Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

RYZOMAGEIRAS ALERT!

Από Δευτέρα ξαναβγάζουν τον ρυζομάγειρα στα Lidl!!! ΣΠΕΥΣΑΤΕ!!!!!

Ευχαριστώ την Χριστίνα και την άλλη φίλη αναγνώστρια που ενημέρωσε εγκαίρως :)

ΕΝΤΙΤ: Παιδιά, είναι ακριβώς αυτός που έχω πάρει κι εγώ. ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ!!!! Έτσι μου 'ρχεται να πάρω κι άλλον, να έχω τρεις! Κι εμένα θα κάνω βοτανόλαδο σε λίγο!!!! :)

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

li&li της φίλης μου της Λίας!

Λοιπόν, η Λία είναι φίλη μου! Και τι σας νοιάζει, θα μου πείτε. Δεν έχετε άδικο, αλλά νοιάζει εμένα. Οπότε σας παρακαλώ να ανεχτείτε για λίγο την εκδήλωση αγάπης και θαυμασμού που θα παρακολουθήσετε.

Η Λία το λοιπόν είναι φίλη μου. Όχι από τις φίλες που πίνουμε κάθε μέρα καφέ ή μιλάμε στο τηλέφωνο συνέχεια. Για την ακρίβεια μιλάμε σπανίως στο τηλέφωνο και ακόμα πιο σπάνια βρισκόμαστε για καφέ. Αλλά ΕΙΝΑΙ φίλη μου. Νομίζω πως είναι η μόνη φίλη που βλέπω και ακούω ελάχιστα έως ποτέ, αλλά πάραυτα νιώθω ότι θα μπορούσα να της εμπιστευτώ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Η Λία εκτός από φίλη μου είναι κι ένας σπάνιος άνθρωπος. Δε θα μιλήσω για τον χαρακτήρα της και την προσωπικότητά της, γιατί η ίδια η Λία δε θα το ήθελε. Θα πως όμως πως είναι ένας άκρως δημιουργικός άνθρωπος, μία καλλιτέχνης στην ψυχή. Όχι από αυτές που όταν τη βλέπεις λες "α, αυτή είναι καλλιτεχνική φύση". Όχι.... έχει κάνει τη ζωή τέχνη και κυκλοφορεί σαν ένας απλός, συνηθισμένος άνθρωπος. Πού να 'ξεραν όσοι βρίσκονται στο δρόμο της, τι θαύματα κρύβει μέσα του αυτό το ήρεμο, γλυκό πλάσμα!

Και αποφάσισε να πάρει και τον τίτλο του καλλιτέχνη μάλλον, γιατί άνοιξε ένα e-shop με δημιουργίες δικές της και της συνεργάτιδας και φίλης της. Ρίξτε μια ματιά εδώ http://liandlijewels.blogspot.gr/ . Ό,τι απορία έχετε μην το σκεφτείτε να την "ενοχλήσετε". Θα σας τις λύσει όλες, είμαι σίγουρη.

Λία μου, ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ σας εύχομαι! Σας αξίζει!

Και φωτογραφία από μία δημιουργία τους:


Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Τα Χτυπημένα Λάδια της Απόλυτης Ομορφιάς...


 Αλλιώς... whipped cream. Δεν μπορώ να την πω αλλιώς. Μ' αρέσει το όνομα αυτό, κι έτσι θα την κρατήσω! Άλλωστε κρέμα δεν την λες, κηραλοιφή δεν την λες. Δεν περιέχει κανέναν γαλακτοματοποιητή. Μόνο λάδια. Αυτή είναι η βασική συνταγή. Για την ακρίβεια μπορείτε να φτιάξετε αυτή την στιγμή μια εξαίσια ενυδατική σώματος (που κάνει την καλύτερη δουλειά αμέσως μετά το μπάνιο που το δέρμα σας είναι νωπό), με ένα μόνο υλικό της αρεσκείας σας. Βούτυρο καριτέ ή καρυδέλαιο. Θέλετε και τα δύο; Βάλτε και τα δύο.

Πριν προχωρήσω στη διαδικασία και στις δύο συνταγές πο προέκυψαν, πρέπει να πω πώς "πρόδωσα" το λατρεμένο μου μελισσοκέρι! Έχω αναφέρει την ταλαντούχα κουμπάρα μου και τις κρέμες της (άντε, κουμπάρα, φτιάξε το blog να δούμε τα αριστουργήματά σου!!!). Είμαι το πανευτυχές πειραματόζωό της. Προχθές, λοιπόν, μαζί με όλες τις υπέροχες κρεμούλες που μου έδωσε (αχ, ευχαριστώ, κουμπαρούλα μου), μου έδωσε κι ένα δείγμα από την κρέμα χεριών της...

Τελίτσες...

Πολλές τελίτσες....

Κουμπαρούλα μου, όταν δίνεις μια κρέμα θεϊκή δεν την δίνεις σε δείγμα. Θα μου δώσεις κανά μισόκιλο να 'χω. Τι να μου φτάσει εμένα το δείγμα, που το τελείωσα σε λίγες ώρες!!!

Τέλος πάντων, επειδή έχω κι ένα φιλότιμο και ντρέπομαι να της ζητάω το μισόκιλο... καλά, στις υπόλοιπες είναι μικρές οι ποσότητες, αλλά στην χεριών και σώματος θέλω μπόλικη... κι επειδή ξέρω πόσο ακριβά είναι τα υλικά που χρησιμοποιεί, αποφάσισα να φτιάξω μια απλή, προσιτή στην τιμή και πανεύκολη κρέμα για όλο το σώμα. Και για τα χέρια εννοείται. Έτσι θα μπορώ να κάνω υπομονή μέχρι να με προμηθεύσει την επόμενη φορά, και ασχέτως, οι κρεμούλες ετούτες δεν παθαίνουν τίποτα. Τις έχετε για μήνες, μην σας πω χρόνο και βάλε και μπορείτε να τις κάνετε και δωράκα. Φτιάξτε τις άφοβα, κι αν ερωτευτείτε καμία, όπως έπαθα εγώ, μην ντραπείτε να το 'μολογήσετε! Ο έρωτας πρέπει να μολογιέται!

Τέλος πάντων και εν ολίγοις, κατέληξα σε αυτό... Την χτυπημένη κρέμα. Μπορείτε να τη φτιάξετε αυτή τη στιγμή αν έχετε ένα τουλάχιστον από τα βασικά υλικά (λάδι καρύδας ή καριτέ) και ένα μίξερ. Μέσα στα επόμενα πέντε λεπτά μπορείτε να έχετε μια άκρως ενυδατική "κρέμα", που θα ηρεμήσει το ταλαιπωρημένο δέρμα σας από τις κακουχίες που αντιμετωπίζει τόσο εκ των έσωθεν (πίνετε νερό, λέμε!) όσο και εκ των έξωθεν (το περιβάλλον μας είναι τοξικό, το ξέρουμε πια).

Πάρτε ένα φλιτζάνι καριτέ ή λάδι καρύδας (όχι το υγρό εννοείται) και χτυπήστε το με το μίξερ σαν να μην υπάρχει αύριο!!!! Σε 6-7 λεπτά θα γίνει λευκό και αφράτο. Να έτσι:

 Υπόψιν πως όταν τα χτυπάτε έτσι μένουν κάτι κομματάκια από το λάδι σαν περλίτσες, οι οποίες όμως διαλύονται άμεσα με το που την αλοίφετε στο δέρμα. Αν δεν σας ενοχλεί, όλα καλά. Αν σας ενοχλεί, απλώς θερμάνετε ελαφρά το λάδι ή τα λάδια σας μέχρι να γίνουν ρευστά, ανακατέψτε τα και μετά αφήστε τα να στερεοποιηθούν λίγο ή βάλτε τα στο ψυγείο μέχρι να στερεοποιηθούν ελαφρά. Και τότε τα χτυπάτε με τον ίδιο τρόπο. Δε θα έχει μείνει τίποτα. Αυτή την τεχνική τη χρησιμποιώ σε πολλές κηραλφοιφές μου, επειδή δε μ' αρέσει η αίσθηση της κλασσικής κηραλοιφής (του στόκου) και την θέλω πιο κρεμοειδή. Νομίζω πως την έχω αναφέρει ξανά.

Αυτή η κρεμούλα είναι ό,τι πρέπει για μετά το μπάνιο, όπως είπα, αλλά κάνει και για πολύ ξηρό και ταλαιπωρημένο δέρμα. Εννοείται πως μπορείτε να την εμπλουτίσετε με ό,τι υλικά τραβάει η όρεξή σας... και το δέρμα σας. Δείτε αυτή που έφτιαξα χθες το βράδυ. Είναι πιο "μαλακή" η υφή της επειδή περιέχει και πολλά ρευστά λάδια. Αλλά είναι πολύ ωραία η αίσθηση που αφήνει! Μπορίετε να τη βάλετε και στο ψυγείο, ειδικά όταν αρχίσουν οι ζέστες. Θα γίνει λίγο σαν απαλό καριτέ, που εμένα μου άρεσε πολύ. Ήταν και δροσερή. Αλλιώς κρατήστε την έξω για όσο παραμένει σχετικά στέρεη.


ΣΥΝΤΑΓΗ WHIPPED CREAM ΓΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ
3/4 φλυτζνιού βούτυρο καριτέ
1/2 φλυτζάνι καρυδέλαιο
2 κ. σούπας rose hip oil
1 κ. σ. αμυγδαλέλαιο (στο οποίο μπορούμε να έχουμε εγχύσει χαμομήλι)
1 κ.σ. λάδι καλέντουλας
1 κ.σ. καστορέλαιο
1 κ.σ. γλυκερίνη
1/2 κ. γλυκού βιταμίνη Ε
1/2 κ.γλυκού Β5
25-30 σταγόνες αιθέριο της αρεσκείας μας (εγώ έβαλα αιθέριο rose petals).

Το αιθέριο και οι βιταμίνες είναι προαιρετικά υλικά. Βασικά όλα είναι προαιρετικά. Εκτός από τα δύο βασικά βούτυρα, όλα τα άλλα κάντε τα ό,τι θέλετε! Τα προσθέτουμε στα λάδια μας, είτε είναι ρευστά είτε σε μορφή βούτυρου, τα αφήνουμε να στερεοποιηθούν ελαφρά αν τα έχουμε ρευστοποιήσει, και τα χτυπάμε 6-7 λεπτά.

Βγήκαν 500ml, σχεδόν ένα μισόκιλο! Τέλεια! Όμως είναι λιπαρούλα όταν τη χρησιμοποιείς σε στεγνό δέρμα, αν δεν έχεις πρόβλημα ξηρότητας. Κι εγώ, με τόσες κηραλοιφές που παστώνομαι, σιγά μην έχω πρόβλημα ξηρότητας! Ωστόσο, παρόλο που το δέρμα μου είναι φουλ στην ενυδάτωση, απορροφήθηκε σχετικά γρήγορα, δηλαδή μέσα στο 10λεπτο το πολύ. Αν έχεις βάλει τη σωστή ποσότητα κι όχι το μισό δοχείο...Αλλά ήθελα και κάτι σαν της κουμπάρας, που να μπορώ να το φοράω ανά πάσα στιγμή. Να παστώνομαι είτε στάζω νερά είτε είμαι στην ξεραΐλα. Κι έτσι προέκυψε η σημερινή whipped vanishing cream. Αχ, βαχ. Αλί και τρισαλί. ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ!

Whipped γιατί επίσης δεν περιέχει γαλακτοματοποιητή και είναι χτυπημένη. Vanishing γιατί ανήκει στην κατηγορία κρεμών που αναμιγνύεις τα λάδια στο νερό, σε αντίθεση με την cold cream που κάνεις ακριβώς το αντίθετο. Κάτι που προσδίδει στην κρέμα την ιδιότητα να απορροφιέται στο δευτερόλεπτο. Εξ ου και το όνομα. Vanishing, δηλαδή που εξαφανίζεται. Και μαντέψτε τι χρησιμοποίησα για τη φάση του "νερού"... Τι είπα χθες ότι θέλω να προσθέσω στο σαπούνι κρασιού; Κακάο... Γιες!

Ιδού η whipped vanishing cream με κρασί και κακάο. Γίνεται να έχετε καλύτερη κρέμα για όλο το σώμα και το πρόσωπο; Γίνεται, αλλά όχι με τόσο απλά και εύκολα υλικά! Καταρχάς, βάλτε το κακάο της ΙΟΝ που δεν περιέχει ζάχαρη, αλλιώς θα σας πάρει από πίσω ό,τι πετάει και σέρνεται!

 Για φάγωμα!

Ιδιότητες αυτής της κρέμας; ΆΠΕΙΡΕΣ! 

Κακάο: γεμάτο βιταμίνες και αντιοξειδωτικά και αντιγηραντικά. 
Κρασί: το ίδιο και ακόμα καλύτερα. 
Καριτέ και έλαιο καρύδας: τα έχουμε ψιλοδεί. Προστατεύουν το δέρμα από τις επικίνδυνες ηλιακές ακτινοβολίες, από την ξηρότητα και την ρύπανση και ως βακτηριοκτόνα καταπολεμούν ήδη υπάρχοντα προβλήματα του δέρματος όπως ακμή, σπυράκια, ανοιχτοί πόροι, κλπ. 
Ο δε κουρκουμάς χρησιμποιείται εδώ και χιλιετίες ως όπλο ομορφιάς από τις Ινδές. Είναι ένα εκπληκτικό υλικό για το δέρμα μας. Για την ομορφιά αλλά και την υγεία του. Αντιοξειδωτικό, επουλωτικό, αναπλαστικό, ακόμα και παυσίπονο, ειδικά για πονεμένες αρθρώσεις. Η ποσότητα του αιθέριου δεν είναι θεραπευτική για τέτοιες καταστάσεις, αλλά είναι υπέραρκετή για να βοηθήσει την επιδερμίδα μας να ξεπεράσει τυχόν προβλήματα δερματικά. Ο δε Διοσκουρίδης αναφέρει τον κουρκουμά και ως... αποτριχωτικό υλικό! Όχι... δε θα σας πέσουν οι τρίχες από το σώμα, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο. Θα κάνω τα πειράματά μου και θα σας πω πώς ακριβώς θα χρησιμοποιήσετε αυτό το θαυμάσιο υλικό ΚΑΙ για αποτρίχωση. Προς το παρόν χαρείτε τις αναζωογοννητικές του ιδιότητες στην κρέμα σας. Το αιθέριο έχει μια πικάντικη μυρωδιά που ταιριάζει απίστευτα με τη μυρωδιά κρασιού και κακάο. Είναι μια spicy σοκολατένια μυρωδιά που δεν είναι έντονη στο δέρμα. 

Τι να σας πω... Είμαι ερωτευμένη, το ξαναλέω! Κι αυτή απορροφιέται τόσο γρήγορα που μπορώ να τη φοράω από το πρωί μέχρι το βράδυ! Και το καλύτερο απ' όλα... δεν χαλάει, γιατί το κρασί δεν είναι ανθόνερο. Το ελάχιστο αλκοόλ που επιτρέπουμε να μείνει μέσα το διατηρεί αναλοίωτο για μήνες. Πέρα που το λίγο αλκοόλ βοηθά σε προβλήματα ακμής και έντονα λιπαρού δέρματος. Στην κηραλοιφή μου για την ακμή προσθέτω βάμμα θυμαριού (δηλαδή θυμάρι εκχυλισμένο σε αλκοόλ).

Πάρτε τη συνταγή. Ακολουθούν και φωτογραφίες.

ΣΥΝΤΑΓΗ WHIPPED VANISHING CREAM ΚΡΑΣΙ ΚΑΚΑΟ 
ή Η ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ!
1 φλυτζάνι λάδι καρύδας
3/4 φλυτζ. καριτέ.
1/2 φλυτζ. κρασί κόκκινο.
1 κ.γλ. γεμάτη κακάο ή δύο κοφτές
25-30 σταγόνες αιθέριο κουρκουμά.
Βιταμίνη Ε 1/2 κ.γλ.
Β5 1 κ.γλ.

Ο κουρκουμάς και οι βιταμίνες είναι προαιρετικά υλικά.
Αν δεν μπορείτε τη μυρωδιά του κουρκουμά, βάλτε το πολύ 15 σταγόνες και συμπληρώστε με αιθέριο λεβάντας (μέχρι 15 σταγόνες). Αυτό ήταν μια "πινελιά" αναγνώστριας (της Μόρφως μας), που βγήκε πολύ πετυχημένη! Επίσης η Μόρφω μας, μας ενημερώνει πως η κρεμουλα λειτουργεί και σαν tanning lotion! Καλά μαυρίσματα και πάμε παρακάτω:

Βάζουμε το κρασί σε μπεν μαρί. Μόλις αρχίσει να βγάζει ατμούς το κρασί το αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το κακάο ανακατεύοντας καλά. 

 Η υφή του είναι σαν ρευστοποιημένης σοκολάτας μετά την ανάμιξη.

Στο μεταξύ έχουμε θερμάνει ελαφρά τα λάδια μας μέχρι να γίνουν ρευστά, και προσθέτουμε το 1/4 των λαδιών στο μίγμα κρασιού/κακάο χτυπώντας καλά με μίξερ (προσοχή να είναι βαθύ το μπολ σας γιατί πετάει!!!). Μετά προσθέτουμε σιγά-σιγά και το υπόλοιπο χτυπώντας συνεχώς. Θα γίνει κάπως έτσι:

Το βάζουμε στο ψυγείο ή το αφήνουμε έξω μέχρι να ψιλοπήξει. Όταν είναι κάπως έτσι...

Αυτό είναι δακτυλιά!
...είστε έτοιμες να αρχίσετε πάλι το χτύπημα! Ο λα λα!!!!!! Και βουαλά!


Εξαφανίζεται στο δευτερόλεπτο στο δέρμα, αφήνοντάς το απίστευτα ενυδατωμένο και απαλό. Το νιώθω να τρέφεται ήδη, σαν διψασμένο φυτό! Η δε μυρωδιά είναι απίστευτη. Καθόλου έντονη, αλλά όσο πρέπει πικάντικη. Μια μυρωδιά για όλες τις εποχές και όλες τις ώρες! Και φυσικά πάει τέλεια για δωράκι μαζί με το κρασοσάπουνο, ε; Ώρε γλέντια το Πάσχα!!!!

Απολαύστε τις....

ΕΝΤΙΤ: Μια ώρα μετά, δεν αναγνωρίζω τα χέρια μου και το πρόσωπό  μου. Λες και πήγα σε ινστιτούτο ομορφιάς και μου έκαναν μάσκες με εξωτικά υλικά! Με πέντε λέξεις θα πω αυτό που δεν μπορώ να πω αλλιώς γραπτά: ΈΧΩ ΠΑΘΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ

ENTIT 2: Τα χέρια μου και το πρόσωπό μου ξανάνιωσαν στην κυριολεξία. Χέρια 25αρας και μούρη 30άρας! Τι είναι τούτο!!!

ΕΝΤΙΤ 3: Μάλλον είχα παστωθεί υπερβολικά όταν έβαλα την πρώτη κρέμα. Τώρα που την ξανάβαλα σε στεγνό δέρμα, χωρίς να έχω κάνει μπάνιο, μια χαρά την απορρόφησε. Η κρασί-κακάο παραμένει πιο καλή στην απορρόφηση, αλλά και η πρώτη είναι μια χαρά ακόμα και για καθημερινή κρέμα ενυδάτωσης.

Τα Μπεκροσάπουνα!

 Πάνω αριστερά το ουζοσάπουνο, δεξιά του το κρασοσάπουνο, και κάτω το γνωστό μπυροσάπουνο.
Εδώ σίγουρα λένε: "μην τα πιείτε, πλυθείτε"!

Η ιδέα μου ήρθε (μετά την μπύρα), την Καθαρά Δευτέρα. Εκεί που το τσούζαμε με ουζάκι σκέφτηκα "καλέ τι ωραία που θα μύριζε ετούτο σε σαπουνάκι!" Το ομολογώ, ήμουν κάπως ζαλισμένη. Δεν το δέχομαι καλά το αλκοόλ. Και όπως είπε μια φίλη και έπεσε τελείως μέσα νομίζω, αν μου δώσεις λικέρ, θα κοιτάξω να το κάνω σαπούνι. Δεν ξέρω τι μ'έχει πιάσει!

Τέλος πάντων, αυτό είναι καλό για σας, γιατί έχετε μια τρελή να δοκιμάζει ό,τι να 'ναι και να σας ενημερώνει για τα αποτελέσματα. Και ιδού, το λοιπόν, τι προέκυψε από αυτή την "μεθυσμένη" έμπνευση. Τα μπεκροσάπουνα, πολύ αγαπητές κυρίες και κύριοι.

Δεν έφτιαξα πρώτο το ουζοσάπουνο, γιατί το ήπιαμε όλο το ούζο. Αλλά επειδή ήμουν πάνω στην τρέλα, έπρεπε οπωσδήποτε να φτιάξω ένα μεθυσμένο σαπούνι (η μπύρα είναι πολύ λάιτ για την περίσταση), και την πλήρωσε ένα μπουκάλι κόκκινο (μα κατακόκκινο όμως) κρασί που είχαμε. Και λέω, δεν φτιάχνω πρώτα το κρασί; Ίδια η λογική, αλκοόλ από δω, αλκοόλ κι από κει. Έψαξα δεξά-αριστερά και βρήκα τον τρόπο να μην ανατινάξω το σπίτι αφενός, και να έχω τελικά στα χέρια μου ένα σαπούνι βάλσαμο για το δέρμα. Ας δούμε το πρώτο εγχείρημα με το βαρύ πυροβολικό της ομορφιάς και της αλκοόλης. Το κόκκινο κρασί. 
  
ΚΡΑΣΟΣΑΠΟΥΝΟ

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Ας δούμε πρώτα τις ιδιότητες του κρασιού, αυτές που αφορούν στην ομορφιά και την αντιγήρανση. Πάνω-κάτω είναι γνωστές πια, αλλά ας τις έχουμε συγκεντρωμένες εδώ. Μας λένε στο protimofysiko.blogspot.gr:

"Το κόκκινο κρασί, είναι ένα καταπληκτικό φυσικό προϊόν, το οποίο όμως χρησιμοποιείται ελάχιστα στην περιποίηση του δέρματος. Το κόκκινο κρασί περιέχει μια σειρά αντιοξειδωτικών ουσιών, καταπωλεμά τις ελεύθερες ρίζες, ενεργοποιεί την κυκλοφορία του αίματος, αναζωογονεί, αποτοξινώνει, αυξάνει την ελαστικότητα του δέρματος, το λευκαίνει και αφήνει την επιδερμίδα λαμπερή και φρέσκια."
Στο medilook.net.cy μοιράζονται τα εκπληκτικά αποτελέσματα ερευνών: 

"Μια άλλη ομάδα ερευνητών στο ίδιο πανεπιστήμιο υπέβαλε δύο ομάδες πειραματόζωων σε υπεριώδη ακτινοβολία. Η πρώτη ομάδα έλαβε μόνο ακτινοβολία ενώ στη δεύτερη πριν από την ακτινοβολία οι ερευνητές έβαλαν ρεσβερατρόλη.  Η ρεσβερατρόλη είναι ουσία που περιέχεται μέσα στα σταφύλια και στο κρασί. Στη συνέχεια μετρήθηκε στους ποντικούς η πρωτεΐνη survivin. Η πρωτεΐνη αυτή παράγεται σε ψηλό βαθμό από τα καρκινικά κύτταρα ενώ στα φυσιολογικά κύτταρα δεν υπάρχει.Στους ποντικούς που είχε τοποθετηθεί η ρεσβερατρόλη, η παραγωγή της πρωτεΐνης survivin, ήταν χαμηλότερη.Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η ρεσβερατρόλη προστατεύει από τον καρκίνο του δέρματος που προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία και ιδιαίτερα από τις ακτίνες UVB που είναι οι πλέον επικίνδυνες."

Ενώ στο newsbomb.gr μας προτρέπουν, και προφανώς συμφωνούμε γιατί αυτό ακριβώς θα κάνουμε:

"Πλύνετε το πρόσωπό σας
 Όλες οι αντιοξειδωτικές ουσίες που φημίζεται ότι έχει το κρασί και οι οποίες το καθιστούν τόσο υγιεινή επιλογή, δεν σκεφτήκατε ότι μπορεί να κάνουν πολύ καλό και στο δέρμα σας;
Σε ορισμένες γυναίκες συνιστάται η χρήση κόκκινου κρασιού ως τονωτικό για το δέρμα τους. Το κρασί συμβάλλει στη βελτίωση του δέρματος, το μαλακώνει και το βελτιώνει χάρη στην οξύτητά του που μοιάζει με αυτή του ξυδιού. Στην Ινδία συνηθίζουν να το χρησιμοποιούν σε διάφορες υπηρεσίες ομορφιάς και περιποίησης."

Και στο geowines.gr μάθαμε πιο λεπτομερώς ότι:
"Οι πολυφαινόλες, οι προανθοκυανίνες, οι κατεχίνες, η ρεσβερατόλη είναι φυτικά αντιβιοτικά που παράγουν τα φυτά για την άμυνα τους. Στον ανθρώπινο οργανισμό έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς είναι αντιοξειδωτικές ουσίες, όπου σαν μέλη μίας μεγάλης οικογένειας φυτικών συστατικών -γνωστές ως φλαβανοειδή- συσχετίζονται με πολλούς τρόπους με την καλή υγεία καθώς περιλαμβάνουν δύο από τους μεγαλύτερους εξολοθρευτές της καρδιοπάθειας και του καρκίνου.Προσφέρουν την ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση στα κύτταρα προστατεύοντας τα από την οξειδωτική καταστροφή -την γήρανση- αλλά και τις μεταλλάξεις των καρκινικών κυττάρων. Η δράση αυτή του συνόλου των φυσικών ουσιών του σταφυλιού είναι ακόμα μεγαλύτερη και από αυτή της βιταμίνης C και Ε."

Όπως μάλλον υποπτευθήκατε, το παρόν σαπουνάκι είναι ιδανικό για το πρόσωπο. Αλλά και στο σώμα δε θα πάει χαμένο..

ΣΥΝΤΑΓΗ

Απιονισμένο νερό   130γρ
Κρασί κόκκινο       100γρ (συμπυκνωμένου, μετά το βράσιμό του)
Καστορέλαιο          150γρ
Καριτέ                    100γρ
Καρυδέλαιο            350γρ
Ελαιόλαδο              400γρ (καλύτερα μούργα φιλτραρισμένη, όπως έχουμε πει)
καυστική σόδα       142γρ

Στα πρόσθετα μπορούμε να βάλουμε αιθέρια της αρεσκείας μας. Εγώ δεν έβαλα καθόλου γιατί ήθελα να δω πώς μυρίζει. Επίσης μπορούμε να προσθέσουμε άλλα 70γρ συμπυκνωμένου κρασιού, για περισσότερη φροντίδα και προστασία.

Έχει κι αυτό την προεργασία του, όπως όλα τα μπκεροσάπουνα προφανώς. Αλλά είναι τάχιστη. Μην το σκέφτεστε καν. Πάμε.
Βάζουμε σε μέτρια θερμοκρασία 300 γρ κρασί (κόκκινο κατά προτίμηση) και το αφήνουμε μέχρι να εξατμιστεί αρκετό νερό, ώστε να μείνει περίπου το ένα τρίτο. Να, δείτε... 


Αυτό είναι πολύ καλό για δύο λόγους. Καταρχάς, έχετε τα συστατικά από 300γρ κρασί συμπυκνωμένα σε πολύ λιγότερη ποσότητα. Από την άλλη αλκοόλ και σόδα ίσον Χιροσίμα! Κάποιοι προσθέτουν λίγο κρασί στα πρόσθετα ή το μοιράζουν με νερό, και πρώτα φτιάχνουν το μίγμα της σόδας με το νερό και μετά προσθέτουν λίγο-λίγο και το ανάλογο κρασί (προσέχοντας λέει τα bubbles της σόδας. Μα είναι τρελοί οι άνθρωποι;;;) Δεν το δοκίμασα, ούτε πρόκειται. Άλλωστε δε με ενδιαφέρει το αλκοόλ στο σαπούνι, τουλάχιστον προς το παρόν, και είμαι σίγουρη πως δε θα αντιδράσει επίσης καλά στο φούρνο, αφού πρόκειται για ένα υλικό που ανεβάζει επικίνδυνα τη θερμοκρασία στη σαπωνοποίηση έτσι κι αλλιώς. 

Ωστόσο είναι καλή η τεχνική του να αναμίξεις πρώτα τη σόδα με το νερό της συνταγής, γιατί έτσι δε θα καταστρέψουμε τα συστατικά του κρασιού. Φτιάχνουμε λοιπόν το μίγμα νερού/σόδας, το αφήνουμε να ξεθυμάνει λίγο από την πολλή θερμότητα και προσθέτουμε και το κρασί μας λίγο-λίγο, στο ίδιο μίγμα. Δείτε πώς γίνεται. Ήδη αρχίζει να μοιάζει με σοκολάτα!!!

Στο μεταξύ έχουμε ήδη λυώσει ελαφρά στο φούρνο τα λάδια μας, γιατί με την κρυωμένη σόδα δε θα έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα αφήνουμε να γίνουν κι αυτά χλιαρά. Και προχωράμε στο παρασύνθημα. Η μίξη των υλικών και το ανακάτεμα.


Δεν κάνει πολύ γρήγορα τρέις. Έχει ένα περίεργο σκούρο χρώμα με μια υποβόσκουσα μωβιά απόχρωση που δε φαίνεται στις φωτογραφίες. Θα ξέρετε ότι είναι έτοιμο όταν αρχίσει να ανοίγει το χρώμα. Κάπως έτσι...

Το βάζουμε κανονικά στο φούρνο ακολουθώντας τη γνωστή διαδικασία. Τι τέλειο, ε; 


 Και την αλλη μέρα το κόβουμε.


Ω, Θεοί! Τι χρώμα!!!! Καθόμουν και το κοίταζα σαν χαζή!!! Ακόμα δεν είδατε τίποτα όμως...

Η μυρωδιά ήταν ακόμα έντονη βέβαια, αλλά τελικά, δύο βδομάδες μετά, έμεινε μόνο μια ανεπαίσθητη και τρομερά γλυκιά μυρωδιά σταφυλιού. Το σαπούνι μοιάζει δίχρωμο όταν το κόβετε, αλλά την επόμενη μέρα ήδη ήταν ομοιογενές το χρώμα και αρκετά πιο σκούρο. Επίσης και τα τρία σαπούνια δεν βγήκαν λεία στην εξωτερική επιφάνεια. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μετά την ωρίμανση δύο βδομάδων περίπου δε φαίνεται τόσο άσχημο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα το είχε το κρασοσάπουνο, με μεγάλη διαφορά. Το μκρότερο το είχε της μπύρας. Πρέπει να το ψάξω όμως. Δείτε τις φωτογραφίες αμέσως μετά το κόψιμο.. 

 Αν θέλετε να το κάνετε δωράκι και σας τη δίνει αυτό το αποτέλεσμα, απλώς το κόβετε στις πλευρες που έχει το "πρόβλημα". Τα κομμάτια από το ενδιάμεσο της φόρμας έχουν μόνο στο κάτω μέρος και στα πλαϊνά, και είναι ανεπαίσθητα.

Αλλά την επόμενη κιόλας μέρα...

 
Σαν σοκολάτα είναι! Υπόψιν πως το χρώμα επηρεάζεται από την ποιότητα και το χρώμα του κρασιού. Δύο κόκκινα κρασιά μπορεί να δώσουν διαφορετικό χρώμα, αλλά σε γενικές γραμμές, όσο πιο σκούρο κόκκινο, τόσο πιο κοντά θα πέσετε στο χρώμα που βλέπετε εδώ.

Δύο βδομάδες μετά έχει σκληρύνει πολύ, αλλά εγώ το χρησιμοποίησα από την πρώτη μέρα στη μούρη μου, εννοείται. Νομίζω πως τα αποτελέσματα έχουν ήδη αρχίσει να φαίνονται! Ο δε αφρός ήπιος, ό,τι πρέπει για το πρόσωπο. 


Στην κατάταξη των τριών μπεκροσάπουνων, όσον αφορά στον αφρό εννοείται, πρώτη είναι η μπύρα, ακολουθεί το ούζο και τελευταίο από πλευράς όγκου και μόνο το κρασάκι. 

Να μερικές ακόμα φωτογραφίες από το... λαχταριστό σαπούνι. Δηλαδή, φανταστείτε να το φτιάχνετε με την προσθήκη κακάο. Το τέλειο σοκολατοκρασοσάπουνο. Ιδανικότατο για πρόσωπο και σώμα, αντιγηραντικό, μυρωδιαστό, τέλειο. Είναι στα υπόψιν. Θα ακολουθήσει οπωσδήποτε συνταγή! Κρασί με σοκολάτα, ο πλέον κλασσάτος συνδυασμός και πειρασμός... τώρα και σε σαπούνι λέμε! Προς το παρόν, άνετα περνάει για σαπούνι σοκολάτα αυτό εδώ. Έτσι;
  
 

Εδώ αγκαλιά με το μπύρας. Τα πίνουν πριν έρθει ο τρίτος της παρέας :)


 Αχνοφαίνεται το μωβ που σας έλεγα. Το βλέπετε κι εσείς;
Ο οποίος δεν άργησε καθόλου να φανεί! Την επόμενη κιόλας μέρα είχα πάει στο σούπερ μάρκετ και είχα προμηθευτεί ένα μπουκαλάκι ούζο για το πείραμα. Και το όνομα αυτού δεν είναι Φρανκεστάιν. Όχι! Είναι...

ΟΥΖΟΣΑΠΟΥΝΟ

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ    
Το ούζο αποτελείται βασικά από γλυκάνισο. Εδώ που τα λέμε το ούζο ως έχει δεν είναι και το πιο υγιεινό παρασκεύασμα για το πρόσωπό μας (ενώ το κρασί το βάζουμε και σκέτο!). Ο γλυκάνισος όμως είναι! Και θα μπορούσαμε εξαρχής να φτιάξουμε ένα σαπούνι γλυκάνισου, αλλά πώς θα το βαφτίζαμε μπεκροσάπουνο χωρίς έστω ελάχιστο ουζάκι; Έτσι ακολούθησα την ίδια προεργασία -ως όφειλα- με αυτή του κρασοσάπουνου και έμεινα με ένα διαφανές υγρό που δεν μύριζε καν γλυκάνισο (ελάχιστα... ίσως). Τσάμπα το παρολίγον μεθύσι από τις -καταλάθος- εισπνοές πάνω από το μπρίκι. Εντελώς τσάμπα. Αλλά έχω ένα σαπούνι ούζου, κυρίες και κύριοι, κι αυτό μου αρκεί.

Τι έχει να μας προσφέρει ο ταπεινός γλυκάνισος;  Υπάρχουν επιστημονικές ενδείξεις ότι βοηθάει στην αντιμετώπιση παρασιτικών μολύνσεων, όπως η ψωρίαση, επομένως ενδείκνυται για χρήση σε ανάλογες περιπτώσεις, αλλά και σε περιπτώσεις ψείρας σε παιδιά ή μεγάλους. Γενικά όμως είναι παρασιτοκτόνο, μυκητοκτόνο, και αντισηπτικό. Ένα από τα καλύτερα αντισηπτικά για την ακρίβεια, οπότε χρησιμοποιήστε το για να πλύνετε πληγές. Είναι επίσης πολύ καλός για τις κράμπες, οπότε αν έχετε την τάση να παθαίνετε βραδυνές κράμπες, ένα βραδυνό ντουσάκι με το παρεξηγημένο ουζοσάπουνο, νομίζω πως θα βοηθήσει ανασταλτικά.

ΣΥΝΤΑΓΗ

Η συνταγή είναι ακριβώς η ίδια με του κρασοσάπουνου, μόνο που αντί για νερό έβαλα ελάχιστο βρασμένο ούζο (γύρω στα 70γρ) και όλο το υπόλοιπο ήταν έγχυμα γλυκάνισου σε απιονισμένο νερό. Πώς το έφτιαξα αυτό; Έβρασα για λίγο 4 κ.γλ. κοπανισμένο γλυκάνισο (όχι σκόνη, αλλά κοπανισμένο, να ανοίξει το σπόρι) σε περίπου 300γρ νερού, για περίπου 10 λεπτά. Ιδού..


Το σούρωσα καλά, και το έβαλα στο σαπούνι μου. Και στη σόδα και στα πρόσθετα. 80γρ στα πρόσθετα, γιατί λάτρεψα την μυρωδιά! Δεν έβαλα καθόλου αιθέρια, γιατί ειλικρινά λατρεύω την μυρωδιά του γλυκάνισου, και νομίζω πως θα την λατρέψετε και σεις. Μετά από δύο βδομάδες έχει μείνει μόνο η μυρωδιά του γλυκάνισου και είναι ένα όνειρο. Το χρώμα του γλυκύτατο, ένα κρεμ ζεστό και τόσο οικείο... Ο αφρός... δεν παίζεται. Πολύ κοντά σε αυτόν της μπύρας! Πάρτε φωτογραφίες από την διαδικασία παρασκευής για να με νιώσετε...

 
 Μια χαρά συμπεριφέρθηκε στο τρέις.


 Κομμένο την άλλη μέρα.

Και μερικές φωτογραφίες από τον αφρό. Καμία σχέση με το ξαδελφάκι του το κρασοσάπουνο.




ΜΠΥΡΟΣΑΠΟΥΝΟ

Για το μπυροσάπουνο έχουμε ήδη κάνει ανάρτηση. Αλλά εδώ είναι η θέση του, με την οικογένειά του.

Με την ίδια συνταγή και προεργασία θα μπορούσατε να φτιάξετε και σαπούνι από ουίσκι. Ήδη φτιάχνει μια καλή κυρία στας Σκωτίας νομίζω με καθαρό ουσίκι, το οποίο αν έχω καταλάβει καλά από το βίντεο το προσθέτει στο τρέις όπως είναι, με την αλκοόλη του.Ωστόσο ακολουθεί απ' ό,τι φαίνεται την θερμή μέθοδο του βρασίματος, οπότε ήδη το αλκοόλ εξατμίζεται. Εγκώ με το κρύο μέτοντο ντεν, όπως είπα, αλλά είστε ελεύθεροι να πειραματιστείτε και πολύ θα ήθελα να μοιραστείτε μετά την εμπειρία σας. 

 Εν ολίγοις και τα τρία είναι εξαίσια μαλακτικά και περιποιητικά του δέρματος, με υπεροχότατον αφρό (με το μπυροσάπουνο και το ουζοσάπουνο να έχουν τα πρωτεία)

Πάρτε άλλη μία με όλο το συγγενολόι μαζί!

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

53 δραχμές...





Πενήντα τρεις δραχμές

Τότε που η Αθήνα είχε ακόμα γειτονιές, τότε που τα παιδιά έπαιζαν ακόμα στους δρόμους, τότε που στα πεζοδρόμια, έξω από τις πόρτες έβλεπες ντενεκέδες με γαρδένιες, μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού, ένα αγοράκι με κοντό παντελονάκι με τιράντες και καρώ πουκαμισάκι -  δεν ήταν πάνω από 7 χρονών – καθόταν σ ένα σκαλάκι κι έκλαιγε απαρηγόρητο. Δίπλα του καθόταν ένα κουτάβι λυπημένο. Όσο έκλαιγε ο πιτσιρίκος, το κουτάβι σήκωνε το ποδαράκι του και τον άγγιζε στο γόνατο. Ο μικρός έσπρωχνε το μικρό μαύρο ποδαράκι θυμωμένος:
-          Ασε με! Τι θα πούμε τώρα στη μαμά; Θα πιστέψει ότι μάσησα εγώ την παντόφλα; Τι θα κάνουμε; Θες να σε διώξει; Δεν σου έχω πει να προσέχεις και να μη κάνεις ζημιές;
Ο μικρός συνέχιζε το γοερό κλάμα και το κουτάβι εξακολουθούσε ακούραστο να σηκώνει αμέτρητες φορές το ποδαράκι του και να τον αγγίζει στο γόνατο, όσες φορές κι αν το έσπρωχνε ο φίλος του. Μετά από ώρα ο μικρός έψαξε την τσέπη του κι έβγαλε λίγα λεφτά για να τα μετρήσει. Πενήντα τρεις ολόκληρες δραχμές. Περιουσία ολόκληρη. Μάζευε το χαρτζιλίκι του για να αγοράσει αθλητικά παπούτσια – ελβιέλες. Ίσως δεν θα κατάφερνε να μαζέψει ποτέ το ποσό που χρειαζόταν, όμως δεν είχε χάσει το κουράγιο του. Τώρα είχε έρθει η ώρα να ξοδευτούν τα χρήματα για άλλο σκοπό. Για να σώσει το φίλο του και κυρίως την υπόληψη του φίλου του.
-          Πάμε Τζακ! Θα πάρουμε καινούργιες παντόφλες στη μαμά.
Σηκώθηκε ο μικρός και ξεκίνησε με γρήγορο και αποφασιστικό βήμα. Το πιστό μαύρο κουτάβι, τον ακολούθησε. Το αγοράκι μπήκε σ ένα μαγαζί στον πιο κάτω δρόμο, πάντα με το κουτάβι πίσω του. Οι νυχτικές και οι καλοκαιρινές ρόμπες κρεμασμένες σε κινητές κρεμάστρες στο πεζοδρόμιο έξω από το μαγαζί, διαφήμιζαν το εμπόρευμα.
Κανείς δεν έμαθε ποτέ πως με μόνο πενήντα τρεις δραχμές κατάφερε να αγοράσει ένα ζευγάρι παντόφλες. Το πιθανότερο είναι ότι τα πρησμένα από το κλάμα μάτια του και το λυπημένο μαύρο κουτάβι, έκαναν το θαύμα τους. Η κυρία Όλγα – ιδιοκτήτρια του μαγαζιού – ήταν καλός άνθρωπος και ίσως συγκινήθηκε από το κλαμένο μουτράκι. Ίσως οι πενήντα τρεις δραχμές ήταν γι αυτήν παραπάνω από αρκετές για να σωθεί μια φιλία. 
Με την ελπίδα στη καρδιά του μα με τα ματάκια του ακόμα πρησμένα από το κλάμα, πήρε τον δρόμο του γυρισμού με το κουτάβι ξωπίσω του.

Το αγοράκι και το κουτάβι έγιναν οι καλύτεροι φίλοι. Το κουτάβι μεγάλωσε κι έγινε ένας μεγάλος μαύρος γυαλιστερός σκύλος. Κοιμόταν πάντα δίπλα στο κρεβάτι του αγοριού. Καμιά φορά τις κρύες νύχτες του χειμώνα και πάντα κρυφά από τους γονείς του, τον ανέβαζε πάνω στο κρεβάτι του και κοιμόντουσαν αγκαλιά. Έτρωγαν μαζί κι όταν δεν έβλεπε κανείς, το αγοράκι όλο του έδινε στα κλεφτά μπουκιές από το πιάτο του. Το πρωί που πήγαινε στο σχολείο, ο σκύλος τον ακολουθούσε μέχρι την μεγάλη καγκελόπορτα και το μεσημέρι ήξερε πάντα την ώρα που τελείωνε το μάθημα κι ήταν εκεί να τον περιμένει να γυρίσουν στο σπίτι μαζί. Όταν διάβαζε το αγοράκι τα μαθήματά του, ο μαύρος σκύλος του ήταν πάντα ξαπλωμένος δίπλα στα πόδια του. Στις καλοκαιρινές διακοπές το αγοράκι αρνιόταν πεισματικά να πάει για μπάνιο στη θάλασσα αν δεν έπαιρνε μαζί και τον φίλο του. Αναγκάζονταν οι γονείς του να ανακαλύπτουν κάθε φορά καινούργιες ερημικές παραλίες για να μη διαμαρτύρονται οι υπόλοιποι λουόμενοι. Μαζί πέρασαν τις ερωτικές απογοητεύσεις όταν το αγοράκι έγινε έφηβος. Ο φίλος του ήταν μαζί του όταν για πρώτη φορά φίλησε το κορίτσι του στα δεκαέξι του. Μαζί πέρασαν καλοκαίρια και χειμώνες, μαζί πέρασαν καρδιοχτύπια του σχολείου, αγωνίες για τις εξετάσεις. Μαζί περνούσαν ακόμα και τις τιμωρίες. Αχώριστοι σε όλα. Εκείνα τα μαύρα κρεμαστά αυτάκια είχαν ακούσει όλα τα μυστικά του αγοριού. Ποτέ δεν πρόδωσαν ο ένας τον άλλον.
Δεκατρία χρόνια πέρασαν κι ο νεαρός πια, φοιτητής στη Θεσσαλονίκη, ήταν η πρώτη φορά που αποχωριζόταν το φίλο του… Το κουδούνισμα του τηλεφώνου στο φοιτητικό διαμέρισμα έσπασε τη σιωπή.
-          Αλέξη, ο Τζακ δεν είναι καλά. Δεν τρώει, είναι ξαπλωμένος δίπλα στο κρεβάτι σου και δε κουνιέται. Φωνάξαμε τον γιατρό. Γεράματα είπε….
Σε τρεις ώρες ο Αλέξης ήταν στο αεροπλάνο για Αθήνα ξοδεύοντας τα τελευταία του λεφτά για το εισιτήριο. Θα έχανε την εξεταστική αλλά δεν τον ένοιαζε. Ο φίλος του τον χρειαζόταν. Δεν κατάλαβε για πότε βρέθηκε στο σπίτι του. Έτρεξε στο δωμάτιό του και γονάτισε δίπλα στον φίλο του. Ο Τζακ ξαπλωμένος δεν είχε κουράγιο να σηκώσει το κεφάλι του. Μόνο κούνησε την ουρά του δυνατά μόλις τον είδε. Δίπλα του ήταν ένα μπωλάκι με νερό που ο Τζακ δεν είχε αγγίξει. Ο Αλέξης ξάπλωσε κι αυτός δίπλα του και του έδωσε να πιεί λίγο νεράκι. Δεν του χάλασε το χατίρι. Βούτηξε τη γλώσσα του δυο τρεις φορές στο νερό και ακούμπησε το κεφάλι του στο χέρι του φίλου του. Έμειναν εκεί αγκαλιά για ώρες. Η μάνα τους έφερε μια κουβέρτα και τους σκέπασε και τους δυο. Μέχρι το ξημέρωμα ο Αλέξης μιλούσε στο φίλο του. Του έλεγε για τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη, για τα διαβάσματά του, για τους καινούργιους του φίλους. Ήξερε ότι ο πιστός του φίλος ζούσε τις τελευταίες του ώρες και ήξερε πως κανείς δεν μπορούσε να κάνει τίποτα γι αυτό.
Όταν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου μπήκαν από το παράθυρο στο δωμάτιο, ο Τζακ σήκωσε το μαύρο του ποδαράκι και άγγιξε τον Αλέξη στον ώμο.
-          Τι είναι αγόρι μου; 
Άκουσε μια φωνή στο κεφάλι του:
-          Εγώ θα φύγω τώρα. Να προσέχεις. Είσαι μεγάλος πια και δε μ έχεις ανάγκη αλλά μην ανησυχείς, εγώ θα σε προσέχω κι από κει που θα είμαι. Μη με ξεχάσεις. Σ αγαπάω.
Ο Τζακ έκλεισε τα μάτια του ήρεμος, ήσυχος και ασφαλής στην αγκαλιά του φίλου του… Ο Αλέξης τον πήρε αγκαλιά κι έκλαψε μέσα στη μαύρη θαμπωμένη απ τα χρόνια γούνα του σκύλου του. Έκλαιγε δυνατά σαν μικρό παιδί και έσφιγγε τον φίλο του στην αγκαλιά του. Όλα του τα μυστικά πέθαιναν μαζί με το φίλο του. Ένιωθε ότι πέθαινε κι ο ίδιος… Ένα κομμάτι του πέθαινε σίγουρα… Το στέρνο του πονούσε και οι λυγμοί του τράνταζαν όλο του το κορμί. Ήθελε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να ανοίξει ο Τζακ τα μάτια του και να κουνήσει την ουρά του. Η λογική του έλεγε ότι ο θάνατος είναι κάτι οριστικό όμως εκείνος ήλπιζε να έχει κάνει λάθος και ο Τζακ να ξαναζωντανέψει…
-          Δε ξέρω να ζω χωρίς εσένα!
Όλη η οικογένεια μαζί, έθαψε τον Τζακ στον κήπο του σπιτιού τους. Στη καλύτερη και πιο ηλιόλουστη θέση του κήπου. Μαζί του έβαλαν μια παντόφλα, εκείνη τη παντόφλα της μαμάς που είχε μασήσει όταν ήταν κουτάβι. Ο Αλέξης τον χάιδεψε για τελευταία φορά, φοβόταν μη ξεχάσει την αίσθηση της γούνας του στη παλάμη του. Ο Τζακ δεν ήταν μόνο ο φίλος του. Ήταν ο αδελφός του.
-          Αντίο Φίλε μου

Ο Αλέξης θα μάθει να ζει χωρίς το φίλο του πια. Σιγά σιγά θα τα καταφέρει. Όμως από αυτή  τη στιγμή και μετά θα νιώθει ότι του λείπει κάτι. Σαν να του λείπει ένα μέλος του κορμιού του. Κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Ίσως κάποτε να βρει έναν άλλο φίλο. Ίσως μάλιστα να γίνει και πολύ καλός φίλος του, όμως ποτέ κανείς δεν θα αναπληρώσει το κενό του πρώτου του σκύλου. Αυτό το βελούδινο βλέμμα δεν θα αγγίξει ποτέ ξανά τη ψυχή του παρά μόνο στα όνειρά του.

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Πιάσε μια μπυρίτσα με μπόλικο αφρό!

 Αυτό με το πουά πρέπει να το ψάξω!

Όλο για τον αφρό του σαπουνιού μπύρας διάβαζα. Με έτρωγε. Αφρός από δω, αφρός από κει! Ε ναι, το επιβεβαιώνω: ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥ ΑΦΡΟ! Δεν με πιστεύετε; Ιδού...




  Το μισό μπολ είναι απαλός και συμπαγής αφρός.
Φανταστείτε τον στην μπανιέρα ή πάνω στο μαλλί σας. Θεϊκό!

Καλό, ε; 

Λοιπόν, στα νιάτα μας με είχε πάει ο σύζυγος σε μια μπυραρία στη Θεσσαλονίκη. Ο παράδεισος. Μπύρες όλων των χρωμάτων και αρωμάτων, λουκάνικα όλων των μεγεθών και παντός τύπου μπαχαρικών. Έχετε πάει ποτέ σε μπυραρία; Θυμάστε αυτή την χαρακτηριστική μυρωδιά της μπύρας που σε περιμένει νωχελικά κλεισμένη κάπου να την ρουφήξεις ηδονικά; Ε, ακριβώς αυτή την μυρωδιά είχα συνέχεια στα ρουθούνια μου όσο έφτιαχνα το σαπουνάκι μπύρας. Μπορεί να ήταν απλώς η ενεργοποίηση της ανάμνησης, γι' αυτό και ως γνήσια επιστήμων (γκουχ γκουχ), αφού έβαλα το σαπούνι στο φούρνο, βούτηξα κυριολεκτικά μέσα στο πυρέξ που έφτιαξα το σαπούνι κι έπαιρνα βαθιές εισπνοές για να δω αν ήταν ιδέα μου. Δεν ήταν ιδέα μου. Μύριζε μπύρα.

Το χρωματάκι όπως βλέπετε σκούρο, αν και χρησιμοποίησα την κλασσική "χρυσή" μπύρα. Μπορείτε να βάλετε ό,τι μπυρίτσα θέλετε. Ανάλογο της μπύρας σας θα είναι και το χρώμα του σαπουνιού σας. Γενικά σκουραίνει. Και θέλει μια προεργασία για να γίνει. Απλούστατη, αλλά έχει την αναμονή του. Πριν πάμε στην προεργασία και την συνταγή όμως, να δούμε λίγα πραγματάκια για την μπύρα και πόσα καλά έχει να προσφέρει στην υπηρεσία της ομορφιάς μας; Ας δούμε.

Όλοι έχουμε ακουστά για το τι μπορεί να κάνει η μπύρα για τα μαλλιά μας. Όγκος, ενδυνάμωση της τρίχας, λάμψη. Όμως στο www.lavamano.com μας ενημερώνουν και επιβεβαιώνουν άπαντες στο εξωτερικό και εσωτερικό της μπλογκόσφαιρας: "Η μπύρα απαλύνει το δέρμα. Οι γιατροί του 16ου αιώνα συνιστούσαν στις γυναίκες να πλένονται με μπύρα για να έχουν απαλό δέρμα. Το κριθάρι και ο λυκίσκος της μπύρας αυξάνουν την περιεκτικότητά της σε αντιοξειδωτικά (λόγω του σεληνίου και των φλαβονοειδών) και φυτικές ίνες. Το σελήνιο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και προστατεύει τις μεμβράνες των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες, βοηθώντας έτσι στην πρόληψη της γήρανσης του δέρματος. Η μπύρα είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β όπως Β6, νιασίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη, κοβαλαμίνη και φυλλικό οξύ λόγω φυσικά της παρουσίας των δημητριακών."  Μια και είστε στο site τους, ρίξτε και μια ματιά στα σαπούνια τους

Ένα σαπούνι μπύρας λοιπόν δεν κάνει μόνο για τα μαλλάκια μας, αλλά και για το πρόσωπό μας, για το σώμα μας και τα χέρια μας. Οι Αιγύπτιοι γνώριζαν ήδη από την αρχαιότητα τις καλλυντικές ιδιότητες της μπύρας και οι γυναίκες της εποχής την τιμούσαν ιδιαιτέρως. Ένα υλικό που μας φροντίζει από την κορυφή της κεφαλής μας μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών μας, στην κυριολεξία.

Αφεθείτε... μόνο αυτό έχω να σας πω. 

Αλλά για να αφεθείτε πρέπει πρώτα να το φτιάξετε, θα μου πείτε. Σωστό κι αυτό. Γράψτε λοιπόν.

ΠΡΟΕΡΓΑΣΙΑ
Δύο μέρες ή παραπάνω πριν φτιάξουμε το σαπούνι, θερμαίνουμε την μπύρα μας μέχρι να φτάσει σε σημείο βρασμού, και την βγάζουμε αμέσως από το μάτι. Στο σημείο βρασμού φτάνει όταν δούμε να αφρίζει και μετά να χάνεται ο αφρός. Όπως στην φωτογραφία παρακάτω. Την βάζουμε μέσα σε ένα μπουκάλι, την κλείνουμε ελαφρά και την βάζουμε στο ψυγείο. 

ΣΥΝΤΑΓΗ.
Όταν έρθει η ώρα να φτιάξουμε το σαπούνι μας την βγάζουμε από το ψυγείο και αρχίζουμε να ζυγίζουμε τα υλικά μας. Να σας προειδοποιήσω πως η μπύρα φέρνει πιο γρήγορα το σαπούνι σας σε trace. Μην πανικοβληθείτε. Δεν θα σφίξει τόσο απότομα όπως στο σαπούνι τριαντάφυλλο. Δεν ξέρω με τα πρόσθετα (που δεν πρόσθεσα στην πρώτη δοκιμή) που λογικά θα σφίγγουν επίσης το σαπούνι, πάντως προλαβαίνετε να ενωθούν τα υλικά σας, οπότε όλα καλά!

Υλικά
Μπύρα της αρεσκείας μας  270γρ
Ελαιόλαδο                           400γρ
Καρυδέλαιο                         350γρ
Καστορέλαιο                       250γρ
Καυστική σόδα                   142, 8γρ

Πρόσθετα (προαιρετικά)
Αιθέριο λεμόνι                       5ml
Αιθέριο πορτοκάλι                 5ml
Ή όποιο άλλο αιθέριο κίτρου θέλετε (lemongrass, γκρέιπφρουτ, μανταρίνι κλπ). Αυτές οι μυρωδιές πάνε πάρα πολύ με το σαπούνι μπύρας. Εγώ δεν πρόσθεσα αιθέρια, γιατί ήθελα να δω πώς στο καλό θα μυρίζει αυτό το σαπούνι. Δεν μου "έλειψαν", αλλά θα τα προσθέσω την επόμενη φορά για αυτό το έξτρα κάτι που κάνει τη διαφορά!

Όπως βλέπετε από την συνταγή πρόσθεσα περισσότερο καρυδέλαιο από την συνταγή του σαπουνιού μαστίχας, γιατί το ήθελα λίγο πιο σκληρό αυτή τη φορά, και ήθελα να παίξω λίγο με τον αφρό. Το καρυδέλαιο από μόνο του κάνει περισσότερο αφρό στο σαπούνι από άλλα έλαια. Η μπύρα επίσης φημίζεται για τον αφρισμό που προσθέτει. Ήθελα να δω τι θα γίνει όταν θα ένωναν τις δυνάμεις τους! Πολύ χαίρομαι που το έκανα. Φαντάζομαι ότι με περισσότερο καρυδέλαιο θα γινόταν πιο άφρο ο αφρός!

Πάρτε και φωτογραφίες από την παρασκευή.


Στη φωτογραφία δεν φαίνεται, αλλά πρώτη φορά είδα το μίγμα σόδας/υγρού να "δένει". Σαν να ψιλοέσφιξε. Καλά το έγραφαν διάφοροι στο ίντερνετ ότι τους πανικοβάλλει η μπύρα. Αλλά εσείς μην πανικοβληθείτε!

Ανακατέψτε. Δεν έχετε πολύ χρόνο, γι' αυτό προτιμήστε το χειροκίνητο ανακάτεμα.
Όσο προλάβατε προλάβατε. Ώρα να μπει στο καλούπι. Παιχνίδι τέλος!
Σταυρώστε το, καλύψτε με με μεβράνη και στον φούρνο για... ψήσιμο. 

Το σαπούνι σας συνεχίζει να μυρίζει μπύρα, ακόμα και μετά την ωρίμανση. Μια ήπια γλυκιά μυρωδιά μπύρας. Στα χέρια μου όμως που πλύθηκα δεν το μυρίζω. Ανυπομονώ να το δοκιμάσω και με μυρωδιά λεμονιού ή γκρέιπφρουτ ή γλυκού μανταρινιού. Μμμμμμ... Και ναι... απαλύνει απίστευτα το δέρμα. Μετά τον φούρνο, αφήστε το καμιά βδομαδούλα ακόμα να ωριμάσει μόνο του, να γίνει πιο σφιχτό, και είστε έτοιμες/οι.

Καλό Αφροπόλεμο!!!

EDIT: Απόψε λούστηκα με αυτό το σαπούνι. 
(σώμα πλύθηκα με το μαστίχας, δεν το αλλάζω εύκολα πλέον)
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΕΤΕ. Ένας αφρός απίστευτος, πλούσιος, απαλός, γεμάτος. Αφού δεν ξεπλενόμουν και καθόμουν και χάιδευα το κεφάλι μου! Μετά, στο ξέπλυμα... το απίστευτο. Πρώτη φορά με δικό μου σαπούνι είχα την αίσθηση στο μαλλί ότι είχα βάλει μαλλακτική κρέμα. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα! Τόσο απαλά και λεία! Και φυσικά ξεπλύθηκε πολύ εύκολα... Και η μεγάλη έκπληξη ήρθε όταν τα στέγνωσα... Ε, τελικά έχουν απόλυτο δίκιο που την βάζουν στα σαμπουάν και την διαφημίζουν ως ιδανικό υλικό για όμορφα και γερά μαλλιά. 
ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ. ΘΑ ΤΟ ΛΑΤΡΕΨΕΤΕ!