόνια είναι οι εξής ελάχιστοι για το φτωχό μου μυαλό:

1. Φοβάστε τον θάνατο, και αυτός φίλοι μου είναι ο χειρότερος λόγος όχι μόνο να θες να ζήσεις πολλά χρόνια, αλλά να το προσπαθείς κιόλας. Το πιο πιθανό είναι να πεθάνετε νωρίτερα από το άγχος σας και μόνο. Αν λοιπόν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, καλύτερα να αρχίσετε τον διαλογισμό, όπως τον έχουμε ήδη συζητήσει σε προηγούμενες αναρτήσεις, και την διάλυση των εγώ μας, όπως θα τις συζητήσουμε σε επόμενες, γιατί δεν σας βλέπω καλά.
2. Θεωρείτε ότι ο κόσμος δεν θα μπορεί να συνεχίσει χωρίς εσάς. Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά μια χαρά θα συνεχίσει, όσο "σπουδαίος" κι αν είστε! Σας παραπέμπω στην "θεραπεία" της πρώτης κατηγορίας.
3. Θεωρείτε πως ο κόσμος είναι τόσο όμορφος που δεν θέλετε να τον αποχωριστείτε. Οκ... όπως έχουμε ήδη πει, όλοι ζούμε στην προσωπική μας φούσκα, όπου δεν μπορούμε να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά. Δεν διατείνομαι πως εγώ τα βλέπω αντικειμενικά, αλλά από την δική μου φούσκα ο κόσμος θέλει πολλή δουλειά για να γίνει όμορφος, εκτός αν μπορείτε να πάτε να ζήσετε μακριά από τους ανθρώπους σε κανένα βουνό, ξέρω γω. Από την άλλη δεν μπορώ να σας κρίνω για την υπέρμετρη αισιοδοξία σας ή επιλεκτική αντίληψη του ωραίου και καλού. Δεν υπάρχει καμία θεραπεία για την περίπτωσή σας, και να σας πω την αλήθεια, δεν βλέπω τον λόγο να πρέπει να θεραπευτείτε. Μακάρι να είχα την αρρώστια σας! 
4. Θεωρείτε πως ο κόσμος χρειάζεται βοήθεια, και έχετε σκεφτεί έναν-δυο τρόπους να βάλετε κι εσείς το λιθαράκι σας. Είστε υπέροχοι, αλτρουιστές, ρομαντικοί, ιδεολόγοι, αλλά και τύποι της δράσης, αλλά σοβαρά τώρα: ΛΕΤΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ; Όντως το πιστεύετε ότι θέλετε να παραμείνετε σε αυτό το χάος για να θυσιάσετε την ψυχική σας υγεία για χάρη μιας ανθρωπότητας που οδεύει προς την καταστροφή και ελπίζετε ότι θα τα καταφέρετε κιόλας; Δεν έχω λόγια... Θα ήθελα πολύ να σας γνωρίσω αν ισχύει κάτι τέτοιο.

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος λόγος, αλλά όποιος κι αν είναι ο λόγος τελικά δεν με αφορά -και όχι δεν θα σας πω σε ποια κατηγορία ανήκω! Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να μοιραστώ μαζί σας ό,τι αποκόμισα από την προσωπική μου αναζήτηση και έρευνα επί του θέματος. Τα αποτελέσματα της αναζήτησής μου είναι άκρως εντυπωσιακά, γιατί ΝΑΙ είναι εφικτό να χαρίσετε στον πολύτιμο εαυτό σας το λιγότερο 4-5 χρόνια, το περισσότερο δεν ξέρω πόσο, εξαρτάται από την προσπάθεια και το κατά πόσο ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ότι μπορείτε να το καταφέρετε. Κι όμως, το να πιστέψετε ότι μπορείτε να αυξήσετε τα χρόνια ζωής σας είναι το Α και το Ω στο να το καταφέρετε. Όλα τα άλλα είναι τα υπόλοιπα ενδιάμεσα γράμματα, αλλά χωρίς αυτό δεν έχετε καν... αλφαβήτα! 

Ξεκινάμε λοιπόν μια νέα κατηγορία αναρτήσεων, την οποία σας προτείνω να πάρετε πολύ σοβαρά, όχι μόνο για τους λόγους που προανέφερα, αλλά επειδή, ακόμα κι αν δεν καταφέρετε να κερδίσετε χρόνια ζωής, τουλάχιστον θα ζήσετε αυτά που σας απομένουν απόλυτα υγιείς και ευτυχισμένοι, κι αυτός είναι ΣΙΓΟΥΡΑ ένας λόγος να δώσετε βάση. 

Προφανώς οι πληροφορίες που θα ακολουθήσουν είναι πάμπολλες, αλλά θα προσπαθήσω να τις παρουσιάσω όσο πιο οργανωμένα και απλά μπορώ. Να ξέρετε πως δεν υπάρχει ανώτερο όριο έναρξης για την ενασχόληση με αυτόν τον τομέα. Μπορείτε να είστε ένας πλαδαρός, αγύμναστος καπνιστής 45 ετών, που νιώθει πως η ζωή του έχει ήδη τελειώσει, και να φέρετε τα πάνω - κάτω. Υπάρχουν πολλά αντίστοιχα περιστατικά, οπότε δεν έχετε καμία δικαιολογία να μην το κάνετε κι εσείς, αν όντως το έχετε πάρει απόφαση. Μπορεί να είστε κοντά στα 60 και να αναρωτιέστε πώς είναι δυνατόν να ξανανιώσετε, αφού ήδη είστε στο τελευταίο στάδιο της γήρανσης! Καλά... όποιος σας φύτεψε αυτή την ιδέα στο μυαλό έχετε το ελεύθερο από το σύμπαν να τον χαστουκίσετε! Μπορεί να είστε ένας νεαρός αλαζόνας της δεύτερης κατηγορίας. Έχετε τις καλύτερες προοπτικές για να φτάσετε τα 200. Τώρα... δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό για τον πλανήτη και τους υπόλοιπους ανθρώπους, αλλά ποτέ δεν ήμουν υπέρ του Καιάδα. Έχετε κι εσείς δικαίωμα να ζήσετε!

Ες αύριον τα σπουδαία, λοιπόν. Ετοιμαστείτε να ξανανιώσετε! Και σε καμιά εκατοστή χρονάκια, μπορούμε να κάνουμε ένα re-union, ας πούμε, του blog, και να ανταλλάξουμε φωτογραφίες πριν-μετά κλπ κλπ κλπ!