Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Δε φαίνεται καλό....

 ...αλλά είναι! Πιστέψτε με! 



Προσπαθούσα να βρω χρόνο να μπω να κάνω την ανακοίνωση μέρες τώρα, μην σας πω βδομάδες, αλλά ούτε αυτό δεν πρόκαμα!

Εν ολίγοις, κουράστηκα να σας κουράζω με συνεχείς ανακοινώσεις και υποσχέσεις, και αποφάσισα να κρατήσω όλα τα καρπούζια που κουβαλάω στις μασχάλες μου άθικτα και να φτάσουν όλα στον προορισμό τους κι όχι ν' αρχίσω να μαζεύω τα κομμάτια τους από.... το πάτωμα!!!!! Για να γίνει αυτό, όμως, πρέπει να οργανωθώ, πρέπει να τα κουβαλάω λίγα-λίγα τη φορά. 

Το καρπούζι-μπλογκ είναι από τα πολύ αγαπημένα μου, για πολλούς λόγους, και ήταν το πρώτο που σκέφτηκα ότι χρειάζεται προστασία :) Ακριβώς λοιπόν επειδή είναι σημαντικό για μένα, το αφήνω για λίγο κάτω μέχρι να πάνε τα άλλα στο τραπέζι (μ' εκείνα δεν έχω επιλογή χρόνου... είναι κάτι που πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ) κι όταν γίνει αυτό, θα έρθω να το πάρω αγκαλιά (όχι πια μασχαλάτο) και να το "φέρω" όμορφα και με ασφάλεια, όπως έκανα στην αρχή.

Ο λόγος που αναγκάζομαι να γίνει αυτό είναι πολύ απλός και πολύ ευχάριστος και σημαντικός για μένα, αλλά θέλω να σας το κρατήσω για έκπληξη. Ελπίζω ότι θα πάει όπως περιμένω, ίσως κάποιοι το υποψιάζεστε, αλλά η αλήθεια είναι πως μόνο δύο άνθρωποι ξέρουν για τι πράγμα μιλάω! Ελπίζω το αποτελέσμα να με δικαιώσει, αν όχι όμως θα έχω κάνει την προσπάθειά μου. Ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που εύχομαι, ακόμα κι αν φαινομενικά "αποτύχω", πάλι κερδισμένη θα βγω, και θα καταλάβετε τι εννοώ όταν σας πω τι έκανα τόσο καιρό! Το εγχείρημα θα ολοκληρωθεί (θέλω δε θέλω!) μέσα στο Δεκέμβρη. Δεν ξέρω αν θα γνωστοποιηθεί το αποτέλεσμα άμεσα, πάντως κάτι θα ξέρω και τότε, κάτι θα έχω να μοιραστώ.

Το "σπίτι" μου βέβαια δε θα μείνει κλειστό και άδειο μέχρι τότε. Αν χρειαστεί να αναρτηθεί κάτι επείγον ή/και αν στη διάρκεια της εντατικής προσπάθειας με το άλλο... καρπούζι, νιώσω την ανάγκη να έρθω εδώ για να χαλαρώσω και να φορτιστώ με δυναμεις, θα το κάνω... Δεν έμεινε πολύς χρόνος. Ήδη σας έχω ταλαιπωρήσει αρκετούς μήνες με την όλη ιστορία κι εγώ είχα το άγχος ότι δεν ήμουν εντάξει απέναντί σας. Τώρα ξέρετε εν μέρει το λόγο. Και να θυμάστε κάτι: η δύναμη δεν είναι στο πόσα καρπούζια μπορείς να σηκώσεις (σωματική δύναμη), αλλά στο πώς θα διαχειριστείς τη μεταφορά όσο γίνεται περισσότερων χωρίς απώλειες (διανοητική και ψυχική).

Να ξέρετε επίσης πως έτσι κι αλλιώς θα μπαίνω να βλέπω και να απαντώ στα σχόλιά σας, και φυσικά θα βλέπω και θα απαντώ και στα μηνύματά σας στο μέιλ μου. Όπως περίπου έκανα μέχρι τώρα...

Cross your fingers, που λένε, να έχω δύναμη και να πάνε όλα καλά! :)

Σας φιλώ πολύ και μέχρι τότε θα ξαναπεράσω από δω... 

Α ναι, μην ξεχάσω: Μην αφήνετε τα όνειρά σας στη σφαίρα της φαντασίας γιατί τότε γίνονται ΟΝΕΙΡΩΞΕΙΣ. Φέρτε τα στον πλανήτη, εδώ μπροστά σας, μέσα σας, δίπλα σας, παντού γύρω σας, ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ, μέσω της ορθής δράσης, της ορθής σκέψης και της ορθής καρδιάς... Και να το αγαπάτε το όνειρό σας... Και να γίνετε "άτακτα παιδιά" και ανυπάκουα (κλείστε τα αυτιά σε όποιον σας λέει ότι δεν μπορείτε να κάνετε κάτι)... Και τελικά αυτό ακριβώς να κάνετε... να γίνετε 18 χρονών, όταν νιώθατε ότι ο κόσμος σας ανήκε και ότι μπορούσατε να κάνετε τα πάντα. Εν μέρει έτσι ακριβώς είναι. Η βιολογική ηλικία είναι επιρρεπής σε συναισθηματικές αλλαγές και μεταβολές! Εσείς πόσο χρονών είστε; Εγώ μόλις έκλεισα τα 22!!!!! :)))))))